Με ιδιαίτερα επιθετικό ύφος και σαφή θέση υπέρ της εκτίμησης ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν βρεθεί σε δυσμενή στρατηγική θέση, ο Σταύρος Καλεντερίδης αφιέρωσε τη νέα εκπομπή του στις εξελίξεις του πολέμου στη Μέση Ανατολή, εστιάζοντας κυρίως στην κατάσταση στο Στενό του Ορμούζ, στις ιρανικές δυνατότητες, στα σενάρια αμερικανικής χερσαίας επιχείρησης και στις, όπως υποστήριξε, σοβαρές ζημιές που έχουν υποστεί αμερικανικές βάσεις στην περιοχή.
Από την αρχή της εκπομπής ο Καλεντερίδης εξέφρασε την εκτίμηση ότι οι ΗΠΑ επιχειρούν να κρατήσουν τις αγορές και κυρίως το πετρέλαιο σε ένα ελεγχόμενο πλαίσιο, προκειμένου να περάσουν μέσα στο Σαββατοκύριακο σε μια μεγάλη στρατιωτική επιχείρηση. Κατά την ανάλυσή του, η Ουάσιγκτον έχει μέχρι στιγμής υπεροχή στο εναέριο πεδίο, όμως αυτό δεν αρκεί για να μεταβάλει συνολικά τη στρατηγική εικόνα του πολέμου, καθώς –όπως υποστήριξε– το Ιράν έχει πετύχει σοβαρά πλήγματα εναντίον των αμερικανικών εγκαταστάσεων στον Κόλπο.
Κεντρικός άξονας της εκπομπής ήταν η επίκληση δημοσιευμάτων που, σύμφωνα με τον ίδιο, επιβεβαιώνουν ότι πολλές αμερικανικές βάσεις στη Μέση Ανατολή έχουν υποστεί βαριές ζημιές και σε ορισμένες περιπτώσεις είναι ουσιαστικά εκτός λειτουργίας. Ο Καλεντερίδης παρουσίασε αυτή την εικόνα ως σοβαρή ένδειξη αμερικανικής αποτυχίας και τόνισε ότι η Ουάσιγκτον έχει αναγκαστεί να μεταφέρει μέρος της λειτουργίας της εκτός των κύριων βάσεων, ακόμη και σε εναλλακτικές δομές, κάτι που –κατά την εκτίμησή του– συνιστά στρατηγική και επιχειρησιακή ταπείνωση.
Στο ίδιο πλαίσιο, υποστήριξε πως το Ιράν έχει κατορθώσει να επιβληθεί σε κρίσιμες πλευρές της σύγκρουσης, όχι επειδή διαθέτει την αεροπορική υπεροχή των Αμερικανών, αλλά επειδή έχει αξιοποιήσει αποτελεσματικά τη γεωγραφία, την αποκέντρωση της ισχύος του, τη διασπορά κρίσιμων υποδομών και τη δυνατότητα να επεκτείνει οριζόντια τη σύγκρουση. Μάλιστα, επικαλέστηκε δημόσιες τοποθετήσεις και αναλύσεις δυτικών παραγόντων, ανάμεσά τους και πρώην επικεφαλής της MI6, για να υποστηρίξει ότι το Ιράν έχει σήμερα «το πάνω χέρι» στην αναμέτρηση.
Με ιδιαίτερη έμφαση ο Καλεντερίδης ανέλυσε, μέσω χαρτών, τα πιθανά σενάρια αμερικανικής κλιμάκωσης στον Περσικό Κόλπο. Παρουσίασε ως βασικές πιθανότητες μια μεγάλη χερσαία επιχείρηση ή έναν συνδυασμό μαζικών βομβαρδισμών και αποβατικών ενεργειών σε ιρανικά νησιά και στρατηγικά σημεία που ελέγχουν το Στενό του Ορμούζ. Στην ανάλυσή του ενέταξε το νησί Qeshm, το Abu Musa, τα παρακείμενα νησιά, το Larak, αλλά και το Kharg, δηλαδή τον βασικό ιρανικό τερματικό κόμβο εξαγωγής πετρελαίου.
