Με αιχμή τις ελληνοαμερικανικές διεργασίες, το «χαρτί» της Ελευσίνας ως δεύτερου λιμανιού απέναντι στην COSCO, αλλά και το παρασκήνιο για ανασχηματισμό και την κατεύθυνση της εξωτερικής πολιτικής, ο διευθυντής της «Εστίας» Μανώλης Κοττάκης παρενέβη στη Ναυτεμπορική, σκιαγραφώντας ένα σκηνικό έντονων ζυμώσεων εντός της κυβέρνησης.
Από την αρχή της συζήτησης, η ατζέντα έπιασε Ελευσίνα και ναυπηγήσεις: «Φτιάξουμε και φρεγάτες», σχολίασε χαρακτηριστικά, επισημαίνοντας ότι για να καταστεί η Ελευσίνα «κανονικό λιμάνι» χρειάζεται βαθιά αναβάθμιση υποδομών (εκβάθυνση και μεγάλα έργα) ώστε να μπορεί να σταθεί ως ανταγωνιστικό και στρατηγικά αξιοποιήσιμο αντίβαρο στον Πειραιά.
Στο ίδιο πλαίσιο, στάθηκε στη δημόσια τοποθέτηση της Αμερικανίδας πρέσβεως (Gilfoyle), η οποία –όπως ειπώθηκε– έθεσε ως πρώτη προτεραιότητα την προώθηση του δεύτερου λιμανιού, με σαφή στόχο τη «διαφοροποίηση» της Ελλάδας και της Ευρώπης από την Κίνα και την COSCO. Ο Κοττάκης αποτύπωσε τον αμερικανικό στρατηγικό προσανατολισμό ως πρωτίστως αντικινεζικό και δευτερευόντως αντιρωσικό.
Ιδιαίτερο βάρος έδωσε στο πολιτικό «διάβασμα» της συγκυρίας: σχολίασε την περιορισμένη προβολή συγκεκριμένων εξελίξεων, εκτιμώντας ότι οφείλεται σε αντικρουόμενες εισηγήσεις στο εσωτερικό της κυβέρνησης για το αν «ωφελεί» μια συνάντηση του πρωθυπουργού με τον πρόεδρο Trump ή αν μπορεί να προκαλέσει πιέσεις και δεσμεύσεις. Στο ίδιο νήμα, συνέδεσε τις διεργασίες με τον ανασχηματισμό, τονίζοντας ότι υπάρχει κινητικότητα για το ποιος θα ηγηθεί του ΥΠΕΞ, με την ονοματολογία να «παίζει» και να μην θεωρείται δεδομένη οποιαδήποτε αλλαγή.
Παράλληλα, ανέδειξε ως ενδεικτικό σημείο τριβών τη συζήτηση στη «κεκλεισμένων» επιτροπή Εξωτερικών και Άμυνας, με αναφορές που –όπως ειπώθηκε– είχαν ευρύτερη ανάγνωση σε σχέση με τη γραμμή της χώρας στα ελληνοτουρκικά και το τουρκολιβυκό μνημόνιο, αλλά και το «πώς» θα κινηθεί η Ελλάδα σε νέα σχήματα που παρακάμπτουν τον ΟΗΕ.
Στο κεφάλαιο «Συμβούλιο Ειρήνης» (όργανο υπό Trump, όπως περιγράφηκε), ο Κοττάκης έθεσε ζήτημα θεσμικού βάρους της ελληνικής εκπροσώπησης, συγκρίνοντας με άλλες χώρες που εμφανίζονται πιο «βαριά» στο τραπέζι, ενώ προειδοποίησε και για τον αξιακό-διπλωματικό κίνδυνο: ότι, αν η Ελλάδα μετακινηθεί από τη σταθερή γραμμή «Διεθνές Δίκαιο – ΟΗΕ – διεθνείς οργανισμοί», δυσκολεύει μετά να επικαλείται νομιμοποίηση όταν ζητά λύσεις βάσει διεθνούς δικαίου.
Στο δεύτερο μισό της παρέμβασης, το επίκεντρο πήγε στη συζήτηση περί «διαιτησίας»/διαμεσολάβησης και στα ρεπορτάζ για ρόλους προσώπων. Ο Κοττάκης επέμεινε ότι η διεθνής «δικαιοδοτική αρχιτεκτονική» αλλάζει και ότι οι μεγάλες δυνάμεις δημιουργούν νέους μηχανισμούς, με κίνδυνο να προκύψει ένα διαφορετικό πλαίσιο κανόνων, στο οποίο κάθε πλευρά επικαλείται το «δικό της» διεθνές δίκαιο.
Τέλος, άνοιξε βαριά δικονομική-πολιτική συζήτηση για το σκέλος των ευρωπαϊκών ερευνών γύρω από τον ΟΠΕΚΕΠΕ: μίλησε για εκτιμήσεις ύψους ζημίας που κυμαίνονται από 160 εκατ. έως «πάνω από μισό δισ.», σημειώνοντας ότι το τελικό ποσό έχει δημοσιονομική σημασία (πιθανά πρόστιμα/επιπτώσεις στη βιωσιμότητα χρέους). Έκλεισε με πολιτική ανάγνωση για τον Αντώνη Σαμαρά, λέγοντας πως όλα δείχνουν ότι στις επόμενες εκλογές θα κινηθεί ως ανεξάρτητη προσωπικότητα, χωρίς περιθώριο επαναπροσέγγισης με τη ΝΔ.