Εκτενές αφιέρωμα στην Κύπρο φιλοξένησε η σουηδική εφημερίδα Aftonbladet, λίγους μήνες πριν από την επίσημη ανακήρυξη της ανεξαρτησίας, αποτυπώνοντας την εικόνα μιας χώρας που κατέβαλε προσπάθειες να επανέλθει στην κανονικότητα έπειτα από μακρά περίοδο εντάσεων. Υπό τον τίτλο «Το καρναβάλι κράτησε το προσωπείο του», ο ανταποκριτής του εντύπου κατέγραφε τη διστακτική επάνοδο των κατοίκων στις πρότερες συνήθειές τους. Όπως χαρακτηριστικά επισημάνθηκε στο δημοσίευμα, «γίνονται δειλά βήματα για επιστροφή στις παλιές, κανονικές συνήθειες», ενώ για πρώτη φορά μετά τις ταραχές προγραμματιζόταν ο εορτασμός του μεγάλου καρναβαλιού. Σημειώνεται πως η ΕΟΚΑ φέρεται να είχε τηρήσει την υπόσχεσή της για αποκλιμάκωση κατά τη διάρκεια των κρίσιμων πολιτικών διαπραγματεύσεων.
Το ρεπορτάζ εστίαζε παράλληλα στις ιδεολογικές αντιπαραθέσεις της εποχής, κάνοντας λόγο για μια «ιστορία τύπου Ντον Καμίλο», περιγράφοντας δηλαδή μια ιδιότυπη, ενίοτε κωμική αλλά έντονη σύγκρουση ανάμεσα στη «Μητέρα Εκκλησία» και τον «Πατέρα Μαρξ».
Ακολουθεί το σχετικό απόσπασμα που εντόπισε το ιστολόγιο Υπερβόρειοι
Στο κείμενο γίνεται αναφορά σε «Ο δήμαρχος (Κώστας Παρτασίδης), υποστήριξε με θέρμη τη διεξαγωγή του ”καρναβαλίστικου κομμουνισμού” (αν και απέχει πολύ από τη Μόσχα), ενώ νεαρός ιερέας και ζήτησε την αποχή των πιστών. Η αντιπαράθεση μεταφέρθηκε στις εφημερίδες, με δημόσιες τοποθετήσεις και ανταλλαγή αιχμών.
Την ίδια ώρα, η περιοχή δοκιμαζόταν από έντονη ξηρασία. Το ερώτημα που κυριαρχούσε ήταν αν θα ερχόταν επιτέλους η βροχή. Ακόμη και η ιδέα πρόσκλησης ειδικού από τη Γαλλία για τεχνητή πρόκληση βροχοπτώσεων με πυραυλικά μέσα συζητήθηκε, προκαλώντας αντιδράσεις. Ο ιερέας τάχθηκε κατηγορηματικά κατά μιας τέτοιας παρέμβασης, την οποία θεώρησε πρόκληση προς τη θεία τάξη.
Λίγο πριν , ο καιρός άλλαξε. Η βροχή άρχισε να πέφτει περίπου μία ώρα πριν την παρέλαση, μετατρέποντας το καρναβάλι σε μια υγρή αλλά κανονικά διεξαγόμενη γιορτή. Ο δήμαρχος παρέμεινε σταθερός στη στήριξή , ενώ η πόλη γιόρτασε, παρά τις καιρικές συνθήκες.
Στην παρέλαση εμφανίστηκαν και συμβολικά «κανόνια», τα οποία ωστόσο ήταν κατασκευασμένα από ξύλο και εκτόξευαν αποκλειστικά μπαλόνια. Το συγκεκριμένο στοιχείο προσέδωσε έναν σατιρικό τόνο σε μια χρονική συγκυρία όπου η πολιτική ένταση κυριαρχούσε στο προσκήνιο. Σύμφωνα με τις πληροφορίες της εποχής, η ΕΟΚΑ είχε δεσμευτεί να διατηρήσει χαμηλούς τόνους κατά τη διάρκεια των πολιτικών διαβουλεύσεων, αν και δεν έλειψαν μεμονωμένα περιστατικά έντασης.
Το καρναβάλι εκείνης της χρονιάς, το οποίο διεξήχθη υπό βροχή και εν μέσω ιδεολογικών αντιπαραθέσεων, αποτέλεσε μια συμβολική απόπειρα εκτόνωσης σε μια εποχή που χαρακτηριζόταν από πολιτικές και κοινωνικές αναταράξεις.
Αναμονή, ξηρασία και φυγή κεφαλαίων
Σε έτερο κεντρικό άρθρο της ίδιας έκδοσης, με τίτλο «Αναμονή, ξηρασία, φυγή κεφαλαίων, κι όμως η ζωή στην Κύπρο είναι αρκετά όμορφη», η εφημερίδα περιέγραφε τις έντονες οικονομικές ανησυχίες, υπογραμμίζοντας ταυτόχρονα την ανθεκτικότητα του πληθυσμού.
Όπως αναφερόταν στο ρεπορτάζ, «σε γενικές γραμμές η ζωή στην Κύπρο τώρα, σε σύγκριση με πριν, είναι πολύ ευχάριστη», ενώ οι άνθρωποι «δεν κάθονται πλέον στα σπίτια ψιθυρίζοντας για πολιτικές ίντριγκες». Η καθημερινότητα παρουσιαζόταν με μεγαλύτερη εξωστρέφεια και δημόσιο χαρακτήρα, με έντονη κοινωνική και πολιτική συμμετοχή των πολιτών.
Μια χώρα σε μετάβαση
Η εικόνα που μετέφερε το σουηδικό έντυπο αφορούσε μια κοινωνία που βρισκόταν σε σαφή μεταβατική φάση: αντιμέτωπη με οικονομικές προκλήσεις, κρίσιμες πολιτικές διαπραγματεύσεις και αυξημένη γεωπολιτική σημασία, διατηρώντας ωστόσο έναν ζωντανό κοινωνικό παλμό. Η Κύπρος του 1960 σκιαγραφούνταν ως ένα νησί αντιθέσεων, που ισορροπούσε ανάμεσα στην αβεβαιότητα και την αισιοδοξία, στις ιδεολογικές συγκρούσεις και στη διάθεση για επιστροφή στην ομαλότητα. Πρόκειται για ένα ιστορικό τεκμήριο που φωτίζει τον τρόπο με τον οποίο ο ευρωπαϊκός Τύπος προσέγγιζε την Κύπρο στο κατώφλι της νέας της εποχής.