Γράφει ο Αριστόβουλος
Αφορμή για το άρθρο αυτό μας έδωσε η πρόθεση της Γερμανίας να συγκροτήσει ένα άτυπο ή ουσιαστικό πυρήνα έξι ισχυρών οικονομιών της ΕΕ, ο οποίος θα αναλάβει να δημιουργεί τις κατευθύνσεις που πρόκειται να ακολουθήσει η Ένωση. Ο Ε6 λοιπόν περιλαμβάνει Γερμανία, Γαλλία, Ιταλία, Ισπανία, Κάτω Χώρες και Πολωνία. Υπόψη ότι δεν υπολογίζονται σε αυτόν οι σκανδιναβικές χώρες, η Τσεχία, το Βέλγιο και το Λουξεμβούργο. Θα σταθούμε στην Πολωνία ως ένα μεγαλειώδες παράδειγμα επιτυχίας (success story) που είναι και η αιτία του άρθρου και (δυστυχώς) θα το συγκρίνουμε με τις επιτυχίες που έχει καταγράψει (…) η χώρα μας εντός της ΕΕ. Πρώτο σημείο, ότι είμαστε το 10ο μέλος της ΕΟΚ και ιδρυτικό της ΕΕ των 15. Άρα είμαστε εντός 45 χρόνια. Όταν δε σχηματιζότανε η ΕΕ, η Πολωνία δεν μπορούσε να την δει ούτε με κιάλι. Αποτελεί δε μέλος της ΕΕ 22 χρόνια, με την μεγάλη διεύρυνση του 2004. Δυστυχώς και ειδικά για τις συγκρίσεις, οι ημερομηνίες έχουνε τεράστια σημασία.
Ποιοι είναι οι Πολωνοί. Έθνος με σημαντική ιστορική παρουσία σε διάφορες ιστορικές περιόδους της Ευρώπης. Τμήμα της μεγάλης εθνότητας των Σλάβων. Βασικός παράγοντας της ήττας των Οθωμανών έξω από τα τείχη της Βιέννης, αν και φαίνεται να το έχουνε ξεχάσει αφού κι αυτοί καλοβλέπουν την τουρκική συνδρομή στην ευρωπαϊκή ασφάλεια. Αργότερα υπήρξαν επίλεκτο ιππικό τμήμα της ναπολεόντειας στρατιάς που σάρωσε την Ευρώπη. Λόγω γεωγραφίας, οι Πολωνοί πολλές φορές σβήστηκαν από το χάρτη ως έθνος. Έχοντας τους Γερμανούς στα δυτικά και τους Ρώσους στα ανατολικά, οι περίοδοι κατάκτησης/κατοχής ήτανε γεωπολιτικά αναμενόμενες. Να ληφθεί υπόψη ότι στη σημερινή τους θέση βρισκότανε (κυρίως) η Πρωσία κατά το 19ο αιώνα και πρωτύτερα. Κι ότι η επίπεδη κυρίως Πολωνία είναι βασικό τμήμα της μεγάλης βορειο-κεντρικής πεδιάδας που ευνοεί την εισβολή στη Ρωσία, αλλά και την αντίστροφή κίνηση.
Για χάρη της Πολωνίας, η Μ. Βρετανία και η Γαλλία κήρυξαν αν και ανέτοιμες τον πόλεμο στη Χιτλερική Γερμανία. Κάτι που δεν έκαναν για την Τσεχοσλοβακία, την Αυστρία ή την Δανία. Απόδειξη της σημαίνουσας πολωνικής θέσης. Αργότερα το 1948 οι ΗΠΑ θα δημιουργήσουν το ΝΑΤΟ με την ταμπέλα της εξασφάλισης της δυτικής ασφάλειας υπό την ηγεμονία τους. Αλλά κατά βάθος το ΝΑΤΟ έγινε ώστε «οι ΗΠΑ να είναι μέσα (στην Ευρώπη), η Ρωσία εκτός (Ευρώπης) και η Γερμανία κάτω». Έτσι όταν η Πολωνία εισήλθε στο ΝΑΤΟ οι ΗΠΑ την πριμοδότησαν ποικιλοτρόπως διότι σε αυτό το μέσα-έξω-κάτω ήτανε η κατάλληλη γεωγραφική/γεωπολιτική σφήνα που θα εξασφάλιζε την λειτουργικότητα του. Βέβαια η Πολωνία βρίσκεται γεωγραφικά μακριά από εμάς. Στη δεκαετία του 80 αρκετοί Πολωνοί εργάζονταν στη χώρα μας και ήτανε μια φιλήσυχη κοινότητα που ποτέ δεν δημιούργησε πρόβλημα. Ήταν βέβαια η εποχή του σοσιαλιστικού μετασχηματισμού στην Ελλάδα. Στην Πολωνία την ίδια εποχή ένα συνδικάτο εργαζομένων στα ναυπηγεία του Γκντάνσκ (παλαιό πρωσικό Ντάντσιχ) υπό την ηγεσία του Λεχ Βαλέσα όρθωσε το ανάστημα στο αρτηριοσκληρωμένο κομμουνιστικό σύστημα. Αυτό δεν έλαχε και μεγάλης αποδοχής από τον μεταπολιτευτικό προοδευτισμό. Ήτανε βλέπετε μια «κακή» ξενοκίνητη εξέγερση στον ευρύτερο παράδεισο του υπαρκτού σοσιαλισμού, οπότε και καλώς επιβλήθηκε η δικτατορία του Γιαρουζέλσκι στην Πολωνία. Ενώ οι ανάλογες εξεγέρσεις στο δυτικό κόσμο ήτανε καλές και «ηθικά νομιμοποιημένες».
