Ένα ανώτερο δικαστήριο στο Πακιστάν απέρριψε αίτημα αποφυλάκισης με εγγύηση για έναν 49χρονο τυφλό χριστιανό, ο οποίος κρατείται από τον Αύγουστο κατηγορούμενος για βλασφημία – αδίκημα που, βάσει της νομοθεσίας της χώρας, μπορεί να επισύρει ακόμη και θανατική ποινή.
Σύμφωνα με το δημοσίευμα του Christian Daily International , το Ανώτατο Δικαστήριο της Λαχόρης (Lahore High Court) απέρριψε στις 4 Φεβρουαρίου την αίτηση του Ναντίμ Μασίχ, ο οποίος βρίσκεται υπό κράτηση από τις 21 Αυγούστου. Ο δικηγόρος του, Τζάβεντ Σαχότρα, δήλωσε ότι ο δικαστής Μοχάμαντ Τζαγουάντ Ζαφάρ δεν έκανε δεκτό το αίτημα, επικαλούμενος τον κίνδυνο να διαφύγει ο κατηγορούμενος ή να επιχειρήσει να επηρεάσει μάρτυρες.
Ο συνήγορος υπεράσπισης υποστήριξε ότι η υπόθεση θα έπρεπε να έχει οδηγήσει σε «περαιτέρω διερεύνηση», καθώς – όπως λέει – υπάρχουν σοβαρές αντιφάσεις στην πρώτη αστυνομική αναφορά (FIR) και προβληματικά σημεία στις καταθέσεις των μαρτύρων κατηγορίας. «Ελπίζαμε ότι θα δοθεί εγγύηση λόγω των αποκλίσεων στη δικογραφία και των αμφισβητήσιμων δηλώσεων», ανέφερε, περιγράφοντας ωστόσο πως το δικαστήριο στάθμισε διαφορετικά τον κίνδυνο που – κατά την κρίση του – θα δημιουργούσε η αποφυλάκιση.
Το χρονικό της υπόθεσης και οι αμφισβητήσεις
Ο Μασίχ συνελήφθη στο Model Town Park της Λαχόρης και κατηγορήθηκε στη συνέχεια με βάση το άρθρο 295-C, που προβλέπει υποχρεωτική θανατική ποινή για «εξύβριση του Προφήτη Μωάμεθ», σύμφωνα με τα δικαστικά έγγραφα που επικαλείται το ρεπορτάζ.
Η αστυνομική αναφορά κατατέθηκε από υπαξιωματικό, ο οποίος υποστήριξε ότι η περιπολία του ενημερώθηκε γύρω στις 11 το βράδυ για το περιστατικό. Ο δικηγόρος του κατηγορούμενου αμφισβητεί ευθέως αυτή την εκδοχή, σημειώνοντας ότι το πάρκο κλείνει στις 9 μ.μ., ενώ – κατά τον ίδιο – τα δεδομένα κλήσεων (call data records) φέρονται να δείχνουν πως ούτε ο καταγγέλλων ούτε ο κατηγορούμενος βρίσκονταν στο σημείο την ώρα που αναφέρεται.
Επιπλέον, αμφισβητείται η αξιοπιστία δύο βασικών μαρτύρων κατηγορίας, οι οποίοι – όπως αναφέρεται – είναι εργολάβοι στάθμευσης και κατέθεσαν την επόμενη μέρα (22 Αυγούστου) ότι ο Μασίχ είχε κάνει προσβλητικές δηλώσεις ήδη από τις 9 Αυγούστου, χωρίς όμως να το έχουν καταγγείλει τότε. Η καθυστέρηση αυτή, σύμφωνα με την υπεράσπιση, δημιουργεί σοβαρά ερωτήματα για τη συνοχή και τη γνησιότητα των ισχυρισμών.
Καταγγελίες οικογένειας: «Μας τον έστησαν μετά από καβγά»
Η οικογένεια του Μασίχ υποστηρίζει πως η κατηγορία για βλασφημία «γεννήθηκε» μετά από σύγκρουση με τοπικούς εργολάβους/εργαζόμενους στο πάρκο. Η 80χρονη μητέρα του, Μάρθα Γιουσάφ, καθολική από χωριό της περιοχής Οκάρα στο Παντζάμπ, λέει ότι ο γιος της έβγαζε λίγα χρήματα δουλεύοντας με ζυγαριά για τους επισκέπτες.
