Σε μια ιδιαίτερα αιχμηρή και δραματική ανάλυση για τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή, ο Σταύρος Καλεντερίδης περιέγραψε μια κατάσταση γενικευμένης κλιμάκωσης, εκτιμώντας ότι ο πόλεμος εισέρχεται σε νέα και πιο επικίνδυνη φάση, με την ενεργό εμπλοκή των Χούθι να ανοίγει ένα ακόμη μέτωπο, το οποίο δεν θα επηρεάσει μόνο το πεδίο των συγκρούσεων, αλλά και την παγκόσμια οικονομία.
Κατά την εκτίμησή του, η εμπλοκή της Ανσαρουλά δεν συνιστά απλώς μια περιφερειακή εξέλιξη, αλλά μια ποιοτική μεταβολή του πολέμου. Όπως υποστήριξε, οι Χούθι επιστρέφουν δυναμικά στο προσκήνιο, αυτή τη φορά πιο καθαρά στο πλευρό του Ιράν, δημιουργώντας συνθήκες ασφυξίας όχι μόνο για το Ισραήλ, αλλά και για τις θαλάσσιες οδούς από τις οποίες περνά μεγάλο μέρος του παγκόσμιου εμπορίου και της ενέργειας.
Ο Σταύρος Καλεντερίδης επέμεινε ότι η νέα αυτή φάση θα χτυπήσει «πάνω απ’ όλα την τσέπη μας», εξηγώντας πως η απειλή δεν περιορίζεται στα πεδία μάχης, αλλά μεταφέρεται απευθείας στην καθημερινότητα των κοινωνιών μέσω του κόστους ενέργειας, των μεταφορών και της ευρύτερης αστάθειας στις αγορές. Κατά την ανάλυσή του, αν επιβεβαιωθεί η πλήρης ενεργοποίηση των Χούθι στην Ερυθρά Θάλασσα και ταυτόχρονα συνεχιστεί η πίεση στα Στενά του Ορμούζ, τότε ο πλανήτης θα βρεθεί μπροστά σε μια νέα, βίαιη οικονομική αναστάτωση.
Στο κέντρο της τοποθέτησής του βρέθηκαν τα ισραηλινά πλήγματα κατά ιρανικών στόχων, τα οποία χαρακτήρισε ως τη βασική αιτία της νέας ανάφλεξης. Υποστήριξε ότι τα χτυπήματα σε βιομηχανικές εγκαταστάσεις, ενεργειακές υποδομές, αλλά και σε κρίσιμα σημεία που συνδέονται με το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν, δεν αφήνουν πλέον περιθώρια για διπλωματική εκτόνωση, αλλά σπρώχνουν συνειδητά τη σύγκρουση σε πιο επικίνδυνο επίπεδο.
Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στον κίνδυνο που δημιουργεί κάθε επίθεση κοντά σε πυρηνικές εγκαταστάσεις. Σύμφωνα με την ανάγνωσή του, το γεγονός ότι πλήττονται περιοχές και εγκαταστάσεις που σχετίζονται με τον ιρανικό πυρηνικό κύκλο, ακόμη και αν δεν έχουν υπάρξει μέχρι στιγμής διαρροές ραδιενέργειας, συνιστά κλιμάκωση εξαιρετικά υψηλού ρίσκου. Στο ίδιο πλαίσιο, σημείωσε ότι η κατάσταση επιβαρύνεται ακόμη περισσότερο από την πίεση που ασκείται σε υποδομές ηλεκτρισμού, φυσικού αερίου, νοσοκομεία, σχολεία και άλλους πολιτικούς στόχους, όπως υποστηρίζει η ιρανική πλευρά.
Κατά τον Καλεντερίδη, όλα αυτά έχουν ως αποτέλεσμα να αλλάζει και η ψυχολογία στο εσωτερικό του Ιράν. Εκτίμησε ότι ακόμη και τμήματα της ιρανικής κοινωνίας που ήταν επικριτικά απέναντι στο καθεστώς, πλέον τείνουν να βλέπουν τον πόλεμο όχι ως επιχείρηση κατά της ηγεσίας, αλλά ως επίθεση κατά του ίδιου του ιρανικού λαού, της κοινωνίας και της πολιτισμικής του υπόστασης.
