Ένα σκοτεινό πλέγμα σχέσεων ανάμεσα σε οργανωμένο έγκλημα, καζίνο-θύλακες στα σύνορα Ταϊλάνδης–Μιανμάρ και μηχανισμούς επιρροής του Πεκίνου ξεδιπλώνει σε άρθρο του στο Irrawaddy ο Σουηδός δημοσιογράφος Μπέρτιλ Λίντνερ, με αφορμή δύο «βαριές» εκδόσεις-παραδόσεις στην Κίνα, του Κινέζου μεγιστάνα Σι Τζιτζιάνγκ (She Zhijiang) και του Καμποτζιανού επιχειρηματία κινεζικής καταγωγής Τσεν Ζι (Chen Zhi).
Στο επίκεντρο βρίσκονται τα scam centers – κέντρα απάτης δηλαδή – κατά μήκος της μεθορίου Ταϊλάνδης–Μιανμάρ, τα οποία συνδέονται με παράνομα δίκτυα τζόγου και μαζικές απάτες (τηλεφωνικές, διαδικτυακές, κρυπτονομισμάτων), συχνά με θύματα στην Κίνα αλλά και διεθνώς.
Η υπόθεση She Zhijiang: Από «χτύπημα» στα scam hubs σε… ερωτήματα για τις πλάτες
Ο Λίντνερ θυμίζει ότι ο She Zhijiang, επικεφαλής του Yatai International Holding Group που ανέπτυξε την «πόλη-πρότζεκτ» Shwe Kokko, συνελήφθη στην Ταϊλάνδη τον Αύγουστο του 2022 και τελικά παραδόθηκε στην Κίνα στις 10 Νοεμβρίου 2025. Οι κινεζικές αρχές τον κατηγόρησαν ότι έτρεχε παράνομο τζόγο και δίκτυα εξαπάτησης, με ζημιά –κατά τους ισχυρισμούς τους– 150 εκατ. γιουάν (περίπου 22 εκατ. δολάρια) σε Κινέζους πολίτες.
Ωστόσο, το άρθρο υπογραμμίζει ένα κομβικό στοιχείο. Για χρόνια ο She φέρεται να διατηρούσε στενή σχέση με την κινεζική πρεσβεία στη Γιανγκόν. Πηγή κοντά στη λειτουργία του Shwe Kokko αναφέρεται να λέει πως «μπορούσε να καλεί την πρεσβεία οποιαδήποτε στιγμή». Ο ίδιος, μάλιστα, είχε ισχυριστεί σε συνέντευξη το 2024 ότι στρατολογήθηκε ως πράκτορας από το κινεζικό Υπουργείο Κρατικής Ασφάλειας όταν βρισκόταν στις Φιλιππίνες – και ότι η γνώση «κρατικών μυστικών» τον έκανε στη συνέχεια στόχο.
Με απλά λόγια, ο Λίντνερ θέτει το ερώτημα πώς ένα πρόσωπο που εμφανίζεται τόσο «δεμένο» με επίσημα κανάλια, καταλήγει τελικά στη φυλακή ως κεντρικός οργανωτής παράνομων δικτύων.
Η επικεφαλής της Karen BGF, Saw Chit Thu (δεξιά), η She Zhijiang του Yatai International Holding Group (κέντρο) και ο πρωθυπουργός της πολιτείας Karen, Nan Khin Htwe Myint, παρευρίσκονται στον εορτασμό της ένατης επετείου της BGF στο Shwe Kokko τον Αύγουστο του 2019. / The Irrawaddy
Η υπόθεση Chen Zhi: «Άργησε» να μιλήσει το Πεκίνο – και γιατί έχει σημασία
Ανάλογο μοτίβο εντοπίζεται στην υπόθεση του Chen Zhi, που εκδόθηκε από την Καμπότζη στην Κίνα τον Ιανουάριο 2026. Κατηγορείται ότι ενορχήστρωσε μεγάλο σχήμα απάτης μέσω κρυπτονομισμάτων, με θύματα διεθνώς, χρησιμοποιώντας –σύμφωνα με τις καταγγελίες– εξαναγκασμένους εργαζόμενους ως «εργαλείο» απάτης.