Κατά τον ίδιο, τα συγκεκριμένα σημεία δεν αποτελούν απλά γεωγραφικά σημεία ενδιαφέροντος, αλλά κρίκους της ιρανικής δυνατότητας να ελέγχει ή να παρεμποδίζει τη ναυσιπλοΐα στο Ορμούζ. Σημείωσε ότι σε αυτά τα νησιά υπάρχουν υπόγειες εγκαταστάσεις, αποθήκες όπλων, καταφύγια, ραντάρ, θέσεις πυραύλων και υποδομές για μικρά σκάφη και μη επανδρωμένα θαλάσσια μέσα. Γι’ αυτό και προειδοποίησε ότι οποιαδήποτε αμερικανική απόπειρα κατάληψής τους θα οδηγήσει σε σφοδρές απώλειες, καθώς –όπως εκτίμησε– οι Ιρανοί έχουν προετοιμαστεί εδώ και χρόνια για ένα τέτοιο ενδεχόμενο, με νάρκες, παγιδεύσεις και οργανωμένη άμυνα.
Ξεχωριστή αναφορά έκανε στο νησί Kharg, το οποίο χαρακτήρισε κομβικό για τις ιρανικές εξαγωγές αργού πετρελαίου. Υποστήριξε ότι η κατάληψή του θα μπορούσε να λειτουργήσει ως ισχυρό διαπραγματευτικό χαρτί για τις ΗΠΑ, αφού θα έπληττε άμεσα τον βασικό μηχανισμό εξαγωγών του Ιράν. Την ίδια στιγμή όμως αμφισβήτησε κατά πόσο μια τέτοια κίνηση θα μπορούσε να διατηρηθεί επιχειρησιακά, εκτιμώντας ότι θα ήταν εξαιρετικά δύσκολο για τις ΗΠΑ να κρατήσουν τέτοιο έδαφος τόσο βαθιά μέσα στον Περσικό Κόλπο, απέναντι σε ένα εχθρικό και προετοιμασμένο περιβάλλον.
Παράλληλα, ο Καλεντερίδης σημείωσε ότι υπάρχουν και πολιτικές παράμετροι πίσω από ορισμένα επιχειρησιακά σενάρια. Για παράδειγμα, αναφέρθηκε στα νησιά που διεκδικούν τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, αφήνοντας να εννοηθεί ότι μια αμερικανική επιχείρηση εκεί θα μπορούσε να παρουσιαστεί ως «αποκατάσταση» κυριαρχίας υπέρ των Εμιράτων. Σε αυτή τη γραμμή, υποστήριξε ότι τα Εμιράτα έχουν πλέον περάσει ανοιχτά στο στρατόπεδο των ΗΠΑ και ότι γι’ αυτό μπαίνουν και αυτά στο στόχαστρο ιρανικών απειλών.
Ο παρουσιαστής στάθηκε επίσης στην προοπτική αμερικανικής προσπάθειας να διακοπεί η εξαγωγή ιρανικού πετρελαίου μέσω θαλάσσης, ακόμη και με στοχοποίηση ή παρενόχληση πλοίων που μεταφέρουν ιρανικό αργό. Κατά την εκτίμησή του, μια τέτοια επιλογή θα έφερνε τις ΗΠΑ σε ευθεία τριβή όχι μόνο με το Ιράν αλλά και με χώρες όπως η Κίνα, η Ινδία και το Πακιστάν, οι οποίες αγοράζουν ή διακινούν ιρανικό πετρέλαιο. Για τον Καλεντερίδη, αυτό αυξάνει τον κίνδυνο μιας πολύ ευρύτερης περιφερειακής και διεθνούς κλιμάκωσης.
