Ενώ ο μήνας του Ραμαζανίου αποτελεί για τους απανταχού μουσουλμάνους μια περίοδο πνευματικής περισυλλογής, ειρήνης και αλληλεγγύης, ο ψευδομουφτής Ξάνθης, Μουσταφά Τράμπα, επέλεξε για ακόμη μια φορά να χρησιμοποιήσει το θρησκευτικό του διάγγελμα ως όχημα για την προώθηση ανθελληνικών μηνυμάτων και την καλλιέργεια διχαστικού κλίματος στη Θράκη.
Η «εργαλειοποίηση» της θρησκείας
Αν και το μεγαλύτερο μέρος της ομιλίας αναλώνεται σε κορανικά εδάφια και διδαχές για τη νηστεία, ο κ. Τράμπα διολισθαίνει γρήγορα από το πνευματικό στο πολιτικό σκέλος. Χρησιμοποιώντας τον όρο «Μουσουλμάνοι Τούρκοι», αγνοεί επιδεικτικά τον θρησκευτικό προσδιορισμό της Μειονότητας, όπως αυτός ορίζεται από τις διεθνείς συνθήκες, ευθυγραμμιζόμενος πλήρως με την αναθεωρητική ατζέντα της Άγκυρας.
Στο στόχαστρο η κοινωνική ενσωμάτωση
Το πλέον προκλητικό σημείο της ομιλίας του αφορά την επίθεση κατά της εκπαιδευτικής και κοινωνικής πραγματικότητας στη Θράκη:
-
Επίθεση στα «Κάλαντα»: Ο ψευδομουφτής χαρακτηρίζει ως «προσπάθεια αφομοίωσης» τη συμμετοχή μαθητών σε έθιμα όπως τα κάλαντα. Με αυτή τη θέση, ο κ. Τράμπα επιχειρεί να υψώσει στεγανά ανάμεσα στις θρησκευτικές κοινότητες, στοχοποιώντας δράσεις που προάγουν τη διαπολιτισμικότητα και την ομαλή συμβίωση των παιδιών στη Θράκη.
-
Ρητορική Φόβου: Κάνει λόγο για κίνδυνο απώλειας της «ταυτότητας» και «απομάκρυνση από τις ρίζες», καλλιεργώντας ένα αίσθημα πολιορκίας στους πιστούς. Αντί για το μήνυμα της συμφιλίωσης που ευαγγελίζεται στην αρχή του λόγου του, καταλήγει να ζητά «εθνική επαγρύπνηση» απέναντι σε ανύπαρκτες απειλές.
Μήνυμα μόνο για τον «Τουρκικό Κόσμο»
Κλείνοντας, η ευχή του για το Ραμαζάνι δεν περιορίζεται στην ανθρωπότητα ή την τοπική κοινωνία, αλλά εστιάζει εμφατικά στον «ισλαμικό και τουρκικό κόσμο». Η επιλογή αυτή επιβεβαιώνει τον ρόλο του ως εγκάθετου που δεν εκπροσωπεί την πνευματική ηγεσία των Ελλήνων Μουσουλμάνων, αλλά λειτουργεί ως φερέφωνο ξένων συμφερόντων, υπονομεύοντας τη συνοχή της περιοχής.
Συμπέρασμα: Η ομιλία Τράμπα δεν είναι ένα θρησκευτικό κήρυγμα, αλλά ένα μανιφέστο εθνικιστικής περιχαράκωσης. Η προσπάθειά του να δαιμονοποιήσει την επαφή των μουσουλμάνων μαθητών με την ελληνική παράδοση αποδεικνύει ότι ο στόχος του δεν είναι η πίστη, αλλά η διατήρηση μιας ελεγχόμενης και απομονωμένης μειονότητας.
rodopipress.gr