Μια δήλωση ιστορικού περιεχομένου από τον Μπενιαμίν Νετανιάχου στάθηκε αφορμή για να τη σηκώσουν ψηλά στην Τουρκία. Ο Ισραηλινός Πρωθυπουργός εξέφρασε δημόσια τις ευχαριστίες του προς τον Ινδό πρωθυπουργό, Ναρέντρα Μόντι, τιμώντας τη μάχη της 23ης Σεπτεμβρίου 1918, όταν Ινδοί ιππείς (υπό βρετανική διοίκηση) απελευθέρωσαν τη Χάιφα από τις οθωμανικές και γερμανικές δυνάμεις.
Η Ιστορική Μνήμη στο Μικροσκόπιο της Πολιτικής
Ενώ για το Τελ Αβίβ και το Νέο Δελχί η επέτειος αυτή αποτελεί σύμβολο ηρωισμού και της μακράς τους σύνδεσης, για την Άγκυρα του Ταγίπ Ερντογάν —που επενδύει συστηματικά στην αναβίωση της οθωμανικής αίγλης— η κίνηση αυτή εκλαμβάνεται ως ευθεία προσβολή.
Η αντίδραση στην Τουρκία υπήρξε ακαριαία:
-
Κοινωνικά Δίκτυα: Τα hashtags
#Filistinκαι#Osmanlıκυριάρχησαν στο X (πρώην Twitter), με τους χρήστες να απαιτούν από την κυβέρνηση σκληρή απάντηση απέναντι σε αυτό που χαρακτήρισαν ως «ισραηλινό θράσος». -
Πολιτικές Αντιδράσεις: Ο δημοσιογράφος Ιμπραήμ Καραγκιούλ, πρόσωπο με άμεση πρόσβαση στο προεδρικό περιβάλλον, σχολίασε αιχμηρά πως οι δύο ηγέτες «ενώθηκαν στο μίσος τους για την Οθωμανική Αυτοκρατορία».
Γεωπολιτικές Προεκτάσεις
Πίσω από την ιστορική αναφορά κρύβεται μια βαθύτερη στρατηγική επιδίωξη. Ο Νετανιάχου φαίνεται να χρησιμοποιεί την ιστορική μνήμη ως εργαλείο για να:
-
Ενισχύσει τον άξονα με την Ινδία, ο οποίος επεκτείνεται και σε συνεργασίες με χώρες όπως η Ελλάδα και η Κύπρος.
-
Υπενθυμίσει μια από τις πιο ηχηρές ήττες του οθωμανικού παρελθόντος σε μια περίοδο που η Άγκυρα προσπαθεί να εμφανιστεί ως προστάτης του μουσουλμανικού κόσμου.
Όταν η ιστορία μετατρέπεται σε διπλωματικό όπλο, οι παλαιές πληγές αποδεικνύονται η «Αχίλλειος πτέρνα» των σύγχρονων σχέσεων στην Ανατολική Μεσόγειο.