Ότι θα υπήρχαν Ελληνοκύπριοι, και κόμματα, που θα αντιδράσουν στην ενέργεια του Προέδρου Χριστοδουλίδη να θέσει ζήτημα διαπραγμάτευσης του καθεστώτος των βρετανικών βάσεων, ήταν δεδομένο. Ακόμα κι αν ο τρόπος που το θέτει -μια ήπια και διπλωματική πρόσκληση προς Βρετανία για διάλογο- πόρρω απέχει από την επιβαλλόμενη αξίωση πλήρους και οριστικής κατάργησης των βάσεων.
Αλλά, δεν ανέμενα τόσο έντονη αντίδραση στη δήλωση – απάντηση σε τουρκοκυπριακές αντιδράσεις, ότι «οι Τουρκοκύπριοι συμπατριώτες μας μπορούν να έχουν λόγο στη διαπραγμάτευση των Βάσεων αφού επιστρέψουν στην Κυπριακή Δημοκρατία».
Μάλλον, δεν εκτιμήσαμε σωστά το βάθος της σοφίας πολλών συμπατριωτών μας. Απύθμενο! Κάθε φορά που προκύπτει ένα κρίσιμο ζήτημα για το Κυπριακό στη δημόσια σφαίρα, διευρύνουν ακόμα περισσότερο τη διάστασή τους με την κοινή λογική. Και την προσέγγισή τους με την παραδοσιακή τουρκική λογική, η οποία δεν έχει καμιά σχέση με την κοινή.
Ειδικά μερικών σπουδαίων αναλυτών – δημοσιογράφων. Είδαμε χθες αυτή τη διάσταση να ξεδιπλώνεται σε δύο εφημερίδες. Και τρίβαμε τα μάτια μας. Αδύνατο να συλλάβουμε τη σοφία που απλώθηκε μπροστά μας μέσα από τις ριψοκίνδυνες ακροβασίες των εγκεφαλικών τους κυττάρων.
Είναι γνωστό ότι αντιδρούν οι Τ/κ, όποτε τους βολεύει, για ενέργειες της Κυπριακής Δημοκρατίας. Ειδικά ο Ερχιουρμάν, που συχνά κατηγορεί τη νόμιμη κυβέρνηση για μονομερείς αποφάσεις, ότι δεν λαμβάνει υπόψη τη βούληση των Τ/κ κάνοντας συμφωνίες και συνεργασίες με ξένα κράτη, για παράδειγμα, ή όταν τώρα θέτει θέμα βάσεων. Και μάλιστα, στις αντιδράσεις του βάζει πάντα στην εξίσωση και την Τουρκία για να διευρύνει ακόμα περισσότερο τον παραλογισμό. Ότι δηλαδή, ο Πρόεδρος οφείλει να σκέφτεται και τα συμφέροντα και τη βούληση της Τουρκίας όταν κάνει συμφωνίες.
Αντιδράσεις που η κοινή λογική θεωρεί παρανοϊκές, αφού γενεσιουργός αιτία των «μονομερών αποφάσεων», δεν είναι άλλη από την αποχώρηση των Τουρκοκυπρίων και την αδιάκοπη, επί 66 χρόνια, προσπάθεια τους να διαλύσουν το νόμιμο κράτος. Δεν συμμετέχουν επειδή δεν θέλουν να υπάρχει αυτό το κράτος. Οπότε είναι παρανοϊκό να απαιτούν να έχουν και λόγο στις αποφάσεις του. Τόσο απλό! Το ίδιο απλή ήταν και η θέση του Νίκου Χριστοδουλίδη: μπορούν να έχουν λόγο αφού επιστρέψουν στην Κυπριακή Δημοκρατία. Πώς αλλιώς;
Όμως, σε δυο εφημερίδες χθες (Πολίτης και Αλήθεια) είδαμε χθες ότι αυτό το απλό και αυτονόητο, δεν είναι για όλους το ίδιο. Είδαν αίφνης ότι ο Πρόεδρος καλεί τους Τ/κ να επιστρέψουν στην Κυπριακή Δημοκρατία και αυτό συνιστά, γράφουν, αποκοπή από τη συμφωνημένη βάση λύσης και «επικίνδυνη διολίσθηση σε λογικές που έχουν προ πολλού εγκαταλειφθεί». Και επίσης, με αυτή τη δήλωση, «ανοίγει ζήτημα που εδράζεται στις συμφωνίες του 1960 και μεταφέρει τη συζήτηση σε πεδίο πολυμερούς εμπλοκής».
Αν αυτά δεν είναι ακροβασίες εγκεφαλικών κυττάρων, που βάζουν σε κίνδυνο την υγεία τους, τι είναι; Θα τα κάψουν τα κύτταρα τους οι αναλυτές μας, αν δεν προσέξουν. Άκου, πεδίο πολυμερούς εμπλοκής! Άκου, αποκοπή από τη συμφωνημένη βάση λύσης!
Ένας άλλος σπουδαίος αναλυτής του Κυπριακού, προχωρά ακόμα περισσότερο και ρωτά τον Χριστοδουλίδη να του απαντήσει πώς το εννοεί. Να ανέβει ο Ερχιουρμάν στο προεδρικό να αναλάβει αντιπρόεδρος και να φέρει και τρεις Τ/κ υπουργούς στο Υπουργικό Συμβούλιο, ρωτά ειρωνικά; Δεν νομίζω να απαντήσει ο Πρόεδρος, αλλά του συνιστώ να απαντήσει με το γνωστό: Λάμν΄ αρώτα, ρε Πάμπο. Μετά συγχωρήσεως, δηλαδή!
Αλήθεια, όμως, γιατί αντιδρούν τόσο έντονα και διαστρεβλώνουν; Επειδή η δική τους άποψη (αν έχουν) είναι ότι πρόκειται για λογικές αντιδράσεις της τ/κ πλευράς περί «μονομερών αποφάσεων»; Και ενώνουν μαζί τους τη φωνή τους ως χρήσιμοι ηλίθιοι (πολιτικός όρος είναι αυτό, μην παρεξηγηθούμε), ότι πρέπει να έχουν λόγο στις αποφάσεις του κράτους το οποίο δεν αναγνωρίζουν ως κράτος, παρά μόνο για να το εκμεταλλευτούν για ίδιον όφελος; Ή, αντιδρούν μόνο και μόνο επειδή αντέδρασε και ο Ερχιουρμάν και απλώς νιώθουν την ανάγκη να του συμπαρασταθούν;
Related
