Με «βαρύ» γεωπολιτικό πακέτο επέστρεψε το Direct News, με τον Ανδρέα Μουντζουρούλια να ξεδιπλώνει ένα πλέγμα εξελίξεων που –όπως τονίζει– δείχνουν ότι η Ανατολική Μεσόγειος μπαίνει σε φάση νέας αμυντικής αρχιτεκτονικής, με ξεκάθαρο αποδέκτη την Άγκυρα.
Στην κορυφή της ατζέντας μπαίνει η κοινή αποστολή ελληνοαμερικανικών και αμερικανοεβραϊκών οργανώσεων σε Ιερουσαλήμ–Αθήνα–Λευκωσία (22–27 Φεβρουαρίου), με σκοπό την περαιτέρω σύσφιξη της τριμερούς Ελλάδας–Κύπρου–Ισραήλ και την ενίσχυση του διαλόγου για άμυνα, ασφάλεια, ενέργεια και οικονομία. Ο παρουσιαστής επιμένει ότι εδώ «παίζει» δυνατά ο ρόλος της διασποράς και των πιέσεων προς την αμερικανική πολιτική σκηνή, ειδικά σε μια περίοδο που η τουρκική πολιτική χαρακτηρίζεται «απειλητική» για ελληνικά συμφέροντα.
Παράλληλα, στο τραπέζι μπαίνει άρθρο ισραηλινού think tank (αναφορά σε «Ασπίδες του Αχιλλέα και του Δαυίδ»), που περιγράφει –όπως παρουσιάζεται στην εκπομπή– μια νέα περιφερειακή αμυντική «ομπρέλα» στην Ανατολική Μεσόγειο, με κέντρο τη συνεργασία Ελλάδας–Ισραήλ και έμφαση σε υποθαλάσσια καλώδια και μεγάλα γεωπολιτικά έργα (καλώδιο, EastMed), τα οποία «δεν πρέπει να αφήνονται» σε τουρκική αμφισβήτηση.
Στο ίδιο πνεύμα, ο Μουντζουρούλιας αναδεικνύει δημοσίευμα ισραηλινού μέσου για την ελληνική «ρήτρα κατά της Τουρκίας» στις αμυντικές προμήθειες: η Αθήνα –όπως λέει– επιδιώκει να διασφαλίσει μέσω δεσμευτικών όρων ότι συστήματα που αγοράζει η Ελλάδα δεν θα καταλήγουν παράλληλα ή μελλοντικά στην Τουρκία, ώστε να μην επαναληφθούν «παλιά έργα» τύπου συμμετρικών πωλήσεων που ακυρώνουν την ελληνική υπεροχή.
Στο οικονομικό/βιομηχανικό σκέλος, γίνεται αναφορά σε ενδιαφέρον ινδικού κολοσσού για επένδυση/κοινοπραξία σε ελληνική αμυντική παραγωγική δομή (με αιχμή το εργοστάσιο στο Αίγιο), με τον παρουσιαστή να το «δένει» με τη στρατηγική προσέγγιση Ελλάδας–Ινδίας και την ανάγκη για συμπαραγωγές και όχι απλές αγορές. Στην ίδια γραμμή εντάσσει και το «άνοιγμα» προς Βραζιλία (αμυντική συμφωνία, Embraer), λέγοντας καθαρά ότι η Ελλάδα χρειάζεται γεωπολιτικό αποτύπωμα παντού και όχι να αφήνει την Τουρκία να «παίζει μόνη» στη Λατινική Αμερική.
Στα επιχειρησιακά, ξεχωρίζει ένα επεισόδιο με τουρκικά αεροσκάφη ATR-72 που –σύμφωνα με την εκπομπή– έκαναν παράκαμψη στην πορεία τους προς νατοϊκή άσκηση στην Ιταλία, στοιχείο που παρουσιάζεται ως ένδειξη για το πώς «διαβάζουν» ή αποφεύγουν συγκεκριμένα πεδία (αναφορά σε ελληνικό FIR/διαδρομές).
Και το μεγάλο «μέτωπο» της εκπομπής: Ιράν. Ο Μουντζουρούλιας μιλά για αντίστροφη μέτρηση, μεταφέροντας κλίμα ότι οι επόμενες μέρες είναι κρίσιμες, ενώ μπαίνουν στο κάδρο και πληροφορίες/σενάρια για ακραία σχέδια στο ιρανικό ζήτημα. Στο ελληνικό κάδρο αναφέρεται η Σούδα ως κόμβος συσσώρευσης μέσων, ενώ υπογραμμίζεται και ο ρόλος της Κίνας μέσω εμπορικών δορυφόρων που «καρφώνουν» μετακινήσεις/αναπτύξεις, άρα –κατά την εκπομπή– τροφοδοτούν έμμεσα την Τεχεράνη με εικόνα πεδίου.
Τέλος, στο Κέρας της Αφρικής, η εκπομπή πιάνει τη Σομαλία ως πεδίο τουρκικής διείσδυσης και αναδεικνύει εσωτερικές αντιδράσεις (κόμματα, ΜΚΟ, πολίτες) που μιλούν για υπερεξάρτηση από την Τουρκία και για συμφωνίες που «αδειάζουν» τη χώρα από πόρους και κυριαρχία, ενόψει μάλιστα πολιτικών εξελίξεων/εκλογών.