Με σαφή ιστορική αναφορά, έντονο γεωπολιτικό στίγμα και αιχμηρές τοποθετήσεις για το Αιγαίο, την Κύπρο, τον πόλεμο ΗΠΑ – Ισραήλ με το Ιράν και την υπόθεση των υποκλοπών, κινήθηκε η εκπομπή του Σάββα Καλεντερίδη την Τρίτη 17 Μαρτίου 2026.
Ο Σάββας Καλεντερίδης άνοιξε την εκπομπή με αναφορά στη 17η Μαρτίου 1821, υπογραμμίζοντας ότι οι Μανιάτες δεν «επαναστάτησαν», αλλά κήρυξαν πόλεμο στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, καθώς ήταν ελεύθεροι. Γι’ αυτό, όπως τόνισε, στο λάβαρό τους δεν υπήρχε το «Ελευθερία ή Θάνατος», αλλά το «Νίκη ή Θάνατος». Από αυτή την ιστορική αφετηρία πέρασε στην τρέχουσα επικαιρότητα, εξηγώντας πως η εκπομπή θα ήταν συντομότερη λόγω της συνεχιζόμενης επιβάρυνσης της υγείας του από υποτροπή βρογχίτιδας.
Στο πρώτο μεγάλο μέρος της παρέμβασής του, ο Σάββας Καλεντερίδης εστίασε στο ζήτημα της στρατιωτικοποίησης των ελληνικών νησιών και στη σημασία πρόσφατων κινήσεων που, κατά την εκτίμησή του, αποδυναμώνουν καθοριστικά τη διαχρονική τουρκική επιχειρηματολογία. Όπως ανέφερε, η αποστολή πυροβολαρχίας Patriot στην Κάρπαθο, με στόχο την προστασία της Σούδας από ενδεχόμενη ιρανική απειλή, συνιστά εξέλιξη με ευρύτερη στρατηγική σημασία. Κατά την ανάλυσή του, το γεγονός ότι το ΝΑΤΟ και οι ΗΠΑ αποδέχονται επιχειρησιακά δεδομένα και αεροπορική εικόνα από νησιά που η Τουρκία θεωρεί αποστρατιωτικοποιημένα, αποδυναμώνει στην πράξη το σχετικό τουρκικό αφήγημα.
Στο ίδιο πλαίσιο ενέταξε και τη δεύτερη κίνηση που χαρακτήρισε «δεύτερο γκολ»: την ανάθεση στην Ελλάδα αποστολής αντιπυραυλικής προστασίας της Βουλγαρίας μέσω πυροβολαρχίας Patriot και δύο F-16. Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στο ότι τα μαχητικά, όπως είπε, δεν τοποθετήθηκαν στη Χρυσούπολη Καβάλας, αλλά στη Λήμνο, νησί που η Τουρκία εδώ και δεκαετίες επιχειρεί να εξαιρέσει από νατοϊκούς σχεδιασμούς επικαλούμενη αποστρατιωτικοποιημένο καθεστώς. Κατά τον Καλεντερίδη, η εξέλιξη αυτή «τινάζει στον αέρα» μια βασική τουρκική γραμμή πίεσης.
Από το Αιγαίο, η εκπομπή πέρασε στην Κύπρο, με τον Σάββα Καλεντερίδη να στέκεται ιδιαίτερα ενοχλημένος από δηλώσεις του εκπροσώπου του τουρκικού κυβερνώντος συνασπισμού, Ομέρ Τσελίκ, ο οποίος κάλεσε τις ευρωπαϊκές χώρες να μην ενισχύσουν τη ναυτική παρουσία τους στην Ανατολική Μεσόγειο και επιτέθηκε στους Ελληνοκυπρίους για τη συνεργασία τους με το Ισραήλ. Ο ίδιος παρουσίασε ως ακόμη μία «κατραπακιά» για την Άγκυρα την αμερικανική επιλογή να ζητήσει από τη Λευκωσία και όχι από το ψευδοκράτος τη δέσμευση περιοχής εντός του FIR Λευκωσίας για στρατιωτικές επιχειρήσεις, μέσω της γνωστής NOTAM A0332/26. Κατά την ερμηνεία του, πρόκειται για ακόμη ένα έμπρακτο βήμα αναγνώρισης της Κυπριακής Δημοκρατίας ως της μόνης νόμιμης αρχής στο νησί.
