Στα χνάρια των μεγάλων εγχώριων ενεργειακών Ομίλων, οι οποίοι έχουν επεκτείνει τις «πράσινες» επενδύσεις τους εκτός συνόρων, βαδίζουν και αρκετές ξένες εταιρείες οι οποίες δραστηριοποιούνται στην ελληνική αγορά ΑΠΕ. Έτσι, όπως και οι Έλληνες «παίκτες», οι διεθνείς αυτές εταιρείες σαρώνουν τα Βαλκάνια για ελκυστικές αγορές, στην προσπάθειά τους να αυξήσουν την εγκατεστημένη ισχύς τους σε σύντομο χρονικό διάστημα.
Όπως εξηγούν στο energypress άνθρωποι με γνώση των διαδικασιών «σκαναρίσματος», πρόκειται για μεγάλους ξένους «παίκτες» που αν και δεν έχουν σκοπό να εγκαταλείψουν την Ελλάδα, έχουν συνειδητοποιήσει πως ο εγχώριος κλάδος ΑΠΕ δεν προσφέρει πλέον ευκαιρίες για την άμεση ανάπτυξη μεγάλων χαρτοφυλακίων.
Οι λόγοι έχουν να κάνουν κατ΄αρχάς με τον ολοένα λιγότερο πλέον διαθέσιμο ηλεκτρικό «χώρο» για νέα έργα, όπως και τις περιορισμένες περιοχές οι οποίες πλέον ενδείκνυνται για την ανάπτυξη μονάδων. Ίσως ακόμη σημαντικότερα είναι τα σημάδια κορεσμού σε ΑΠΕ, που παρουσιάζει το εγχώριο ενεργειακό μίγμα, με την ολοένα μεγαλύτερη συχνότητα εμφάνισης περικοπών και μηδενικών – αρνητικών χονδρεμπορικών τιμών. Μία συνθήκη που δημιουργεί ρίσκο για τις επενδύσεις, τουλάχιστον έως ότου αναπτυχθεί ένα επαρκές χαρτοφυλάκιο μπαταριών.
Έτσι, αναζητούνται γειτονικές αγορές όπου προς ώρας δεν εμφανίζονται τα παραπάνω εμπόδια και οι οποίες θα επιτρέψουν επομένως στις εταιρείες να αποσβέσουν μεγάλο μέρος των επενδύσεών τους από τα πρώτα χρόνια λειτουργίας. Σε αυτό το πλαίσιο, πρώτος υποψήφιος προορισμός ήταν έως πρότινος η Ρουμανία, με τα «ραντάρ» των ξένων επιχειρήσεων να έχουν στραφεί πρόσφατα και στη Βουλγαρία.
Τα αυξημένα πλέον ρίσκα στην εγχώρια αγορά έχουν κάνει αρκετούς ξένους «παίκτες» να αποφασίσουν να αποχωρήσουν από την Ελλάδα, ενώ και άλλες διεθνείς εταιρείες βρίσκονται στην πόρτα της εξόδου, χωρίς να έχουν προχωρήσει ακόμη στις σχετικές ανακοινώσεις. Μάλιστα, σύμφωνα με νεότερες πληροφορίες, υπάρχουν διεθνείς ενεργειακοί Όμιλοι που είναι… εγκλωβισμένοι στη χώρα μας.
Στην πράξη, αυτό σημαίνει ότι έχουν ξεκινήσει από το 2022 ή το 2023 τη διαδικασία πώλησης των εγχώριων χαρτοφυλακίων τους, χωρίς για διάφορους λόγους να μπορέσουν να ολοκληρώσουν τα deals σε εύθετο χρόνο. Η συνέπεια ήταν, όταν άρχισαν να εμφανίζονται στα σημάδια κορεσμού της εγχώριας αγοράς (π.χ. με την ενίσχυση των περικοπών από πέρυσι) να μην μπορούν πλέον να εξασφαλίσουν τα τιμήματα που ζητούν.
Η κατάσταση πάντως δεν είναι μονοσήμαντη, αφού ακόμη και αυτή τη στιγμή υπάρχουν ξένες εταιρείες (αν και λίγες) που εισέρχονται -ή ετοιμάζονται να εισέλθουν- στην Ελλάδα. Κατά κανόνα, αυτές οι εταιρείες αναζητούν παλιότερα έργα εν λειτουργία, με εγγυημένες «ταρίφες» και επομένως μικρότερο κίνδυνο. Παρόλο που «σαρώνουν» επίσης την αγορά και για ώριμες μονάδες με ΟΠΣ, σε αυτές τις περιπτώσεις υποβάλλουν προσφορές οι οποίες συνήθως κινούνται χαμηλότερα από τις απαιτήσεις των developers.
Στη λογική της εξαγοράς έργων με «ταρίφες» κινούνται αρκετές όμως και από τις ξένες εταιρείες που έχουν ήδη παρουσία στη χώρα μας, ακριβώς για να αποφύγουν όλες τις παραμέτρους αβεβαιότητας που χαρακτηρίζουν την οικονομική απόδοση των merchant έργων. Από την άλλη πλευρά, δεν λείπουν οι ξένες εταιρείες που προσβλέπουν κατά κύριο λόγο σε οργανική ανάπτυξη, με ανάπτυξη του δικού τους pipeline.
Στη συγκεκριμένη κατηγορία, μάλιστα, συγκαταλέγονται και διεθνείς «παίκτες» οι οποίοι αναζητούν συνεπενδυτές, για την από κοινού υλοποίηση των έργων που σχεδιάζουν. Πρόκειται για «παίκτες» με μεγάλα χαρτοφυλάκια προς ανάπτυξη στην Ελλάδα, για τα οποία έχουν ήδη δαπανήσει σημαντικά κεφάλαια για να τα «ωριμάσουν». Επομένως, προσδοκούν να μοιραστούν τα υπόλοιπα κόστη, μέχρι την κατασκευή των μονάδων.