Υπάρχουν ορισμένες στιγμές σε μια εθνική παρέλαση που ξεφεύγουν από το αυστηρό τελετουργικό, σπάνε τη ρουτίνα της ημέρας και μένουν χαραγμένες στη μνήμη. Μια τέτοια στιγμή έζησε φέτος η Κομοτηνή στην παρέλαση της 25ης Μαρτίου, όταν ο Κίμωνας Αγανίδης, σε ηλικία 91 ετών, παρέλασε με το τμήμα των εφέδρων καταδρομέων και έκλεψε δικαιωματικά την παράσταση.
Μέλος της Λέσχης Ειδικών Δυνάμεων Ν. Ροδόπης «Οχυρό Νυμφαίας», ο βετεράνος των Ειδικών Δυνάμεων εμφανίστηκε με το πράσινο μπερέ και τα παράσημα στο στήθος, δίνοντας μια εικόνα που δεν άγγιξε απλώς το κοινό, αλλά το συγκλόνισε. Δεν ήταν μόνο η ηλικία του. Ήταν το παράστημα, η περηφάνια, η καθαρότητα του βλέμματος και η αίσθηση ότι μπροστά στον κόσμο δεν περπατούσε απλώς ένας ηλικιωμένος παρελαύνων, αλλά μια ολόκληρη εποχή της Ελλάδας.
Ο «παππούς Κίμωνας», όπως τον αποκαλούν με αγάπη, δεν κουβαλά μόνο χρόνια. Κουβαλά διαδρομή. Απόφοιτος της Σχολής Μονίμων Υπαξιωματικών (ΣΜΥ), επέλεξε αρχικά το Πεζικό και στη συνέχεια πέρασε στις Καταδρομές το 1953, σε μια περίοδο σκληρή, πρωτογενή, σχεδόν μυθική για τις ελληνικές Ειδικές Δυνάμεις. Ο ίδιος θυμάται την εκπαίδευσή του στο Μεγάλο Καβούρι από Άγγλους κομάντος, τότε που το σύστημα εκπαίδευσης ήταν ακόμη αγγλοσαξονικό, πριν μεταβληθεί σε αμερικανικό, ενώ υπήρξε και ένας από τους πρώτους αλεξιπτωτιστές, ανήκοντας στην 3η σειρά.
Μετά την παρέλαση, ο κ. Αγανίδης μίλησε με λόγια απλά αλλά βαριά, σαν άνθρωπος που δεν χρειάζεται να φωνάξει για να ακουστεί. Αναφέρθηκε στα χρόνια της υπηρεσίας του και στις δύσκολες εποχές που βίωσε, τονίζοντας ότι οι τότε καταδρομείς δεν είχαν τα μέσα που διαθέτουν οι σημερινές Ειδικές Δυνάμεις, είχαν όμως αντοχή, φρόνημα και πίστη στην αποστολή τους. Όπως είπε, εκείνοι οι «ηρωικοί ΛΟΚατζήδες» πολέμησαν, άντεξαν και δοξάστηκαν, σε μια φράση που συμπύκνωσε ολόκληρη τη δική του γενιά.
Το πιο εντυπωσιακό, όμως, δεν ήταν μόνο η ιστορία του. Ήταν ο τρόπος με τον οποίο μίλησε για το σήμερα. Στα 91 του χρόνια, δήλωσε ότι δεν αισθάνεται να τον βαραίνουν ούτε η ηλικία ούτε τα προβλήματα υγείας. Αντίθετα, εξήγησε πως η επαφή με τους νεότερους καταδρομείς της Λέσχης Ειδικών Δυνάμεων Ροδόπης είναι αυτή που του δίνει ζωή, δύναμη και χαρά. «Αισθάνομαι μεγάλη συγκίνηση. Γίνομαι παιδί, θέλετε να το πιστέψετε;», είπε, περιγράφοντας τη σχέση του με τους νεότερους συναδέλφους του, που τον περιβάλλουν με σεβασμό και αγάπη.
Και αν η παρουσία του στην παρέλαση προκάλεσε συγκίνηση, το μήνυμα που έστειλε στις νεότερες γενιές έδωσε ακόμη μεγαλύτερο βάθος στη στιγμή. Ο Κίμωνας Αγανίδης δεν μίλησε με βαρύγδουπες διατυπώσεις, αλλά με εκείνη την παλαιά, καθαρή γλώσσα του ανθρώπου που έζησε την πατρίδα ως χρέος.
«Να αγαπάτε την Ελλάδα. Μπορεί να είναι μικρή, αλλά δεν πεθαίνει ποτέ. Είναι το κόσμημα του κόσμου. Άνθρωποι έρχονται από την άλλη άκρη της γης για να πιάσουν ένα χαλικάκι της, γιατί το θεωρούν ιερό», είπε, και η φράση του ακούστηκε σαν απόσταγμα μιας ολόκληρης ζωής.
Η πιο τρυφερή και συνάμα συμβολική εικόνα της ημέρας ήρθε αμέσως μετά, όταν ο 91χρονος καταδρομέας φωτογραφήθηκε γεμάτος καμάρι με την εγγονή του Αγγελική, τη δισέγγονή του Κωνσταντίνα και τον Σάκη Χασάπη από τη Λέσχη Ειδικών Δυνάμεων Ροδόπης. Ήταν μια εικόνα που έλεγε πολλά χωρίς να χρειάζεται ανάλυση: τρεις γενιές Ελλήνων κάτω από τη γαλανόλευκη, με φόντο μια επέτειο ελευθερίας και μπροστά έναν άνθρωπο που έδωσε το δικό του μερίδιο στην υπηρεσία της πατρίδας.
Σε μια εποχή όπου οι λέξεις συχνά φθείρονται από την ευκολία και το περιεχόμενο χάνεται μέσα στον θόρυβο, ο Κίμωνας Αγανίδης θύμισε με την παρουσία του κάτι παλιό, καθαρό και αληθινό: πως η Ελλάδα κρατιέται όρθια όσο υπάρχουν άνθρωποι που την αγαπούν όχι στα λόγια, αλλά στο βίωμα. Και στην Κομοτηνή, ανήμερα της 25ης Μαρτίου, αυτό δεν ειπώθηκε απλώς. Πέρασε μπροστά από όλους, με πράσινο μπερέ, παράσημα και ψυχή ασάλευτη.