Το δεύτερο μεγάλο μέτωπο της εκπομπής αφορούσε τον πόλεμο ΗΠΑ – Ισραήλ με το Ιράν. Ο Σάββας Καλεντερίδης συνέδεσε την παρούσα σύγκρουση με το παράδειγμα του Βιετνάμ, όχι επειδή θεωρεί ότι οι ΗΠΑ έχουν ήδη ηττηθεί, αλλά επειδή, όπως είπε, αρχίζουν να εμφανίζονται δύο κρίσιμα στοιχεία: από τη μία η ανθεκτικότητα και η αγωνιστικότητα του αντιπάλου και από την άλλη η δυσκολία ελέγχου της κοινής γνώμης στο εσωτερικό των ΗΠΑ, ιδίως όταν μεγάλα μέσα ενημέρωσης αναδεικνύουν προβλήματα και αποτυχίες της εκστρατείας.
Σε αυτό το σημείο αναφέρθηκε εκτενώς στα δημοσιεύματα για τα σοβαρά προβλήματα στα αμερικανικά αεροπλανοφόρα και ειδικά στο Gerald R. Ford, υπογραμμίζοντας ότι η εικόνα δύο αεροπλανοφόρων με τεχνικά προβλήματα πλήττει το αμερικανικό κύρος και δίνει επιχειρήματα στους επικριτές του πολέμου. Στην ίδια λογική ενέταξε και την παραίτηση του επικεφαλής του Εθνικού Κέντρου Αντιτρομοκρατίας των ΗΠΑ, Τζόζεφ Κεντ, τον οποίο παρουσίασε ως άνθρωπο του ίδιου του Τραμπ, που αποχώρησε καταγγέλλοντας ότι το Ιράν δεν αποτελούσε άμεση απειλή για τις ΗΠΑ και ότι η Ουάσιγκτον οδηγήθηκε στον πόλεμο λόγω πιέσεων από το Ισραήλ και το αμερικανικό εβραϊκό λόμπι.
Κατά τον Καλεντερίδη, η στρατηγική στόχευση των ΗΠΑ να εξομαλύνουν τη σχέση τους με τη Ρωσία, να αποδυναμώσουν τον άξονα Ρωσία – Ιράν – Κίνα – Βόρεια Κορέα και τελικά να στραφούν με καλύτερους όρους απέναντι στην Κίνα, είναι από πολιτική άποψη κατανοητή. Ωστόσο, υποστήριξε ότι το επιχειρησιακό σκέλος της επιλογής αυτής ήταν ελλιπώς προετοιμασμένο. Όπως είπε, ο Τραμπ πήρε πολιτική απόφαση πολέμου χωρίς να δώσει την πρέπουσα βαρύτητα στις επιφυλάξεις των στρατιωτικών και των υπηρεσιακών παραγόντων, επιμένοντας περισσότερο σε πρόσωπα του προσωπικού του κύκλου, όπως ο γαμπρός του Κούσνερ και ο Τομ Μπάρακ.
Ο Σάββας Καλεντερίδης εκτίμησε ότι οι ΗΠΑ και το Ισραήλ ήλπιζαν αρχικά πως τα πλήγματα στην ιρανική ηγεσία θα προκαλούσαν εσωτερική αποσταθεροποίηση και ενδεχομένως εξέγερση. Αυτό, όμως, κατά την άποψή του, ήταν λανθασμένη ανάγνωση. Όταν μια χώρα βομβαρδίζεται, είπε, ακόμη και οι αντικαθεστωτικοί δεν βγαίνουν εύκολα στους δρόμους. Αν υπάρξει μελλοντικά αποσταθεροποίηση του καθεστώτος, αυτή δεν θα προκύψει εν θερμώ, αλλά αργότερα, όταν και αν τα πλήγματα στους αρμούς της εξουσίας γίνουν τόσο βαθιά ώστε να παραλύσει η λειτουργία του κράτους και του μηχανισμού καταστολής.