Έχοντας καταλάβει οι Πολωνοί τη θέση που αντιπροσώπευαν μέσα στο ΝΑΤΟ για τα δυτικά συμφέροντα κινήθηκαν με σωστές ενέργειες. Στοχευόμενες αγορές δυτικού εξοπλισμού (αμερικανικός και γερμανικός) τους έδωσαν προνομιακές σχέσεις γιατί αυτοί το επεδίωξαν, ώστε να πιάσουν γεωπολιτικό τόπο τα χρήματα τους. Μπήκανε στην ΕΕ το 2004 κι εξαρχής έψαξαν στοχευόμενα την πρόοδο τους. Ήτανε η εποχή που πολλοί στη δυτική Ευρώπη φοβόντουσαν μήπως ο πολωνός υδραυλικός πάρει τη δουλεία από τον κάθε εγχώριο. Ήταν ένα περιπαικτικό επιχείρημα ότι η ποιότητα δεν θα ήτανε δεδομένη από τους νέους εταίρους, τους οποίους έβλεπαν ως φθηνό εργατικό προσωπικό ευρωπαϊκής προέλευσης. Από κοντά κι εμείς βέβαια με το αέρα του ξερόλα καταφερτζή, που και δεν ξέρει σχεδόν τίποτα και δεν καταφέρνει πολλά… Οι Πολωνοί όμως είχανε αποφασίσει να αλλάξουνε πίστα σε όλα τα επίπεδα.
Έτσι φρόντισαν να διεκδικήσουν ενεργό ρόλο μέσα στο ΝΑΤΟ. Να εκτεθούν σε αποστολές και να διεκδικήσουν υψηλές θέσεις. Χαρακτηριστικό της νοοτροπίας τους είναι πως όταν απεβίωσε αιφνιδιαστικά ένας ανώτατος αξιωματικός σε καίρια θέση, τον αντικατέστησαν άμεσα με νέο όνομα προς τη Συμμαχία η δε εγκατάσταση του στη θέση που χήρεψε έγινε σε λιγότερο από 2 εβδομάδες. Ούτε προκηρύξεις θέσεων, ούτε δηλώσεις και κριτήρια, ούτε ενστάσεις και στο περίμενε. Το εθνικό συμφέρον, η διεθνής εκπροσώπηση και η υλοποίηση συμμαχικών υποχρεώσεων μετράνε περισσότερο από τις δικές τυπολατρικές διαδικασίες. Και κατοχυρώνουν σεβασμό για τη χώρα (στην περίπτωση μας Πολωνία) που θέλει να χτίσει γεωπολιτικό παρόν και μέλλον. Αντίστοιχα στην ΕΕ κινήθηκαν ακόμη πιο στρατηγικά. Εμφανώς ατλαντικοί στις τοποθετήσεις, φρόντισαν να έχουνε ολοένα και μεγαλύτερη παρουσία στα ευρωπαϊκά όργανα. Με τον αέρα του σημαίνοντος νατοϊκού εταίρου άρχισαν να κινούνται ενεργά όταν οι Βρετανοί αποχώρησαν κι εγκατέλειψαν σημαντικές θέσεις εντός ΕΕ. Για τις οποίες συγκρούστηκαν ευθέως με τις Κάτω Χώρες που κι αυτές έσπευσαν να αρπάξουν τις ελίτ θέσεις μετά το brexit. Οι Πολωνοί χρησιμοποίησαν επιτυχημένα τα κοινοτικά κονδύλια και δεν είδανε ως πονοκέφαλο το ζλότι (εθνικό νόμισμα). Έτσι έχτισαν μια ισχυρή οικονομία, κάτι που δεν κάναμε εμείς με το ευρώ που θέλαμε να ξεφορτωθούμε το ένα μεγάλο βαρίδι (δραχμή, το άλλο τα ελληνοτουρκικά).