Στο πιο κρίσιμο ίσως σημείο της ανάλυσής του, στάθηκε στην εμπλοκή των Χούθι και στις συνέπειες που αυτή μπορεί να έχει για τη ναυσιπλοΐα και το εμπόριο. Θύμισε ότι το προηγούμενο διάστημα οι Χούθι είχαν ήδη αποδείξει πως μπορούν να απειλήσουν σοβαρά τη διέλευση πλοίων από το στενό του Bab el-Mandeb και την Ερυθρά Θάλασσα, αναγκάζοντας μεγάλες ναυτιλιακές δυνάμεις να αναζητούν εναλλακτικές διαδρομές γύρω από την Αφρική. Τώρα, όπως σημείωσε, το ενδεχόμενο συνδυασμένης πίεσης σε Bab el-Mandeb και Ορμούζ δημιουργεί προοπτική ενός διπλού γεωοικονομικού στραγγαλισμού.
Ο ίδιος υπενθύμισε ότι από τα συγκεκριμένα περάσματα διέρχεται τεράστιο ποσοστό του παγκόσμιου πετρελαίου, του LNG και του θαλάσσιου εμπορίου. Υπό αυτό το πρίσμα, προειδοποίησε ότι αν οι Χούθι προχωρήσουν σε ευρύτερο αποκλεισμό ή σε πιο επιθετικές επιχειρήσεις εναντίον εμπορικής ναυσιπλοΐας, τότε το σοκ θα είναι διεθνές και θα επηρεάσει από τις τιμές της ενέργειας μέχρι την εφοδιαστική αλυσίδα.
Ο Καλεντερίδης αναφέρθηκε επίσης στη Σαουδική Αραβία, εκτιμώντας ότι το Ριάντ μπαίνει ξανά σε δύσκολη θέση. Εξήγησε ότι οι Σαουδάραβες μπορούσαν μέχρι πρότινος να εκτονώνουν μέρος του προβλήματος μεταφέροντας ενεργειακά προϊόντα από άλλες διαδρομές προς την Ερυθρά Θάλασσα, όμως εάν κλείσει και αυτός ο δρόμος, τότε θα δεχθούν και οι ίδιοι πολύ σοβαρό πλήγμα. Κατά την ανάγνωσή του, αυτό αυξάνει κατακόρυφα την πίεση προς τις ΗΠΑ και ευρύτερα προς τις δυτικές δυνάμεις.
Παράλληλα, σημείωσε ότι το Ισραήλ αντιμετωπίζει πλέον πίεση σε περισσότερα από ένα επίπεδα. Από τη μία, κατά την ανάλυσή του, υπάρχει η φθορά στο εσωτερικό της ισραηλινής κοινωνίας λόγω της διάρκειας και της έντασης της σύγκρουσης. Από την άλλη, η είσοδος των Χούθι προσθέτει ακόμη ένα μέτωπο σε μια ήδη επιβαρυμένη εξίσωση που περιλαμβάνει Ιράν, Λίβανο, Ερυθρά Θάλασσα και ευρύτερη περιφερειακή αστάθεια.
Ξεχωριστή αναφορά έκανε και στις Ηνωμένες Πολιτείες, εκτιμώντας ότι η Ουάσιγκτον επιχειρεί να διαχειριστεί μια σύγκρουση από την οποία θέλει να απεμπλακεί με τρόπο που να μην εκθέτει την αμερικανική ισχύ. Ωστόσο, κατά την άποψή του, οι αμερικανικές κινήσεις δεν δείχνουν έλεγχο, αλλά αδυναμία εξόδου από ένα σκηνικό που διαρκώς ξεφεύγει.
Στο τέλος της παρέμβασής του, ο Σταύρος Καλεντερίδης κατέληξε ότι η Μέση Ανατολή μπαίνει σε σαφώς χειρότερη φάση και ότι η διεθνής κοινότητα δεν πρέπει να διαβάζει τις εξελίξεις μόνο στρατιωτικά, αλλά και οικονομικά. Το βασικό του συμπέρασμα ήταν σαφές: η είσοδος των Χούθι στο κάδρο της σύγκρουσης μετατρέπει τον πόλεμο από περιφερειακή ανάφλεξη σε απειλή για τη ροή ενέργειας, τις θαλάσσιες μεταφορές και τελικά για την ίδια τη σταθερότητα της παγκόσμιας οικονομίας.