breaking newsΕλλάδα

Του ξήλωσαν τα γαλόνια! Η πολιτική «αποκαθήλωση» του διοικητή των Ιμίων και ο κεμαλικός–ερντογανικός διχασμός

Ο θάνατος του Αϊντάν Ερόλ, σε ηλικία 86 ετών, επαναφέρει στο προσκήνιο όχι μόνο την κρίση των Ιμίων του 1996, αλλά και τη βαθιά εσωτερική σύγκρουση που διαπερνά το τουρκικό κράτος τις τελευταίες δεκαετίες.

Ο αντιναύαρχος που ηγήθηκε της τουρκικής στρατιωτικής κίνησης αμφισβήτησης της ελληνικής κυριαρχίας στα Ίμια οδηγήθηκε στην τελευταία του κατοικία χωρίς στρατιωτικές τιμές. Η εικόνα της κηδείας του, χωρίς άγημα και επίσημη εκπροσώπηση των Ενόπλων Δυνάμεων, αποτέλεσε συμβολική πράξη αποδόμησης.

Η δικαστική αποστρατεία και η απώλεια βαθμού

Η αφαίρεση των γαλονιών του Ερόλ δεν σχετίζεται με την κρίση των Ιμίων, αλλά με την υπόθεση της «28ης Φεβρουαρίου» – τη διαδικασία που αφορούσε την παρέμβαση του στρατού κατά της κυβέρνησης Ερμπακάν το 1997.

Στο πλαίσιο της μετα-κεμαλικής αναδιάταξης ισχύος που επέβαλε η διακυβέρνηση Ερντογάν, πολλοί ανώτατοι αξιωματικοί οδηγήθηκαν σε δίκες και αποστρατείες. Ο Ερόλ καταδικάστηκε και έχασε τον βαθμό του, γεγονός που τον κατέστησε θεσμικά απλό πολίτη.

Η επιλογή μη απόδοσης στρατιωτικών τιμών δεν ήταν τυπική λεπτομέρεια. Ήταν πολιτικό μήνυμα.

Η κηδεία ως πεδίο ιδεολογικής σύγκρουσης

Κατά την εξόδιο ακολουθία στο τζαμί Σελιμιγιέ, εθνικιστικοί και κεμαλικοί κύκλοι αντέδρασαν έντονα. Το σύνθημα «Είμαστε οι στρατιώτες του Κεμάλ» λειτούργησε ως ευθεία αμφισβήτηση της σημερινής πολιτικής ηγεσίας.

Ο Ερόλ κατέληξε σύμβολο ενός παλαιού στρατιωτικού κατεστημένου που συγκρούστηκε με το πολιτικό Ισλάμ.

Η διάσταση για την Ελλάδα

Για την Αθήνα, ο Ερόλ δεν είναι απλώς μέρος εσωτερικού τουρκικού διχασμού. Υπήρξε επιχειρησιακός επικεφαλής της κρίσης που έφερε τις δύο χώρες στο χείλος ένοπλης σύγκρουσης.

Η αποδόμησή του από το ίδιο το τουρκικό κράτος καταδεικνύει ότι η Τουρκία δεν έχει ενιαίο αφήγημα για το παρελθόν της. Το κεμαλικό στρατιωτικό δόγμα, που υπήρξε επιθετικό στο Αιγαίο, υποχώρησε θεσμικά – όχι όμως κατ’ ανάγκη ιδεολογικά.

Συμπέρασμα

Η υπόθεση Ερόλ φωτίζει τρία επίπεδα:

  1. Τον διαρκή διχασμό μεταξύ κεμαλικού στρατιωτικού κατεστημένου και ισλαμιστικής πολιτικής εξουσίας.

  2. Τη χρήση της Δικαιοσύνης ως εργαλείου αναδιάρθρωσης ισχύος.

  3. Το γεγονός ότι οι εσωτερικές ανακατατάξεις στην Τουρκία δεν σημαίνουν απαραιτήτως εγκατάλειψη αναθεωρητικών αντιλήψεων στο Αιγαίο.

Η κρίση των Ιμίων ανήκει στο παρελθόν. Ο αναθεωρητισμός, όμως, παραμένει δομικό στοιχείο της τουρκικής στρατηγικής.

Back to top button