Για 18 ημέρες οι κάτοικοι της Γαύδου παρέμειναν αποκλεισμένοι λόγω των δυσμενών καιρικών συνθηκών προτού προσεγγίσει πάλι το λιμάνι της πλοίο στις 03/02. Η παρατεταμένη απομόνωση οδήγησε τους κατοίκους σε απόγνωση εξαιτίας σοβαρών ελλείψεων σε είδη πρώτης ανάγκης όπως τρόφιμα και φάρμακα.
Πρόκειται για μια απαράδεκτη κατάσταση εν έτει 2026 που δεν αφορά μόνο τη Γαύδο. Και άλλα νησιά της χώρας βρίσκονται κατά καιρούς αποκλεισμένα για ημέρες, με τις αιτίες να μην περιορίζονται στις δυσμενείς καιρικές συνθήκες αλλά να σχετίζονται και με ανεπαρκείς λιμενικές υποδομές, την παλαιότητα των πλοίων και τα προβληματικά δρομολόγια.
«Τώρα παράγινε»
Στη Γαύδο οι αποκλεισμοί είναι συχνοί τον χειμώνα. Όμως, όπως λέει στο Documento η δήμαρχος Γαύδου Λίλιαν Στεφανάκη, το κακό «τώρα παράγινε». «Έχουμε απαγορευτικά πολύ συχνά τον χειμώνα καθώς πρόκειται για ανοιχτό πέλαγος, με 4-5 μποφόρ δεν έρχεται πλοίο της γραμμής. Το έχουμε συνηθίσει» εξηγεί, τονίζοντας μάλιστα ότι «ακόμη και τα σκάφη του Λιμενικού πολλές φορές δεν μπορούν να προσεγγίσουν».
Στο νησί ζουν περίπου 80 με 90 κάτοικοι, κυρίως ηλικιωμένοι, καθώς και προσωπικό υπηρεσιών π.χ. της Frontex. Σε ερώτηση του Documento για τη διαχείριση εκτάκτων καταστάσεων η δήμαρχος απάντησε: «Παρακαλάω τον Θεό να μην έχουμε έκτακτες, αλλά υπάρχει ελικοδρόμιο στο νησί, αν ο μη γένοιτο χρειαστεί οπωσδήποτε να γίνει μετακίνηση. Είναι και τα σκάφη του Λιμενικού που μπορούν να ταξιδέψουν με περισσότερα μποφόρ από όσα τα πλοία της γραμμής».
Δεν φταίνε μόνο τα μποφόρ
Χωρίς ακτοπλοϊκή σύνδεση και μάλιστα πολυήμερη μένουν και αρκετά ακόμη νησιά, όπως η Κύθνος, οι Παξοί, τα Αντικύθηρα, οι Φούρνοι, η Ικαρία. Ο πρόεδρος της Πανελλήνιας Ενωσης Κατώτερων Πληρωμάτων Μηχανής ΕΝ «Ο Στέφενσων» Αγγελος Γαλανόπουλος εξηγεί στο Documento ότι δεν είναι το πρόβλημα μόνο ο καιρός, «είναι και τι υποδομές υπάρχουν για να προστατευτεί ένα καράβι από τον καιρό».
Όπως επισημαίνει ο Αγγ. Γαλανόπουλος, «η ακτοπλοϊκή σύνδεση υπονομεύεται από τρία κυρίως ζητήματα: το ένα είναι οι λιμενικές εγκαταστάσεις οι οποίες στα περισσότερα νησιά, όχι μόνο στα μικρά όπου η κατάσταση είναι ακόμα χειρότερη, είναι πάρα πολύ άσχημες. Αυτό έχει αποτέλεσμα ένα πλοίο που επιχειρεί να δέσει να μην μπορεί, καθώς βρίσκεται σε λιμάνι το οποίο, για παράδειγμα, έχει νοτιά και δεν μπορεί να το συγκρατήσει, αφού στην πραγματικότητα δεν πρόκειται για λιμάνι αλλά απλώς για μια προβλήτα. Αναγκαστικά όμως το καράβι πηγαίνει εκεί να
ξεφορτώσει. Επομένως, όταν επικρατεί δύσκολος καιρός σε τέτοιο λιμάνι, το καράβι δεν θα πάει. Το δεύτερο είναι οι δυνατότητες των ίδιων των πλοίων. Μιλάμε για πλοία υποσυντήρητα, υπέργηρα, με μέσο όρο ηλικίας 30 χρόνια, ειδικά αυτά που εξυπηρετούν ενδονησιωτικές ανάγκες. Γι’ αυτό έχουμε και πάρα πολλές μηχανικές βλάβες, ειδικά το καλοκαίρι, που ο ακτοπλοϊκός στόλος πιέζεται πάρα πολύ».
Αν δεν συμφέρει…
Ο τρίτος παράγοντας συνδέεται με το κέρδος των ακτοπλόων. Ο Αγγ. Γαλανόπουλος τονίζει ότι «ειδικά τον χειμώνα, επειδή δεν υπάρχει κέρδος για τον εφοπλιστή, δεν υπάρχουν πάρα πολλά δρομολόγια.
Αρα, αν συμβεί κάτι, τα νησιά αποκλείονται». Και εξηγεί: «Πέρα από τη νομοθεσία για την υποχρεωτικότητα στις δρομολογήσεις των πλοίων, αν για κάποια ακτοπλοϊκή γραμμή το μίσθωμα δεν συμφέρει τη ναυτιλιακή εταιρεία ή για κάποιους λόγους δικούς της δεν δρομολογεί πλοίο, τα νησιά αποκλείονται. Όλοι οι παραπάνω λόγοι λειτουργούν συνδυαστικά για την υπονόμευση της σύνδ
karditsastakra