Όμως ο Πολωνός υδραυλικός δεν σταμάτησε εκεί. Έχοντας επίγνωση γεωπολιτικής θέσης και ιστορικής θέσης ανάμεσα σε Γερμανούς και Ρώσους, επεδίωξε να ενισχύσει το αποτύπωμα του. Αντί λοιπόν να περιμένει την αγγλογαλλική υποστήριξη μοιρολατρικά εάν απαιτηθεί ξανά και αντί να αρκεστεί στην ιδιότητα της σφήνας, που αμφότερα είναι ετεροβαρή και μπορεί εύκολα να τον μετατρέψουν σε στημένη λεμονόκουπα, ανέλαβε συντονισμένη δράση. Στήριξε συγκροτημένα τις αμερικανικές επιδιώξεις στην Ουκρανία. Κι αξίωσε αναγνώριση. Έτσι όταν η ΕΕ θέλησε να δημιουργήσει εκπαιδευτικά κέντρα για τους Ουκρανούς στρατιώτες, απαίτησε και κοντραρίστηκε στα ίσια με τη Γερμανία !!! Η οποία είχε την πρωτοπορία αλλά οι Πολωνοί σθεναρά απαίτησαν και πέτυχαν το συμβιβασμό όλων για την δημιουργία ανάλογου εκπαιδευτικού και στο δικό τους έδαφος. Ναι, σήκωσαν κεφάλι στους Γερμανούς… Άραγε εμείς γιατί δεν μπορούμε? Υπόψη ότι έχουμε ακουμπήσει πολλά δις στους Γερμανούς σε εξοπλισμούς και άλλο τεχνικό υλικό. Αλλά μας γιατί μας αγνοούν και τους Πολωνούς όχι? (…). Αλλά ο Πολωνός υδραυλικός δεν σταμάτησε ούτε εκεί. Με την αυτοπεποίθηση σε υψηλά επίπεδα από τα ορθά πλασαρίσματα εντός ΕΕ & ΝΑΤΟ και με εμπιστοσύνη στην οικονομία τους, απογείωσαν την εξωστρέφεια. Πλέον πολωνικές εταιρίες αγοράζουν γερμανικές με ταχύτατους ρυθμούς και κατορθώνουν κάτι κυριολεκτικά αδιανόητο πριν από 10 χρόνια. Πόσο μάλλον το 2004 που οι Πολωνοί αντιπροσώπευαν τους β΄ κατηγορίας ευρωπαίους πολίτες που η ανάγκη τους θα έριχνε τις τιμές και ο πολωνός υδραυλικός θα άρπαζε τη δουλειά από τους «προηγμένους» συναδέλφους τους στις ανεπτυγμένες χώρες της ΕΕ….
Μοιραία είναι και η σύγκριση με τα καθ΄ ημάς. Κι αυτοί έχουνε θηρία να τους γειτνιάζουν, όπως κι εμείς. Γιατί αυτοί ορθώνουν ανάστημα κι εμείς εμμένουμε σε έναν επιζήμιο κατευνασμό? Πως αυτοί οι πρώην κομμουνιστές μπήκανε τόσο γρήγορα στα εντός της δυτικής οικονομίας και φιγουράρουν στις υψηλές θέσεις? Πως εμείς 45 ολόκληρα χρόνια ως πολιτεία και κοινωνία ανάθεμα κι αν έχουμε καταλάβει που είμαστε? Γιατί κατέκτησαν και πλέον εδραιώθηκαν σε υψηλές θέσεις τις οποίες εμείς βλέπουμε με τηλεσκόπιο? Πως αυτοί πέτυχαν να τοποθετηθούν κεντρικά γεωπολιτικά και εμείς είμαστε εκτός νυμφώνος και μας φταίνε πάντα οι κακοί ξένοι? Για τους Πολωνούς δεν είναι κακοί οι ξένοι? Μήπως τους έχουνε στρώσει αυτούς χαλιά και σε εμάς αγκάθια? Μήπως έχει να κάνει με τη σοβαρότητα αντιμετώπισης της διεθνούς κονίστρας? Καταληκτικά θα πούμε, πως η Πολωνία ήλθε για να μείνει. Την ευνόησε ο αμερικανικός παράγοντας, αλλά κι αυτή δεν βολεύτηκε από αυτό. Το πολιτικό της σύστημα ενεργοποιήθηκε και η κοινωνία συμμετείχε. Κάπως έτσι χτίστηκε το success story. Κι υπόψη, η Πολωνία δεν έχει ούτε στον πολιτικό της διάλογο ούτε στην κοινωνική της συζήτηση το ζήτημα εάν οφείλει η χώρα να πνιγεί από παράνομους μετανάστες, όπως γίνεται στη δική μας χώρα που κυριαρχεί η άποψη ότι είμαστε και υποχρεωμένοι να δεχθούμε όσους αποφασίσουν να έλθουν… Κάπως έτσι ο Πολωνός υδραυλικός αποτελεί μια κακόγουστη έκφραση ενός παρελθόντος που δεν υλοποιήθηκε. Γιατί μια χώρα ήθελε να πετύχει και το έκανε με μέθοδο. Αν εμείς ως κοινωνία και πολιτεία έχουμε μείνει ακόμα στον πολωνό υδραυλικό, έχουμε ανάγκη να αναθεωρήσουμε και να τρίψουμε τα μάτια μας. Διότι είμαστε Νο 26 και το Ε6 απέχει παρασάγγας. Οπότε βλέπουμε πλέον εμείς την Πολωνία με τηλεσκόπιο, όπως μας έβλεπε εκείνη πριν μπει στην ΕΕ. Έτσι δικαίως αξίζουν κι άλλα συγχαρητήρια στην μεταπολίτευση. Έχει καταγράψει πολλές επιτυχίες…….. στο να απεμπολεί ευκαιρίες και να καταστρέφει το μέλλον της χώρας.