Οι γονείς των θυμάτων στα Τέμπη έχουν στο πλευρό τους τη συντριπτική πλειονότητα της ελληνικής κοινωνίας, ωστόσο μέχρι σήμερα, τρία χρόνια μετά το έγκλημα, η κυβέρνηση Μητσοτάκη και τα υψηλόβαθμα κλιμάκια της Δικαιοσύνης συνεχίζουν τις ύβρεις και τους εμπαιγμούς σε βάρος τους, καθώς το χυδαίο «παιχνίδι» της συγκάλυψης δεν έχει τελειωμό. Παράλληλα, οι άνθρωποι που έχασαν τα παιδιά τους με αυτό τον φρικτό τρόπο ανεβαίνουν τον προσωπικό τους Γολγοθά και αναζητούν την αλήθεια στο σκοτάδι, εν μέσω αβάσταχτου πένθους.
«Είµαστε ακρωτηριασµένοι»
Ο Χρήστος Χούπας, πατέρας της 28άχρονης Ελπίδας, έχει συγκινήσει το πανελλήνιο µε τη στάση του, ενώ παράλληλα εµφανίζεται µαχητικός και αποφασισµένος για αγώνα µέχρι τέλους, δηλαδή δικαίωση της µνήµης των θυµάτων και απονοµή δικαιοσύνης. «Την οικογένειά µου πλέον τη χαρακτηρίζει µόνο µία λέξη» µας λέει. «Είναι ακρωτηριασµένη. Περνάµε πολύ δύσκολα. Η απώλεια ενός παιδιού δεν καταπίνεται µε τίποτα». Ωστόσο, όπως αναφέρει, περισσότερο τον εκνευρίζει «η κοροϊδία της κυβέρνησης που τελικά µε κάνει να µανιώνω και να µάχοµαι για την αλήθεια και για τα πραγµατικά αίτια του δυστυχήµατος. ∆εν µπορεί άλλοι να πλούτισαν µε αυτό το γεγονός και εγώ να θρηνώ πάνω από το µνήµα της κόρης µου. ∆εν γίνεται, δεν νοείται».
Ο Χρ. Χούπας δηλώνει επίσης στο Documento ότι χάνει την ψυχραιµία του όταν βλέπει «τον µακελάρη των Τεµπών να κουνάει το δάχτυλο. Ποιο; Το λέσιο (σ.σ.: υποτιµητικός χαρακτηρισµός, χαµένος, τιποτένιος) που αν δεν ονοµαζόταν Καραµανλής ούτε για αχθοφόρος του λιµανιού δεν θα έκανε. Ο άνθρωπος της σφαλιάρας είναι ούτως ή άλλως. Αυτός όµως µεγάλωσε µε Carnation διότι λέγεται Καραµανλής. Εµείς µεγαλώσαµε µε τσάγαλα, τα άγρια τα αµύγδαλα. Παρ’ όλα αυτά όµως εµείς έχουµε το κεφάλι ψηλά και την αξιοπρέπειά µας».
Για τον πρώην υπουργό Μεταφορών Κώστα Αχ. Καραµανλή ο Χρ. Χούπας τονίζει επίσης: «Παραπέµπουν, λέει, τον µακελάρη των Τεµπών για πληµµέληµα. Και είναι ακόµη έξω. Πληµµέληµα, φίλε µου, είναι όταν σε πιάσει ο τροχονόµος 20 µέτρα παρακάτω χωρίς κράνος. Το να σκοτώνεις 57 άτοµα είναι πληµµέληµα; Hταν εν γνώσει του όλα.
Η γραµµατέας του τον καίει στην κατάθεσή της. Oµως η πολιτική ηγεσία κωφεύει. Eχει πάρει τη µήνυσή µου παραµάσχαλα ο πρόεδρος της Bουλής και τη φυλάει. Ως κόρη οφθαλµού. Μην πειράξουµε τον µπέµπη. Μου τον δίνεις εµένα τον µπέµπη, φιλαράκι, σε ένα δωµάτιο για 10 λεπτά; Χαρτοπόλεµο θα τον πάρεις απ’ τα χέρια µου. ∆εν µασάω µε τίποτα. Eχω µάθει στη ζωή µου να τα βγάζω πέρα µόνος µου. Ο,τι και να µου τύχει».