Ένα ακόμη μεγάλο κεφάλαιο της εκπομπής αφορούσε την Υεμένη και ειδικότερα τους Χούθι. Ο Καλεντερίδης υποστήριξε ότι οι Χούθι παραμένουν έτοιμοι να ανοίξουν νέο μέτωπο, εφόσον το κρίνουν απαραίτητο, και ότι μπορούν να επαναφέρουν την πίεση στο στενό Bab el-Mandeb, δηλαδή στη θαλάσσια πύλη που συνδέει την Ερυθρά Θάλασσα με τον Κόλπο του Άντεν και τον Ινδικό Ωκεανό. Υπενθύμισε ότι οι Χούθι είχαν ήδη προκαλέσει σοβαρές διαταραχές στη ναυσιπλοΐα, αναγκάζοντας εταιρείες να παρακάμπτουν την περιοχή και να κάνουν τον γύρο της Αφρικής. Ένα ταυτόχρονο πρόβλημα στο Ορμούζ και στο Bab el-Mandeb, όπως είπε, θα ισοδυναμούσε με ασφυξία για το παγκόσμιο εμπόριο και την ενέργεια.
Στο πολιτικό επίπεδο, ο Καλεντερίδης παρουσίασε τις δηλώσεις του Ντόναλντ Τραμπ ως ένδειξη αμηχανίας και προσπάθειας διαφυγής από μια δύσκολη κατάσταση. Υποστήριξε ότι ο Αμερικανός πρόεδρος αναζητά επειγόντως έναν τρόπο να εμφανίσει κάποιο απτό αποτέλεσμα, είτε μέσα από μια δήλωση ιρανικής υποχώρησης είτε μέσα από την επίδειξη ελέγχου κάποιου ιρανικού εδάφους. Σύμφωνα με την ανάλυσή του, η Ουάσιγκτον δεν μπορεί πλέον να περιοριστεί σε βομβαρδισμούς χωρίς ένα πολιτικό «τρόπαιο», καθώς χρειάζεται μια εικόνα νίκης που να μπορεί να χρησιμοποιηθεί εσωτερικά.
Σε αυτό το σημείο συνέδεσε ευθέως τον πόλεμο με οικονομικά και επιχειρηματικά συμφέροντα στις Ηνωμένες Πολιτείες. Αναφέρθηκε σε αυξημένες παραγγελίες όπλων από κράτη του Κόλπου, σε έκτακτες πωλήσεις αμερικανικών οπλικών συστημάτων προς Κουβέιτ και ΗΑΕ, αλλά και σε πιθανές ύποπτες χρηματιστηριακές κινήσεις γύρω από τις τιμές του πετρελαίου και πολιτικές αποφάσεις Τραμπ. Άφησε σαφείς αιχμές ότι το πολεμικό κλίμα γεννά τεράστια κέρδη για το αμερικανικό στρατιωτικοβιομηχανικό σύμπλεγμα και, όπως υποστήριξε, για κύκλους γύρω από την ίδια την οικογένεια Τραμπ.
Ιδιαίτερα αιχμηρός ήταν και απέναντι στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αναφερόμενος στις δηλώσεις της Κάγια Κάλας περί ρωσικής υποστήριξης στο Ιράν. Ο Καλεντερίδης ειρωνεύτηκε την ευρωπαϊκή γραμμή, υποστηρίζοντας ότι η ΕΕ αρνείται να δει το βασικό ζήτημα, δηλαδή την αμερικανική και ισραηλινή επιθετικότητα, και αντ’ αυτού επιχειρεί να μεταφέρει τη συζήτηση ξανά στη Ρωσία. Κατά την εκτίμησή του, η συγκεκριμένη ευρωπαϊκή στάση αποδεικνύει πολιτική μονομέρεια και διπλά μέτρα και σταθμά.
Προς το τέλος της εκπομπής, ο Σταύρος Καλεντερίδης επανήλθε στο βασικό του συμπέρασμα: ότι οι Αμερικανοί έχουν χάσει τη δυναμική που είχαν στην αρχή της σύγκρουσης και ότι το Ιράν, παρά τις απώλειες και τους βομβαρδισμούς, έχει επιδείξει ανθεκτικότητα, προσαρμοστικότητα και ικανότητα να μετατρέπει τη γεωγραφία και την ενεργειακή κρίση σε όπλο. Γι’ αυτό και εκτίμησε ότι οι επόμενες ημέρες θα είναι εξαιρετικά κρίσιμες, καθώς ενδέχεται να φέρουν είτε μεγάλη αμερικανική κλιμάκωση είτε ακόμη πιο επικίνδυνη περιφερειακή διάχυση του πολέμου.