Ξεχωριστή θέση στην ανάλυσή του είχε και η εκτίμηση πως η πρώτη φάση του πολέμου θα μπορούσε να έχει χρονικό ορίζοντα τις επόμενες εβδομάδες, με αναφορά και στη χρονική διάρκεια της δέσμευσης εναέριου χώρου στην Κύπρο έως τις 12 Απριλίου. Όπως ξεκαθάρισε, αυτό δεν σημαίνει ότι ο πόλεμος θα τελειώσει, αλλά ότι μπορεί να αλλάξει μορφή.
Σημαντικό κομμάτι της εκπομπής αφορούσε και τη στρατηγική αξία των Στενών του Ορμούζ και τα πλήγματα που, κατά την περιγραφή του, έχει ήδη καταφέρει το Ιράν στις οικονομίες των χωρών του Κόλπου. Υποστήριξε πως το πυραυλικό δυναμικό της Τεχεράνης και η δυνατότητά της να απειλεί το Ορμούζ παραμένουν τα ισχυρότερα όπλα της, χωρίς όμως αυτά να αρκούν από μόνα τους για να επιφέρουν ήττα στις ΗΠΑ και στο Ισραήλ.
Ο Σάββας Καλεντερίδης δεν παρέλειψε να σταθεί και στο Κουρδικό, λέγοντας πως οι Κούρδοι είναι οι μόνοι που θεωρητικά θα μπορούσαν να κινηθούν πιο ενεργά στο εσωτερικό του Ιράν, όμως η πρόσφατη αμερικανική στάση απέναντί τους στη Συρία έχει καταστρέψει την εμπιστοσύνη τους προς την Ουάσιγκτον. Κατηγόρησε μάλιστα τον Τραμπ και τον Τομ Μπάρακ ότι, επιδιώκοντας μεγάλα ενεργειακά deals με την Τουρκία, «πούλησαν» τους Κούρδους, ανοίγοντας επικίνδυνες προοπτικές και για τα ελληνικά συμφέροντα στο μέλλον.
Στο τελευταίο τμήμα της εκπομπής, ο Καλεντερίδης έθεσε και ένα καθαρά ελληνικό στρατηγικό ερώτημα: γιατί η Ελλάδα δεν επενδύει συστηματικά σε εθνικό πυραυλικό πρόγραμμα, έστω ξεκινώντας από απλά βήματα, ώστε να αποκτήσει δικές της δυνατότητες αποτροπής και να μη στηρίζεται αποκλειστικά σε ξένες προμήθειες και συμμαχικές εγγυήσεις. Το παράδειγμα του Ιράν, όπως το παρουσίασε, έδειξε ότι ακόμη και μια χώρα χωρίς αεροπορική υπεροχή μπορεί να κρατηθεί όρθια με πυραυλικά και μη επανδρωμένα μέσα.
Η εκπομπή έκλεισε με σύντομη αλλά αιχμηρή αναφορά στην υπόθεση των υποκλοπών και του Predator, όπου ο Σάββας Καλεντερίδης προειδοποίησε ότι η καταδίκη ιδιωτών για το λογισμικό ίσως να ανοίξει αργότερα ακόμη μεγαλύτερες αποκαλύψεις, με πιθανές συνέπειες για κορυφαία πρόσωπα του πολιτικού και επιχειρηματικού συστήματος. Χωρίς να μπει σε λεπτομέρειες, μίλησε για ένα υπερπολύτιμο εργαλείο εθνικής ασφάλειας που, κατά την άποψή του, μετατράπηκε σε μέσο παρακολούθησης του μισού υπουργικού συμβουλίου και προσώπων της εξουσίας.
Το κλείσιμο της εκπομπής είχε και πάλι ιστορικό και πατριωτικό τόνο, με αναφορά στη Μάνη, στην Καλαμάτα και στην εθνική επανάσταση του 1821, την οποία ο Σάββας Καλεντερίδης τίμησε ως πράξη έγερσης του έθνους και όχι απλώς ως ένα ακόμη ιστορικό επεισόδιο.
Δείτε την εκπομπή: