Με αφετηρία την ιστορική μυστική συνέλευση της Βοστίτσας (Αίγιο) τον Ιανουάριο του 1821, ο πρέσβης επί τιμή Λεωνίδας Χρυσανθόπουλος παρενέβη στη «Φωνή της Ελλάδας», στέλνοντας σαφές μήνυμα προς τις σημερινές πολιτικές ηγεσίες σε Αθήνα και Λευκωσία: οι Έλληνες, ακόμη και μέσα από συγκρούσεις και διχογνωμίες, μπορούν να καταλήγουν σε εθνικές νίκες – αρκεί να εκμεταλλεύονται τις ιστορικές συγκυρίες.
Ο έμπειρος διπλωμάτης στάθηκε στη σημασία της συνέλευσης της Βοστίτσας, την οποία χαρακτήρισε ουσιαστικά «οργανωτική δομή της Επανάστασης». Όπως ανέφερε, παρά τις έντονες αντιπαραθέσεις μεταξύ του Παπαφλέσσα –που πίεζε για άμεση εξέγερση– και του Παλαιών Πατρών Γερμανού –που εμφανιζόταν επιφυλακτικός–, τελικά διαμορφώθηκε ένα σχέδιο που οδήγησε στο ξέσπασμα της Επανάστασης. Κρίσιμος παράγοντας υπήρξε η εκμετάλλευση της συγκυρίας του πολέμου μεταξύ Αλή Πασά και Υψηλής Πύλης, που αποσπούσε την προσοχή των Οθωμανών.
Από αυτή την ιστορική εμπειρία, ο κ. Χρυσανθόπουλος εξήγαγε δύο βασικά διδάγματα για το σήμερα: πρώτον, ότι οι Έλληνες μπορούν να υπερβαίνουν τις εσωτερικές τους αντιθέσεις και να νικούν, και δεύτερον, ότι πρέπει να αξιοποιούν τις αδυναμίες των αντιπάλων τους αντί να παρακολουθούν παθητικά τις εξελίξεις.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στον «φόβο του απρόβλεπτου» που, όπως είπε, εκφράζουν οι Τούρκοι απέναντι στην Ελλάδα. Επικαλέστηκε μάλιστα προσωπικές του εμπειρίες από τη θητεία του στην Τουρκία, τονίζοντας ότι η τουρκική πλευρά θεωρεί απειλητική την ικανότητα των Ελλήνων να ανατρέπουν τα δεδομένα – όπως συνέβη στον ελληνοϊταλικό πόλεμο ή ακόμη και σε τραγικές στιγμές, όπως τα γεγονότα του 1974 στην Κύπρο.
Σε ό,τι αφορά το σήμερα, ο πρώην πρέσβης υποστήριξε ότι οι γεωπολιτικές συνθήκες αλλάζουν ραγδαία και η Ελλάδα οφείλει να εγκαταλείψει τη λογική του κατευνασμού απέναντι στην Τουρκία. Όπως σημείωσε, «τα ήρεμα νερά» και η αποφυγή καταγγελιών για προκλητικές ενέργειες δεν συνιστούν στρατηγική, ενώ κάλεσε σε υιοθέτηση «πολύ σκληρής στάσης» έναντι της Άγκυρας, ιδίως σε μια περίοδο που –κατά την εκτίμησή του– η Τουρκία αντιμετωπίζει σοβαρά εσωτερικά προβλήματα.
Παράλληλα, συνέδεσε τη συζήτηση με την ιστορική μνήμη της 25ης Μαρτίου, επισημαίνοντας ότι η ανεξαρτησία που κατακτήθηκε τότε, αν και όχι πλήρης, αποτελεί πολύτιμη παρακαταθήκη που πρέπει να διαφυλαχθεί με ενεργή και όχι παθητική πολιτική στάση.
Κλείνοντας, ο Λεωνίδας Χρυσανθόπουλος αναφέρθηκε στο ζήτημα των γερμανικών αποζημιώσεων και του κατοχικού δανείου, τονίζοντας ότι η Ελλάδα οφείλει να επιμείνει όχι μόνο στη διατήρηση της ιστορικής μνήμης αλλά κυρίως στην απονομή δικαιοσύνης. Όπως ανέφερε, προγραμματίζονται σχετικές κινητοποιήσεις και παρεμβάσεις, με στόχο να τεθεί το θέμα σε «σωστή βάση», απέναντι σε μια Ευρώπη που –κατά την άποψή του– επιμένει στη μνήμη αλλά αποφεύγει την ουσιαστική δικαίωση.