Όπως καταγγέλλει, κάποιοι εργαζόμενοι τον παρενοχλούσαν, του έπαιρναν χρήματα και – σε ορισμένες περιπτώσεις – του δανείζονταν χρήματα χωρίς να τα επιστρέφουν. Στις 21 Αυγούστου, όπως ισχυρίζεται, του απαγόρευσαν να στήσει το πόστο του, τον χτύπησαν και τον οδήγησαν στο αστυνομικό τμήμα, όπου και «βαφτίστηκε» η υπόθεση ως βλασφημία. Η ίδια προσθέτει ότι ο γιος της τής είπε πως ξυλοκοπήθηκε υπό κράτηση και πιέστηκε να ομολογήσει κάτι που δεν έκανε.
Το δημοσίευμα σημειώνει ότι η αστυνομία δεν έχει απαντήσει δημόσια στις καταγγελίες περί επίθεσης ή εξαναγκασμού.
Προηγούμενα και «δύσκολο» περιβάλλον για εγγυήσεις
Ο συνήγορος επικαλέστηκε προηγούμενες αποφάσεις που – κατά την υπεράσπιση – δείχνουν πως τα δικαστήρια μπορούν να χορηγήσουν εγγύηση ακόμη και σε βαριές υποθέσεις όταν υπάρχουν ενδείξεις προβλημάτων στο αποδεικτικό υλικό. Ανάμεσά τους αναφέρεται υπόθεση του 2024 (Multan Bench του Lahore High Court), όπου κατηγορούμενος για φόνο πήρε εγγύηση αφού έχασε την όρασή του εντός κράτησης, καθώς και απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου του 2022 που χορήγησε εγγύηση σε χριστιανό κατηγορούμενο για βλασφημία, όταν κρίθηκε ότι βασικοί μάρτυρες είχαν ψευδώς ενοχοποιήσει τον κατηγορούμενο.
Παρότι σε ορισμένες περιπτώσεις έχει δοθεί εγγύηση σε υποθέσεις βλασφημίας, το ρεπορτάζ υπογραμμίζει ότι τέτοιες αποφάσεις είναι σπάνιες, λόγω της τεράστιας κοινωνικής και πολιτικής φόρτισης γύρω από τις κατηγορίες βλασφημίας στο Πακιστάν.
«Ο νόμος ως όπλο»: διεθνής κριτική και καταγγελίες κατάχρησης
Οι νόμοι περί βλασφημίας στο Πακιστάν βρίσκονται εδώ και χρόνια στο στόχαστρο οργανώσεων δικαιωμάτων, με καταγγελίες ότι αξιοποιούνται για στοχοποίηση μειονοτήτων, «ξεκαθάρισμα» προσωπικών διαφορών ή ακόμη και οικονομικά κίνητρα, όπως εκβιασμούς και αρπαγή περιουσιών. Στο δημοσίευμα γίνεται αναφορά και σε έκθεση της Human Rights Watch (Ιούνιος) που επισημαίνει ότι οι κατηγορίες βλασφημίας «οπλοποιούνται» ώστε να πυροδοτούν όχλους, να εκτοπίζουν ευάλωτες κοινότητες και να διευκολύνουν υφαρπαγές περιουσίας, ενώ το πλαίσιο επιτρέπει να προχωρούν κατηγορίες με ελάχιστα στοιχεία.
Τέλος, το ρεπορτάζ σημειώνει ότι διεθνείς οργανισμοί συνεχίζουν να κατατάσσουν το Πακιστάν πολύ ψηλά στις χώρες όπου οι χριστιανοί αντιμετωπίζουν διώξεις, κάνοντας αναφορά στη λίστα World Watch List 2026 της Open Doors, όπου η χώρα βρίσκεται στην 8η θέση.
Η ουσία: ένας άνθρωπος πλήρως τυφλός, φτωχής οικογένειας, με την υπεράσπιση να μιλά για αντιφάσεις, καθυστερημένες καταθέσεις και σκευωρία μετά από εργασιακή/οικονομική σύγκρουση, παραμένει προφυλακισμένος σε υπόθεση που μπορεί να οδηγήσει μέχρι τη θανατική ποινή. Στο Πακιστάν, η κατηγορία «βλασφημία» σπάνια λειτουργεί ως απλή ποινική διαδικασία: λειτουργεί ως κοινωνικός δυναμίτης.