150 χώρες αναγνωρίζουν το κράτος της Παλαιστίνης! Συν τις 15 που θα προστεθούν το Σεπτέμβρη.
Το φιλοϊσραηλινό λόμπι στη Γαλλία
Ενώ το Ισραήλ έχει μετατρέψει τη Γάζα σε στρατόπεδο συγκέντρωσης και συνεχίζει την προσάρτηση της Δυτικής Όχθης, το Παρίσι μόλις ανακοίνωσε, για άλλη μια φορά, την αναγνώριση του Κράτους της Παλαιστίνης, η οποία έχει προγραμματιστεί για τον επόμενο Σεπτέμβριο. Κάποτε με επιρροή στη Μέση Ανατολή, η Γαλλία θα γίνει έτσι η 149η χώρα που θα κάνει αυτό το βήμα. Αυτή η καθυστέρηση οφείλει πολλά στον ρόλο ενός ισχυρού πολιτικού και μιντιακού ομίλου που ενεργεί υπέρ του Τελ Αβίβ. ( σσ σ΄Ελλάδα και Κύπρο Δόξα τω Θεώ δεν έχουμε τέτοια πράγματα)
Σχεδόν πριν από δέκα χρόνια, η νίκη του Brexit και στη συνέχεια του Ντόναλντ Τραμπ ώθησε τους απελπισμένους φιλελεύθερους να ανακωδικοποιήσουν τον ιδεολογικό χώρο με έναν τρόπο αρκετά πρωτόγονο ώστε να είναι αδιαμφισβήτητος. Από τη μία πλευρά, στους κακούς «λαϊκιστές» και «αυταρχικούς» περιλαμβάνονταν οι κ.κ. Τραμπ, Βλαντιμίρ Πούτιν, Σι Τζινπίνγκ, Βίκτορ Όρμπαν, Ζαΐρ Μπολσονάρο και άλλοι. Από την άλλη, οι καλοί «φιλελεύθεροι» και «προοδευτικοί» έφεραν κοντά ηγέτες όπως η Άνγκελα Μέρκελ και η Χίλαρι Κλίντον, ο Τζόζεφ Μπάιντεν, ο Τζάστιν Τριντό και ο Εμανουέλ Μακρόν.
Αυτή η αναδιάταξη των διαιρέσεων και των συμμαχιών εντός του Δυτικού κόσμου, ωστόσο, συνάντησε ένα εμπόδιο: το Ισραήλ. Είτε δημοκρατικοί είτε αυταρχικοί, οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, και ακόμη περισσότερο οι αμερικανικές, ήταν προσεκτικές ώστε να μην επιβάλλουν κυρώσεις ή να επικρίνουν υπερβολικά τις παράνομες ενέργειες αυτής της χώρας και των ηγετών της. Φίλος του κ. Τραμπ, αγαπημένος του κ. Μπολσονάρο και εξυμνημένος από τον Ούγγρο πρωθυπουργό, ο Ισραηλινός πρωθυπουργός δεν έκρυψε ωστόσο την εχθρότητά του προς το κράτος δικαίου.Τα κατηγορητήριά του το 2019 για απάτη, διαφθορά και παραβίαση εμπιστοσύνης θα είχαν αποκλείσει οποιονδήποτε άλλο «λαϊκιστή» ηγέτη, ειδικά αν ήταν αριστερός.
Ενώ οι φιλελεύθερες κυβερνήσεις της Γαλλίας, της Γερμανίας, της Βρετανίας και άλλων χωρών άφησαν τον κ. Μπέντζαμιν Νετανιάχου να γελάσει, αυτός φλέρταρε με την ευρωπαϊκή ακροδεξιά και ενίσχυσε τον εθνοτικό χαρακτήρα του κράτους του. Αλλά σχεδόν όλοι έκαναν τα στραβά μάτια. Οι περισσότερες φιλελεύθερες δημοκρατίες, ο τύπος τους και το πνευματικό τους προσωπικό «ξέχασαν» να συμπεριλάβουν τον ηγέτη του Λικούντ στην «αντιδραστική διεθνή» που ισχυρίζονταν ότι πολεμούσαν.
Μια δεκαετία αργότερα, κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί αμέλεια: η ισραηλινή πολιτική είναι ένας ταύρος στο στόμα των διεθνών κανόνων. Ο κ. Νετανιάχου, ο οποίος κυβερνά σε συνασπισμό με υπερεθνικιστές που δεν έχουν τίποτα να ζηλέψουν από την αμερικανική Κου Κλουξ Κλαν του παρελθόντος, εισέβαλε στον Λίβανο και τη Συρία, βομβάρδισε το Ιράν και την Υεμένη, ισοπέδωσε (…)Le Monde diplomatique
dimpenews.com