«Στοπ» από τη Μόσχα: Απαγόρευση εξαγωγών βενζίνης από την 1η Απριλίου

Σε μια κίνηση θωράκισης της εσωτερικής της αγοράς προχωρά η Ρωσία, εντείνοντας την αβεβαιότητα στις διεθνείς τιμές των καυσίμων. Με εντολή του αντιπροέδρου της κυβέρνησης, Αλεξάντερ Νόβακ, η Μόσχα επιβάλλει καθολική απαγόρευση στις εξαγωγές βενζίνης, η οποία θα τεθεί σε ισχύ από την 1η Απριλίου.

Τα αίτια της απόφασης: Μέση Ανατολή και Ουκρανία

Σύμφωνα με το ρωσικό πρακτορείο TASS, το μέτρο θα παραμείνει σε ισχύ τουλάχιστον έως τις 31 Ιουλίου. Ο Αλεξάντερ Νόβακ απέδωσε την απόφαση στις έντονες αναταράξεις που προκαλεί η κρίση στη Μέση Ανατολή, η οποία οδηγεί σε βίαιες διακυμάνσεις των τιμών παγκοσμίως.

Ωστόσο, πέρα από τους γεωπολιτικούς παράγοντες, η Μόσχα επιχειρεί να προλάβει φαινόμενα που ταλαιπώρησαν τη χώρα πέρυσι. Οι συστηματικές ουκρανικές επιθέσεις σε ρωσικά διυλιστήρια, σε συνδυασμό με την εποχική αύξηση της ζήτησης, είχαν προκαλέσει σοβαρές ελλείψεις καυσίμων σε πολλές ρωσικές περιοχές, αλλά και στα κατεχόμενα εδάφη της Ουκρανίας.

Τα νούμερα της αγοράς

Παρά τους περιορισμούς, η ρωσική κυβέρνηση καθησυχάζει το εσωτερικό της μέτωπο, δηλώνοντας πως:

Ο όγκος επεξεργασίας αργού παραμένει σταθερός στα επίπεδα του προηγούμενου έτους.

Η εγχώρια παραγωγή επαρκεί για τον σταθερό εφοδιασμό της ρωσικής αγοράς.

Το 2025 η Ρωσία εξήγαγε περίπου 5 εκατομμύρια μετρικούς τόνους βενζίνης (περίπου 117.000 βαρέλια ημερησίως), ποσότητα που πλέον θα διοχετευθεί στην εσωτερική κατανάλωση για να συγκρατηθούν οι τιμές.

Η απόφαση της Μόσχας να «παγώσει» τις εξαγωγές βενζίνης έρχεται σε μια οριακή στιγμή για τις διεθνείς αγορές, πυροδοτώντας ένα επικίνδυνο γεωπολιτικό «ντόμινο» που αναδιαμορφώνει βίαια τον παγκόσμιο ενεργειακό χάρτη. Την ώρα που η Ρωσία αποσύρει πολύτιμα φορτία από την κυκλοφορία για να θωρακίσει την εγχώρια κατανάλωσή της, αυξάνοντας κατακόρυφα την πίεση στους εισαγωγείς καυσίμων παγκοσμίως, το κέντρο βάρους μετατοπίζεται στη φλεγόμενη Μέση Ανατολή, όπου το Ιράν κλιμακώνει την ένταση απειλώντας ευθέως με πλήγματα σε κρίσιμες υποδομές και «στραγγαλισμό» των Στενών του Ορμούζ. Μέσα σε αυτό το εκρηκτικό σκηνικό αβεβαιότητας και περιορισμένης προσφοράς, η ελληνική ποντοπόρος ναυτιλία αναδεικνύεται σε ρυθμιστικό παράγοντα, καθώς δεξαμενόπλοια ελληνικών συμφερόντων, όπως αυτά της Dynacom, επιχειρούν ριψοκίνδυνες διελεύσεις στην εμπόλεμη ζώνη με κλειστούς πομπούς, αποτελώντας μια από τις ελάχιστες γέφυρες που κρατούν ακόμα ζωντανή τη ροή του πετρελαίου προς τη Δύση.