Με ιδιαίτερα σκληρές εκτιμήσεις για την πορεία του πολέμου στη Μέση Ανατολή, ο αντιστράτηγος ε.α. και πρόεδρος του ΕΛΙΣΜΕ, Ιωάννης Μπαλτζώης, παρενέβη στην τηλεόραση της Ναυτεμπορικής, περιγράφοντας ένα σκηνικό επικίνδυνης κλιμάκωσης, στο οποίο –όπως τόνισε– δεν μπορούν πλέον να αποκλειστούν ούτε χερσαίες επιχειρήσεις κατά του Ιράν.
Ο κ. Μπαλτζώης υποστήριξε ότι η Ευρώπη εμφανίζεται αποσβολωμένη μπροστά στις εξελίξεις, ενώ ο ίδιος εκτίμησε πως η κρίση δεν είναι μια απλή συνέπεια του πολέμου, αλλά αποτέλεσμα ενός σχεδιασμού που δημιούργησε συνθήκες ώστε ορισμένοι να αποκομίσουν τεράστια κέρδη. Όπως ανέφερε, πίσω από τη σύγκρουση αναπτύσσονται παράλληλα μηχανισμοί οικονομικής εκμετάλλευσης, από την άνοδο του πετρελαίου έως τις νέες μορφές κερδοσκοπίας.
Στο καθαρά στρατιωτικό σκέλος, ο πρόεδρος του ΕΛΙΣΜΕ εκτίμησε ότι η απόρριψη των αμερικανικών όρων από το Ιράν οδηγεί το πεδίο σε νέα κλιμάκωση. Όπως είπε, η συσσώρευση ειδικών δυνάμεων, πεζοναυτών και μονάδων ταχείας αντίδρασης κοντά στο Ιράν δεν είναι τυχαία και συνιστά σοβαρή ένδειξη ότι εξετάζονται νέα επιχειρησιακά σενάρια. Παράλληλα, άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο ο Ντόναλντ Τραμπ να προσπαθεί να ισορροπήσει ανάμεσα στο «καρότο και το μαστίγιο», χωρίς όμως να κρύβει ότι, κατά την εκτίμησή του, ο Αμερικανός πρόεδρος βρίσκεται πλέον πολιτικά και στρατηγικά εγκλωβισμένος.
Ο Ιωάννης Μπαλτζώης επέμεινε ότι ο Τραμπ δύσκολα μπορεί να αποχωρήσει χωρίς ένα αποτέλεσμα που να μπορεί να παρουσιαστεί ως επιτυχία, καθώς, όπως είπε, ούτε η αμερικανική πλευρά ούτε οι αγορές θα ερμήνευαν μια υποχώρηση ως νίκη. Από την άλλη, σημείωσε ότι και για το ίδιο το ιρανικό καθεστώς μια αποδοχή των αμερικανικών όρων θα ισοδυναμούσε με όρους ήττας.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στις εσωτερικές ισορροπίες της ιρανικής εξουσίας. Στάθηκε ειδικά στον ρόλο του προέδρου του ιρανικού κοινοβουλίου, Μοχάμαντ Μπαγέρ Γκαλιμπάφ, τον οποίο περιέγραψε ως σκληρό στέλεχος του καθεστώτος, με μακρά διαδρομή στους Φρουρούς της Επανάστασης, στον πόλεμο Ιράν-Ιράκ και με ιδιαίτερες σχέσεις με τη στρατιωτική ελίτ. Κατά τον ίδιο, η ανάδειξη τέτοιων προσώπων στο προσκήνιο δείχνει ότι το ιρανικό σύστημα θωρακίζεται απέναντι στον κίνδυνο εσωτερικών ρωγμών.
Σχολιάζοντας τα στρατιωτικά σενάρια που βρίσκονται στο τραπέζι, ο αντιστράτηγος ε.α. εξήγησε ότι οι αμερικανικοί πεζοναύτες και οι αερομεταφερόμενες δυνάμεις δεν μετακινούνται χωρίς συγκεκριμένο σκοπό. Όπως είπε, ένα ενδεχόμενο μαζικής απόβασης σε ιρανικές ακτές θεωρείται εξαιρετικά δύσκολο λόγω μορφολογίας και μεγάλου κινδύνου, αλλά έδειξε ως πιο πιθανά τρία σενάρια: αεραπόβαση σε κρίσιμο νησιωτικό ή ενεργειακό στόχο, κατάληψη μεγάλου λιμανιού στο νότιο Ιράν –όπως το Μπαντάρ Αμπάς– ή πλήγματα σε εγκαταστάσεις υψηλής στρατηγικής αξίας, όπως πυραυλικές και πυρηνικές υποδομές.
