Γράφει ο Γιάννης Γούδας
Καλησπέρα σε όλους! Να έχουμε μια όμορφη κι ευλογημένη Σαρακοστή! Σήμερα που γράφω αυτό το κείμενο, είναι Κυριακή, μια μέρα πριν την Καθαρά Δευτέρα. Είχα την τύχη να επισκεφτώ και να περπατήσω μέρα μεσημέρι, μετά από δέκα χρόνια περίπου, στην ακριτική Φλώρινα. Θα ήθελα λοιπόν να μοιραστώ μαζί σας τις σκέψεις μου μετά από αυτήν την επίσκεψη.
Η εκδρομή ξεκίνησε με ανάβαση στο χιονοδρομικό κέντρο Βίγλας – Πισοδερίου. Τα γύρω βουνά ήταν χιονισμένα. Το θέαμα ήταν μαγευτικό. Όποιος δεν έχει κάνει αυτήν την διαδρομή, του την συστήνω ανεπιφύλακτα. Εξίσου μαγευτικό ήταν το τοπίο γύρω από το σαλέ του χιονοδρομικού κέντρου.
Στη συνέχεια κατηφορίσαμε προς την πόλη της Φλώρινας. Θα ήθελα να ζητήσω συγγνώμη από τους κατοίκους της πόλης, από όσους κατάγονται από αυτήν, αλλά σοκαρίστηκα από την εικόνα ερήμωσης και παρακμής που αντίκρισα.
Η πόλη ήταν γεμάτη από παλιά σπίτια, τα οποία μάλλον πρέπει να ήταν παλιά αρχοντικά. Ωστόσο, πολλά από αυτά, αν όχι τα περισσότερα, ήταν παρατημένα ή μισογκρεμισμένα. Τέτοια παρατημένα σπίτια δυστυχώς υπήρχαν και στον πεζόδρομο παράλληλα του ποταμού Σακουλέβα, ένα από τα κεντρικότερα σημεία της πόλης. Ιδιοκτήτες δεν υπάρχουν άραγε; Γιατί δεν ενδιαφέρονται για την περιουσία τους; Ο δήμος Φλώρινας γιατί δεν έχει δείξει κανένα ενδιαφέρον για να τα αναδείξει; Οι πολίτες της Φλώρινας τι λένε γι αυτήν την εικόνα;
Τέλος, περπατώντας από την αγορά της πόλης, δεν χρειαζόταν φιλοσοφία για να καταλάβει κάποιος ότι βιώνει μια βαθύτατη κρίση, αν όχι παρακμή.
Θυμάμαι με πολλή αγάπη κάμποσα βιβλία και άρθρα που διάβαζα από μικρός για τους αγώνες που έδωσαν οι Φλωρινιώτες Μακεδονομάχοι, ώστε η Φλώρινα να παραμείνει ελληνική. Τα κατορθώματα Μακεδονομάχων όπως ο Κώττας και ο Πύρζας, μου προξενούν ακόμη και σήμερα μεγάλο θαυμασμό! Καθώς περπατούσα σήμερα στους δρόμους της πόλης, αναρωτήθηκα: «Γιατί η ακριτική Φλώρινα, μια πόλη που ανέδειξε τόσους και τόσους ήρωες, σήμερα οδηγείται στον μαρασμό;». Προσπαθούσα να βρω μια εξήγηση, γι αυτό θα χρειαστώ την βοήθεια σας.
Γνωρίζω ότι η περιοχή της Φλώρινας ήταν από αυτές που επλήγησαν περισσότερο από τον καταστροφικό εμφύλιο πόλεμο. Όμως ο εμφύλιος πόλεμος τελείωσε το 1949. Γιατί τόσα χρόνια οι ελληνικές κυβερνήσεις δεν έδειξαν κανένα ενδιαφέρον για την ανάπτυξη της περιοχής; Γιατί οι τοπικές ηγεσίες επέτρεψαν να φτάσει η πόλη σε αυτό το σημείο; Γιατί οι πολίτες του νομού Φλώρινας εξακολουθούν να ανέχονται αυτήν την κατάσταση; «Είναι ορεινό το έδαφος, κάνει πολύ κρύο. Δεν προσφέρει ευκαιρίες ο τόπος», θα πουν κάποιοι. Αυτό μάλλον είναι μια φτηνή δικαιολογία. Με αυτήν την λογική, χώρες όπως η Αυστρία, η Ελβετία, η Νορβηγία, η Σουηδία θα έπρεπε να είναι βυθισμένες στην μιζέρια.
Νομίζω πλέον πως οι μόνοι που μπορούν να σώσουν την περιοχή, είναι οι ίδιοι οι πολίτες του νομού Φλώρινας. Να πάρουν στα χέρια τους τις τύχες του τόπου τους, δημιουργώντας διάφορα δίκτυα πολιτών. Αν εξακολουθήσουν να παραμένουν θεατές, πολύ φοβάμαι πως η Φλώρινα, καθώς και η γύρω περιοχή, με το πέρασμα του χρόνου θα περάσει στα χέρια των Σκοπίων. Όσοι πιστεύετε ότι υπερβάλω, κάντε μια βόλτα στα χωριά του δήμου Πρεσπών. Εκεί θα δείτε κάμποσα έρημα χωριά, καθώς και χωριά με διψήφιο ή μονοψήφιο αριθμό μόνιμων κατοίκων.
Οι κάτοικοι της Φλώρινας, αλλά και όλοι οι Έλληνες, έχουμε δύο επιλογές μπροστά μας: η θα βουλιάξουμε στην μιζέρια, η θα επαναφέρουμε την Ελλάδα στον δρόμο της δόξας! Μπορούμε να πραγματοποιήσουμε αυτό το όραμα, αρκεί να το πιστέψουμε! Αν το πιστέψουμε και εργαστούμε όλοι μαζί ενωμένοι, ο Θεός θα είναι στο πλευρό μας!