Στο Ράδιο Γάμμα και στη δημοσιογράφο Έφη Τσιμάρα, ο πρέσβης ε.τ. Γιώργος Αϋφαντής σκιαγράφησε ένα σκηνικό έντονης πολιτικής και γεωπολιτικής πίεσης, βάζοντας στο επίκεντρο δύο μεγάλα πεδία: την εσωτερική θεσμική αξιοπιστία και τις ευαίσθητες ισορροπίες στα εθνικά κυριαρχικά δικαιώματα, ειδικά σε ό,τι αφορά θαλάσσιες ζώνες και ενεργειακές συμβάσεις.
Αφορμή στάθηκε το δημοσίευμα της «Εστίας» και η δημόσια παρέμβαση του Αντώνη Σαμαρά, που —όπως σημειώθηκε— έφερε στο προσκήνιο συγκεκριμένα ερωτήματα τα οποία, κατά τον πρέσβη, απασχολούν κάθε πολίτη και απαιτούν «άμεσες, επίσημες και συγκεκριμένες απαντήσεις». Ο κ. Αϋφαντής υποστήριξε ότι το κρίσιμο δεν είναι η πολιτική αντιπαράθεση καθαυτή, αλλά η ουσία μιας ρήτρας σε συμβατικό κείμενο, η οποία, όπως την περιέγραψε, δημιουργεί επικίνδυνες γκρίζες ζώνες: τι συμβαίνει αν η Ελλάδα «πάρει την κυριαρχία της» σε περιοχή παραχώρησης και την «δώσει σε τρίτο κράτος».
Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στη γλωσσική/νομική διάσταση της μετάφρασης, υποστηρίζοντας ότι ο αγγλικός όρος “the area in question” αποδόθηκε προβληματικά ως «επίμαχη περιοχή», κάτι που —κατά την άποψή του— είτε γεννά εσφαλμένες εντυπώσεις είτε «περνάει μηνύματα» για περιοχές που στην πραγματικότητα είναι οριοθετημένες (τουλάχιστον εν μέρει) με βάση τη συμφωνία Ελλάδας–Αιγύπτου. Στο ίδιο πλαίσιο, εξέφρασε την εκτίμηση ότι η Λιβύη, ακόμη κι αν προσέφευγε μονομερώς σε διεθνές δικαστήριο, δύσκολα θα κέρδιζε κάτι που να υπερβαίνει τη μέση γραμμή, ειδικά όταν μιλάμε για μεγάλο νησί όπως η Κρήτη.
Ωστόσο, προειδοποίησε ότι άλλο πράγμα είναι το διεθνές δικαστήριο και άλλο μια «πολιτική συμφωνία» που ντύνεται με δικαστικό μανδύα μέσω ειδικών διαιτητικών σχημάτων. Εκεί —όπως είπε— ανοίγει η πόρτα σε εκχωρήσεις ή “παζάρια” που δεν θα περνούσαν από αυστηρή δικαστική κρίση. Σε αυτό το σημείο χαρακτήρισε την εισαγωγή τέτοιων ρητρών ως πράξη που πλήττει την εθνική κυριαρχία, μιλώντας για «λαθροχειρία» εις βάρος των κυριαρχικών δικαιωμάτων.
Στο δεύτερο σκέλος της συζήτησης, η κουβέντα μετατοπίστηκε στη Μέση Ανατολή και ειδικά στο Ιράν. Ο κ. Αϋφαντής δήλωσε ότι εδώ και εβδομάδες εκτιμά πως θα υπάρξει στρατιωτικό χτύπημα «μεγάλης εμπλοκής», συνδέοντας την προοπτική αυτή με αναπτύξεις στρατευμάτων και τη λογική ότι «δεν αλλάζεις καθεστώς μόνο με χτυπήματα», αλλά με εγκατάσταση επί του εδάφους. Προειδοποίησε για κίνδυνο παρατεταμένης εκστρατείας τύπου Αφγανιστάν και τόνισε ότι οι εξελίξεις μπορεί να οδηγήσουν σε βαρύ κόστος, με απρόβλεπτες συνέπειες για την περιοχή.
Η συνολική εικόνα της συνέντευξης ήταν μιας διπλής ανησυχίας: στο εσωτερικό, για το πώς “γράφονται” και περνούν κρίσιμες ρυθμίσεις που μπορούν να αγγίξουν εθνικά δικαιώματα, και στο εξωτερικό, για τη δυναμική κλιμάκωσης σε ένα μέτωπο που μπορεί να αλλάξει τους γεωπολιτικούς συσχετισμούς.