Γράφει ο Κώστας Μαυρίδης
Τη Κυριακή 15/3/2026, τιμήσαμε την θυσία του Θεόφιλου Γεωργιάδη, ενός αγωνιστή της ελευθερίας της Κύπρου, του Ελληνισμού αλλά και της ελευθερίας των λαών. Ο Θεόφιλος υπήρξε γιος του Χαράλαμπου και της Έλλης και γεννήθηκε το 1957. Το 1974, λόγω της τουρκικής εισβολής, αναγκάζεται να εγκαταλείψει το χωριό του και πέρασε πλέον παιδί στην προσφυγιά μαζί με τους γονείς και τις τρεις αδελφές του.
Ο Θεόφιλος έθεσε στόχο να κινήσει γην και ουρανό ώστε έμπρακτα να συμβάλει στην αποτίναξη της τουρκικής κατοχής. Έγινε άριστος γνώστης της τουρκικής γλώσσας και μελέτησε επισταμένα τον καταχτητή για να εντοπίσει τα αδύνατά του σημεία και να τα αξιοποιήσει ώστε μέσω της αλληλεγγύης των λαών, να οδηγηθούμε και στην απελευθέρωση και της Κύπρου. Στο μεσοδιάστημα, παντρεύεται την Ελένη Κωστή με την οποία αποκτούν τρεις γιους: τον Χαράλαμπο, τον Χρίστο και τον Θεόδωρο. Σήμερα, υπάρχουν και οι νεαροί Θεόφιλοι, οι οποίοι φέρουν με το όνομά τους μια ανεκτίμητη κληρονομιά.
Ο Θεόφιλος, σαν νέος Ρήγας Φεραίος, προσπαθεί να ξεσκεπάσει το στρατοκρατικό καθεστώς της Τουρκίας και να αφυπνίσει τους λαούς που καταπιέζονταν. Ο δρόμος του διασταυρώθηκε με τον κουρδικό αγώνα και ανέλαβε εκπρόσωπος της Κυπριακής Επιτροπής Αλληλεγγύης στο Κουρδιστάν. Με αρθρογραφία, συνέδρια, μελέτες αλλά και με έμπρακτη αλληλεγγύη στους Κούρδους αγωνιστές, δίνει την μάχη με κίνδυνο καθημερινώς της ζωής του. Με την δράση του, είχε καταστεί αγκάθι στο μάτι των στρατοκρατών στην Τουρκία, οι οποίοι σχεδιάζουν την δολοφονία του. Το Συνέδριο των Βρυξελλών, Μάρτη του 1994, ήταν η κορύφωση της δράσης του. Στις 20 Μαρτίου του 1994 το βράδυ, όργανα των Τουρκικών Μυστικών Υπηρεσιών δολοφόνησαν τον Θεόφιλο με πέντε σφαίρες έξω από το σπίτι του, στην οδό Θουκυδίδου, εκεί όπου βρίσκεται σήμερα η προτομή του κι εκεί όπου τελέστηκε και το καθιερωμένο τρισάγιο στη μνήμη του.
Το Σάββατο απόγευμα στις 20/3/2026, ανήμερα της δολοφονίας του προς 32 χρόνια, παρευρέθηκα με την οικογένεια του Θεόφιλου στο μνήμα του όπου τελέστηκε τρισάγιο.
Από όσα ο Θεόφιλος Γεωργιάδης συνέγραψε, πολλά έχουν αποδειχτεί προφητικά. Ένα μόνο δείγμα αρκεί, ειδικά όταν αναφερόταν σε σχέδια «λύσης-διάλυσης» που θα «λιβανοποιούσαν» την Κύπρο, μετατρέποντας την σ’ ένα παρακράτος χωρίς ουσιαστική κρατική κυριαρχία, που θα οδηγούσε εντέλει στον πλήρη εκτουρκισμό.