Το δημοσίευμα επιμένει σε μία λεπτομέρεια. Κινεζικά ΜΜΕ δεν έδωσαν βάρος στις φερόμενες εγκληματικές δραστηριότητες του Chen παρά μόνο όταν το κρατικό Xinhua μετέδωσε την είδηση της έκδοσης, και αυτό αφού –όπως σημειώνεται– είχε προηγηθεί αμερικανικό κατηγορητήριο. Παράλληλα, επικαλείται ανάλυση που θεωρεί «ασυνήθιστη» την έκδοση, καθώς δεν ήταν γνωστό δημόσια ότι υπήρχε ενεργή κινεζική έρευνα εναντίον του, ενώ το συμπέρασμα είναι σκληρό! Στην Κίνα «μπορείς να ευημερείς στην παρανομία» όσο δεν ξεφεύγει σε μέγεθος ή δεν απειλεί το κράτος.
Ο Καμποτζιανός επιχειρηματίας γεννημένος στην Κίνα και πρόεδρος του Prince Group, Chen Zhi / Prince Holding Group.
«Broken Tooth Koi» και η διαχρονική συμβίωση κράτους–τριάδων
Ο Λίντνερ πηγαίνει πιο πίσω, ανασύροντας την περίπτωση του Wan Kuok-koi, γνωστού ως “Broken Tooth Koi”, που θεωρείται ιστορικό πρόσωπο του υποκόσμου του Μακάο και συνδέεται με την 14K. Καταδικάστηκε το 1999 σε 15 χρόνια κάθειρξης, αλλά αποφυλακίστηκε πρόωρα το 2012 και επέστρεψε δυναμικά ως «επιχειρηματίας», με δραστηριότητες που περιλάμβαναν καζίνο, κρυπτονόμισμα (Dragon Coin) και εταιρικά σχήματα με έδρα ή δράση σε Καμπότζη, Χονγκ Κονγκ, ακόμα και Παλάου.
Το άρθρο παραθέτει εκτίμηση ερευνητή πως ο Wan έχει βαθιές διασυνδέσεις σε Κίνα–Χονγκ Κονγκ–Μακάο και σχέσεις με οργανώσεις του united front και υπερπόντιες κινεζικές ενώσεις. Η υπόθεση που «χτίζεται» είναι ότι τέτοιες φιγούρες μπορεί να κρίνονται «χρήσιμες» για πολιτική επιρροή, άρα απολαμβάνουν προστασία – ενώ παράλληλα δραστηριοποιούνται σε γκρίζες ζώνες στα σύνορα Μιανμάρ–Ταϊλάνδης, δίπλα σε θύλακες καζίνο και scam hubs.
Η ωμή δήλωση του 1993 και το δόγμα «πατριωτικές τριάδες»
Το κείμενο θυμίζει ένα επεισόδιο-κλειδί. Τον Απρίλιο 1993, ο τότε επικεφαλής Δημόσιας Ασφάλειας της Κίνας Tao Siju είχε δηλώσει δημοσίως στο Χονγκ Κονγκ ότι με οργανώσεις όπως οι τριάδες «αν είναι πατριωτικές» και ενδιαφέρονται για «σταθερότητα και ευημερία», το κράτος θα πρέπει να «ενωθεί μαζί τους» – ακόμη και να τις καλέσει να επενδύσουν στην Κίνα. Ο Λίντνερ το εντάσσει σε μια μακρά ιστορία όπου κράτος και υπόκοσμος αλληλοχρησιμοποιούνται: οι μεν για πληροφορία, έλεγχο δρόμου και «δουλειές», οι δε για κάλυψη και πρόσβαση.
Γιατί έπεσαν οι She και Chen;
Στο τέλος, το άρθρο δεν καταλήγει σε ένα μόνο αίτιο. Παραθέτει δύο βασικές εξηγήσεις! Πρώτον έγιναν «πολύ μεγάλοι», πολύ δημόσιοι και δύσκολοι στον έλεγχο – άρα και πολιτικά ενοχλητικοί και επιζήμιοι. Δεύτερον, πιθανότατα βρέθηκαν στη λάθος πλευρά εσωτερικών συγκρούσεων ισχύος στην Κίνα (με αναφορά σε ανταγωνισμούς γύρω από τον Σι και κύκλους στρατηγών), όπου οι «προστάτες» τους έχασαν επιρροή και οι ίδιοι έμειναν ακάλυπτοι.
Η τελική εικόνα που δίνει ο Λίντνερ είναι κυνική. Στα σύνορα Ταϊλάνδης–Μιανμάρ, το παιχνίδι δεν παίζεται μόνο από τους «scam kings» – τους βασιλιάδες της απάτης δηλαδή – που φαίνονται. Παίζεται από ένα μεγαλύτερο σύστημα σχέσεων, όπου η παρανομία, η πολιτική χρησιμότητα και οι κρατικές ανάγκες ελέγχου και επιρροής συχνά μπλέκονται μέχρι να μην ξεχωρίζεις πού τελειώνει το ένα και πού αρχίζει το άλλο.