Παρήλθαν 205 έτη από την 25η Μαρτίου 1821. Την ημέρα της Εθνικής Παλιγγενεσίας που εορτάζεται μαζί με τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου. Ως εκ τούτου, η 25η Μαρτίου συμβολίζει τον αδιαίρετο χαρακτήρα της Ελληνορθοδοξίας που αποτελείται από το Αρχαιοελληνικό Φως και την Ορθόδοξη Πίστη που άνθησε εντός της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Ιδανικά που φώλιαζαν στις ελληνικές ψυχές του 1821 και καθόρισαν την ελευθερία του Έθνους.
Ο ελληνορθόδοξος (και ουχί “ταξικός” χαρακτήρας της Επαναστάσεως του 1821, όπως ανερμάτιστα υποστηρίζουν οι θιασώτες του εθνομηδενισμού), αποτυπώνεται εύληπτα μέσα από τα γεγονότα της εποχής. Τα Ελληνικά Όπλα ευλογήθηκαν στην Ιερά Μονή της Αγίας Λαύρας των Καλαβρύτων και ο Παλαιών Πατρών Γερμανός ύψωσε το λάβαρο του αγώνος και όρκισε τους αγωνιστές. Κληρικοί, οπλαρχηγοί και προεστοί έγιναν οι κεφαλές του αγώνος. Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Γρηγόριος ο Ε΄, βίωσε μαρτυρικό θάνατο από τον τουρκικό όχλο, ενώ ο εθνομάρτυρας Αθανάσιος Διάκος, ο Παπαφλέσσας, ο Επίσκοπος Σαλώνων Ησαΐας, πολέμησαν ηρωικά και θυσιάστηκαν για το ιδανικό της Ελευθερίας.
Ατράνταχτα επιχειρήματα ως προς την ελληνορθόδοξη ταυτότητα της επαναστάσεως, αποτελούν οι ρήσεις των συντελεστών του αγώνα. Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης υπεστήριζε ότι «Ο Θεός έχει υπογράψει την Ελευθερία των Ελλήνων και δεν είναι δυνατόν να πάρει την υπογραφή Του πίσω». Ο Αλέξανδρος Υψηλάντης ξεκίνησε την Επανάσταση στις παραδουνάβιες ηγεμονίες, με το σύνθημα «Μάχου Υπέρ Πίστεως και Πατρίδος». Ο Παπαφλέσσας έλεγε, «Έλληνες ποτέ μην ξεχνάτε το χρέος σε Θεό και Πατρίδα. Σ’ αυτά τα δύο σας εξορκίζω ή να νικήσουμε ή να πεθάνουμε κάτω από την Σημαία Του Χριστού». Ο Ιωάννης Καποδίστριας τόνιζε ότι «Ο Θεός είναι μετά της Ελλάδος και υπέρ της Ελλάδος και αύτη σωθήσεται. Επί ταύτης της πεποιθήσεως αντλώ πάσας μου τας δυνάμεις και πάντας τους πόρους».
Η στόχευση του αγώνα όμως, δεν ήταν μόνο η Ελευθερία. Ο Αρχιστράτηγος της Επαναστάσεως Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, στην εμπνευσμένη ομιλία του στην Πνύκα την 8η Οκτωβρίου 1838, προς τους Γυμνασιόπαιδες των Αθηνών, μεταξύ πολλών σημαντικών είχε αναφέρει: “Εις τον πρώτο χρόνο της Επαναστάσεως είχαμε μεγάλη ομόνοια και όλοι ετρέχαμε σύμφωνοι…και εάν αυτή η ομόνοια εβαστούσε ακόμη δύο χρόνους, ηθέλαμε κυριεύσει και την Θεσσαλία και την Μακεδονία και ίσως εφθάναμε και έως την Κωνσταντινούπολη”. Στο ανωτέρω απόσπασμα της συγκλονιστικής ομιλίας του Γέρου του Μοριά φανερώνεται ο απώτερος σκοπός της Επαναστάσεως που ήταν η ανασύσταση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας μετά από 400 έτη οθωμανικής σκλαβιάς και η ολική λύτρωση του Ελληνισμού. Με οδηγό αυτήν τη Μεγάλη Ιδέα, την Εθνική Παλιγγενεσία του 1821, ακολούθησαν τα ανδραγαθήματα των Βαλκανικών Πολέμων (1912-1913), ο αγώνας για την Αυτονομία της Βορείου Ηπείρου, η απελευθέρωση των Δωδεκανήσων (1947) και το έπος της ΕΟΚΑ (1955-1959) για την ανεξαρτησία και ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα.
Η Ελλάς ευρίσκεται σήμερα σε παρακμή και οι εχθροί του Έθνους ισλαμοποιούν μέσω της λαθρομεταναστεύσεως τον Ελληνορθόδοξο Λαό μας, με την ανοχή του νεοελληνικού κράτους που ηττάται στα εθνικά θέματα, δεν καλλιεργεί το ηρωικό ιδεώδες και αφήνει κάθε εθνομηδενιστή να κατασυκοφαντεί τους τιτάνες του 1821 που άναψαν «το φιτίλι της Ελευθερίας» και με το απαράμιλλο σύνθημα «Ελευθερία ή Θάνατος», υλοποίησαν το εθνικό όραμα. Οι Πρόγονοί μας, άγγιξαν το όνειρο και μας έκαναν υπερήφανους. Το ίδιο οφείλουμε να πράξουμε κι εμείς, ώστε να δικαιωθεί πλήρως ο αγώνας Υπέρ Πίστεως και Πατρίδος.
ΑΝΔΡΕΑΣ ΜΗΤΣΟΠΟΥΛΟΣ
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ-ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ
ΜΕΛΟΣ Κ.Ε. ΦΩΝΗΣ ΛΟΓΙΚΗΣ