Για το νησί Χαργ εμφανίστηκε επιφυλακτικός, προειδοποιώντας ότι πρόκειται για στόχο υπερβολικά υψηλού ρίσκου, όπου μια επιχείρηση θα μπορούσε να οδηγήσει σε πολύ βαριές απώλειες λόγω των τεράστιων πετρελαϊκών εγκαταστάσεων και της φύσης του πεδίου. Αντίθετα, υποστήριξε ότι ένα σενάριο κατάληψης μεγάλου λιμανιού στο νότιο Ιράν παρουσιάζει μικρότερο επιχειρησιακό κόστος, ακριβώς επειδή εκεί το ιρανικό καθεστώς θα δυσκολευόταν να απαντήσει με αδιάκριτα πυραυλικά πλήγματα εξαιτίας της παρουσίας μεγάλου αστικού πληθυσμού.
Ο κ. Μπαλτζώης στάθηκε εκτενώς και στον Λίβανο, λέγοντας ότι η κατάσταση εκεί μπορεί να εξελιχθεί σε ακόμη πιο επικίνδυνη από ό,τι πολλοί σήμερα αντιλαμβάνονται. Εκτίμησε ότι ο στόχος του Ισραήλ είναι να διαμορφώσει το πεδίο για μια ευρύτερη χερσαία επιχείρηση μέχρι τον ποταμό Λιτάνι, με σκοπό να κρατήσει εδάφη και να δημιουργήσει νέα δεδομένα ασφαλείας στη νότια ζώνη του Λιβάνου. Ωστόσο, ξεκαθάρισε ότι κάτι τέτοιο συνιστά κατοχή ξένου εδάφους και δεν μπορεί να θεωρηθεί βιώσιμη μακροπρόθεσμη λύση.
Παράλληλα, υποστήριξε ότι η Χεζμπολάχ όχι μόνο δεν έχει εξουδετερωθεί, αλλά συνεχίζει να διαθέτει αντοχές, εφεδρείες και δίκτυα επιβίωσης. Όπως ανέφερε, παρά τα χτυπήματα που έχει δεχθεί, η οργάνωση έχει επανέλθει σε παλιές μεθόδους δράσης, αξιοποιώντας υπόγειες υποδομές, νέους μαχητές και εναλλακτικά δίκτυα χρηματοδότησης. Μάλιστα, ισχυρίστηκε ότι σημαντικό ρόλο στον εξοπλισμό της διαδραματίζει και η Τουρκία, συνδέοντας τις τελευταίες σκληρές τοποθετήσεις της Άγκυρας κατά του Ισραήλ με τη γνώση που έχουν –κατά την άποψή του– ΗΠΑ και Ισραήλ για αυτές τις υπόγειες διασυνδέσεις.
Σε άλλο σημείο της παρέμβασής του, άσκησε δριμεία κριτική στον ΟΗΕ, λέγοντας ότι ο διεθνής οργανισμός δεν εκπληρώνει τον ρόλο που επικαλούνται όλοι στο επίπεδο της διεθνούς νομιμότητας. Υποστήριξε ότι ο οργανισμός αποδείχθηκε κατώτερος των περιστάσεων, τόσο απέναντι στα γεγονότα της 7ης Οκτωβρίου όσο και απέναντι στην επακόλουθη ισραηλινή αντίδραση, η οποία επίσης –όπως είπε– περιέχει σοβαρά στοιχεία εγκλημάτων πολέμου.
Ο Ιωάννης Μπαλτζώης έκλεισε με προειδοποιήσεις για το εύρος της παγκόσμιας κρίσης, λέγοντας ότι αν η σύγκρουση συνεχιστεί και περάσει και στους επόμενους μήνες, η Ευρώπη θα βρεθεί αντιμέτωπη ακόμη και με σοβαρές ελλείψεις καυσίμων. Παράλληλα, χαρακτήρισε μαξιμαλιστικές πολλές από τις δηλώσεις Τραμπ για την εξουδετέρωση του ιρανικού ναυτικού, σημειώνοντας ότι η Τεχεράνη εξακολουθεί να διαθέτει μέσα ασύμμετρης ναυτικής πίεσης, κυρίως μέσω μεγάλου αριθμού ταχυπλόων και άλλων ευέλικτων μέσων.
Το γενικό συμπέρασμα της παρέμβασής του ήταν σαφές: η κρίση όχι μόνο δεν βαίνει προς εκτόνωση, αλλά εισέρχεται σε φάση όπου οι στρατιωτικές, οικονομικές και γεωπολιτικές συνέπειες μπορεί να γίνουν πολύ πιο βαριές, με την Ευρώπη να μοιάζει ανήμπορη να επηρεάσει τις εξελίξεις.