Η εκπομπή ανοίγει με μια «διπλωματική ψυχρολουσία» για την Άγκυρα: στο Board of Peace για τη Γάζα στην Ουάσινγκτον, ο Χακάν Φιντάν εμφανίζεται με προσδοκία ότι η Τουρκία θα μπει στο παιχνίδι της «διεθνούς δύναμης σταθεροποίησης» με στρατεύματα. Όμως, σύμφωνα με ισραηλινό ρεπορτάζ που επικαλείται ο Μουντζουρούλιας, το κλίμα ήταν αρνητικό και το μήνυμα ωμό: καμία τουρκική παρουσία στη Γάζα – «ως εδώ». Στο ίδιο πλαίσιο αναδεικνύεται και το παράδοξο: η Ελλάδα, παρότι δεν φαίνεται να συμμετέχει θεσμικά στο συμβούλιο, εξετάζεται να στείλει δύναμη περίπου 100–150 ατόμων, κάτι που –όπως τονίζεται– «γράφει» γεωπολιτικά και ενοχλεί την Τουρκία.
Δεύτερος άξονας, ένα επεισόδιο που στην Τουρκία παρουσιάζεται ως οργανωμένη αποσταθεροποίηση: οι αλλεπάλληλες ειδοποιήσεις της εφαρμογής Instant Earthquake Network για δήθεν μεγάλο σεισμό στην Κωνσταντινούπολη. Τουρκικά μέσα απορρίπτουν το «τεχνικό λάθος» και μιλούν για εξωτερική παρέμβαση/κυβερνοεπίθεση, δείχνοντας το Ισραήλ ως υπαίτιο, με στόχο να δοκιμάσει συστήματα έγκαιρης προειδοποίησης και να σπείρει χάος.
Η εκπομπή περνά έπειτα στο «θερμό μέτωπο» του Ιράν, με περιγραφή αυξημένης στρατιωτικής κινητικότητας (αεροπλανοφόρα, μαχητικά, συγκέντρωση δυνάμεων) και με το βασικό συμπέρασμα ότι το σχέδιο των ΗΠΑ «δείχνει αλλαγή καθεστώτος», ενώ προβάλλεται και η ψυχολογική διάσταση (διαχείριση πληθυσμού, σενάρια κατάρρευσης υποδομών).
Στο τελευταίο μέρος ανοίγει ενεργειακό-γεωπολιτικό θέμα: δημοσίευμα (με επιφύλαξη, όπως λέγεται, λόγω φιλοτουρκικής οπτικής) που εμφανίζει τη Σαουδική Αραβία να «σπρώχνει» διαδρομές διασύνδεσης/διαδρόμων μέσω Συρίας, κάτι που –κατά την ανάλυση– μπορεί να επηρεάσει ισορροπίες με Ισραήλ και να λειτουργήσει ως παγίδα στην ευρύτερη περιφερειακή σκακιέρα.
Παράλληλα, γίνεται σύνδεση με τη γραμμή “Direct”: Somaliland, τουρκική στοχοποίηση Δωδεκανήσων/Θράκης μέσω αφηγήματος «τουρκικών μνημείων», ελληνοϊνδική αμυντική σύγκλιση (και επαφές Ινδίας–Κύπρου), καθώς και τουρκική ενόχληση για ελληνικές κινήσεις που «κόβουν χώρο» στην Άγκυρα.