Με αιχμές για «παραπλάνηση του κοινού» από την επίσημη γραμμή του Μαξίμου, ο ομότιμος καθηγητής Οικονομικής Γεωγραφίας και Γεωπολιτικής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, Ιωάννης Μάζης, παρενέβη στην τηλεόραση της «Ναυτεμπορικής», βάζοντας στο μικροσκόπιο τους όρους ενεργειακής σύμβασης που –όπως υποστήριξε– ανοίγουν παράθυρο σε αναθεώρηση συντεταγμένων και ενδεχόμενη μεταβολή δικαιοδοσίας σε περιοχές νοτίως και δυτικώς.
Αφορμή στάθηκαν οι κυβερνητικές απαντήσεις μετά τη δημόσια παρέμβαση του πρώην πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά, με το Μαξίμου να επιμένει ότι «κυριαρχικά δικαιώματα δεν χάνονται μέσω συμφωνιών με ιδιωτικές εταιρείες». Ο Μάζης ξεκαθάρισε ότι αυτό, ως γενική αρχή, ισχύει – αλλά δεν απαντά στην ουσία του ζητήματος, όπως τέθηκε.
«Δεν είναι εκεί το ερώτημα – πετάνε την μπάλα στις κερκίδες»
Ο καθηγητής συμφώνησε με την ανάλυση του δημοσιογράφου/αναλυτή Δημήτρη Απόκη και πρόσθεσε ότι η κυβερνητική διατύπωση «προσπαθεί να παραπλανήσει». Όπως είπε, το πρόβλημα δεν είναι αν μια επιχειρηματική σύμβαση “αλλάζει” κυριαρχία από μόνη της, αλλά ότι η σύμβαση προβλέπει ρήτρες για το ενδεχόμενο:
-
αλλαγής/αναθεώρησης συντεταγμένων νοτίων και πλευρικών ορίων από τον εκμισθωτή (δηλαδή το ελληνικό κράτος),
-
μελλοντικής οριοθέτησης υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ με διμερείς ή πολυμερείς συμφωνίες,
-
αποχώρησης της εταιρείας από τμήματα που “θα μπορούσαν” να μην αποτελούν ελληνική υφαλοκρηπίδα/ΑΟΖ,
-
διατυπώσεων για περιοχές όπου η Ελλάδα δεν θα διαθέτει κυριαρχικά δικαιώματα, ακόμη και για απώλεια οριοθετημένης περιοχής.
Συμπέρασμα του Μάζη: η «σωστή απάντηση» δεν είναι το γενικόλογο ότι δεν αλλάζει κυριαρχία μέσω συμβάσεων, αλλά ότι η συμφωνία δεν εξασφαλίζει την ελληνική κυριαρχία στα θαλασσοτεμάχια που έχουν παραχωρηθεί – άρα δεν “κουμπώνει” με το κυβερνητικό αφήγημα περί διασφάλισης δικαιωμάτων και αποδυνάμωσης του τουρκολιβυκού μνημονίου.
«Ανατριχιαστική ορολογία» – “μπήκε την τελευταία στιγμή”
Ο καθηγητής στάθηκε ιδιαίτερα στις συγκεκριμένες διατυπώσεις που –όπως ειπώθηκαν στον αέρα– παραπέμπουν σε ρήτρα η οποία, κατά την εκτίμησή του, ενσωματώθηκε την τελευταία στιγμή και «προφανώς» εξυπηρετεί την προστασία του αμερικανικού ενεργειακού κολοσσού και των συμφερόντων του.
Παράλληλα, έθεσε πολιτικό ερώτημα: αν το βασικό κυβερνητικό επιχείρημα ήταν ότι η συμφωνία «εξασφαλίζει την ασφάλεια στην περιοχή», τότε μήπως το “τίμημα ασφάλειας” που ενσωματώνεται σε τέτοιους όρους μπορεί να αποδειχθεί υπερβολικά υψηλό.
«Ο Σαμαράς ζητά εξηγήσεις – δεν του απαντούν στην ουσία»
Ο Μάζης υπογράμμισε ότι η παρέμβαση Σαμαρά, όπως την περιέγραψε, ζητά κάτι απλό: γιατί προβλέφθηκαν τέτοιες ρήτρες, τη στιγμή που η κυβέρνηση παρουσίαζε τη συμφωνία ως θωράκιση κυριαρχικών δικαιωμάτων και ως κίνηση που “διαταράσσει” το τουρκολιβυκό μνημόνιο. Κατά τον καθηγητή, μέχρι στιγμής η απάντηση είναι επικοινωνιακή, όχι ουσιαστική.