Του Μάικλ Ρούμπιν, Middle East Forum
Η δεύτερη θητεία του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών, Αντόνιο Γκουτέρες, ολοκληρώνεται στις 31 Δεκεμβρίου 2026, αλλά δεν υπάρχει ακόμη κάποιος ξεκάθαρος υποψήφιος για να τον διαδεχθεί. Αρχικά, οι χώρες της Λατινικής Αμερικής ανέμεναν ότι κάποιος από την Κεντρική Αμερική, τη Νότια Αμερική ή την Καραϊβική θα αναλάμβανε τα ηνία. Ωστόσο, ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ και ο υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο κατέστησαν σαφές ότι κανένας από τους υποψηφίους που είχαν ανακοινωθεί δεν πληρούσε τα κριτήριά τους για μεταρρυθμίσεις και ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν επρόκειτο να περιορίσουν τις επιλογές τους προσχωρώντας στην προσχηματική πολιτική εκπροσώπησης του ΟΗΕ.
Ο πρόεδρος της Τουρκίας, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, έχει ασκήσει πιέσεις προκειμένου ένας Τούρκος να αναλάβει τα ηνία, προωθώντας τον επί χρόνια πιστό συνεργάτη του, Φεριντούν Σινιρλίογλου, πρώην υπηρεσιακό υπουργό Εξωτερικών.
Σύντομα εμφανίστηκαν αρκετοί ακόμη υποψήφιοι, με σημαντικότερους την αξιωματούχο των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων Λάνα Νουσεϊμπέ, τον πρώην πρωθυπουργό της Ουγγαρίας Βίκτορ Όρμπαν και τον πρόεδρο του Καζακστάν Κασίμ-Ζομάρτ Τοκάγεφ.
Στο παρασκήνιο, ο πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν έχει ασκήσει πιέσεις προκειμένου ένας Τούρκος να αναλάβει τα ηνία, προωθώντας τον επί χρόνια πιστό συνεργάτη του, Φεριντούν Σινιρλίογλου, πρώην υπηρεσιακό υπουργό Εξωτερικών, ο οποίος σήμερα κατέχει τη θέση του Γενικού Γραμματέα του Οργανισμού για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη (ΟΑΣΕ).
Ανθρακεύς στο Geopolitico: «Η λύση υπάρχει στο ευρωπαϊκό δίκαιο» – Η πρόταση για ΑΟΖ Ελλάδας–Κύπρου
Ο Ερντογάν και οι συνεργάτες του έχουν διερευνήσει διακριτικά τις θέσεις άλλων ηγετών, ιδίως εκείνων των πέντε μονίμων μελών του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, και δηλώνουν κατ’ ιδίαν ότι δεν αντιμετωπίζουν αντιρρήσεις από κανέναν, εκτός από τη Γαλλία. Ο Ερντογάν, ωστόσο, πιστεύει ότι είτε μέσω δωροδοκίας είτε μέσω εξαναγκασμού μπορεί να αποσπάσει τη συγκατάθεση του Εμανουέλ Μακρόν.
Ο Ερντογάν δεν προωθεί έναν Τούρκο απλώς από εθνική υπερηφάνεια. Επιδιώκει συστηματικά να φιλοξενεί διεθνείς διοργανώσεις ή να τοποθετεί Τούρκους σε ηγετικές θέσεις, προκειμένου να επεκτείνει την εμβέλεια της πολιτικής του και να εφαρμόσει το ιδεολογικό του πρόγραμμα.
Το 2011 ανακοίνωσε την υποψηφιότητα της Κωνσταντινούπολης για τη διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων. Τούρκοι αξιωματούχοι προώθησαν ανοιχτά την υποψηφιότητά τους μέσα από το πρίσμα της θρησκείας.
Ο Εγκεμέν Μπαγίς, στενός έμπιστος του Ερντογάν και διαχειριστής αμφιλεγόμενων οικονομικών συναλλαγών, δήλωσε ότι η ανάθεση των Αγώνων στην Τουρκία θα επέτρεπε στα μέλη της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής να αποδείξουν ότι δεν ήταν προκατειλημμένα «εναντίον μιας θρησκευτικής ομάδας».
Την ίδια στιγμή, το προτεινόμενο λογότυπο της Τουρκίας περιλάμβανε τζαμιά και την ημισέληνο.
Η παγίδα της Τουρκίας με το καλώδιο – Ο κίνδυνος για την Ελλάδα
Η Τουρκία έχει υποβάλει εκ νέου υποψηφιότητα για τη φιλοξενία των Ολυμπιακών Αγώνων του 2036. Ωστόσο, θα ήταν ντροπή να την επιλέξει η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή, ανεξάρτητα από το πόσες δωροδοκίες προσφέρουν οι Τούρκοι, δεδομένου ότι ο δήμαρχος Κωνσταντινούπολης Εκρέμ Ιμάμογλου ανακοίνωσε την υποψηφιότητα πριν συλληφθεί για το «έγκλημα» ότι ήταν υπερβολικά δημοφιλής και αποτελούσε πολιτική απειλή για τον Ερντογάν.
Ο Ερντογάν προώθησε ανοιχτά τον Εκμελεντίν Ιχσάνογλου για την ηγεσία του Οργανισμού Ισλαμικής Συνεργασίας τον Ιανουάριο του 2005. Τούρκοι αξιωματούχοι παρουσίασαν τον διορισμό του Ιχσάνογλου ως ένδειξη του αυξημένου κύρους της Τουρκίας μεταξύ των ισλαμικών χωρών.
Ο Χικμέτ Τσετίν, ένας Τούρκος που υπηρέτησε ως ο πρώτος Ανώτατος Πολιτικός Εκπρόσωπος του ΝΑΤΟ στο Αφγανιστάν, υιοθέτησε ήπια προσέγγιση απέναντι στους Ταλιμπάν. Σε ολόκληρη την Καμπούλ εμφανίστηκαν διαφημιστικές πινακίδες που πρόβαλλαν την ισλαμική αλληλεγγύη μεταξύ Τουρκίας και Αφγανιστάν, αντί να προβάλλουν την Τουρκία ως μέλος του ΝΑΤΟ.
Ο Ερντογάν μεθόδευσε επίσης την τοποθέτηση του Αχμέτ Ουζουμτζού στην ηγεσία του Οργανισμού για την Απαγόρευση των Χημικών Όπλων, κατά την περίοδο 2013-2018.
Ο Φατίχ Μπιρόλ ηγείται του Διεθνούς Οργανισμού Ενέργειας και έχει επανειλημμένα λειτουργήσει ως προπαγανδιστής των πετρελαϊκών και φυσικού αερίου σχεδίων του Ερντογάν, προκρίνοντας έναν αγωγό μέσω Τουρκίας έναντι ασφαλέστερων ελληνικών, κυπριακών και ισραηλινών εναλλακτικών επιλογών.
Ο Σινιρλίογλου διαθέτει τη χαρισματικότητα του Μάικλ Δουκάκη έπειτα από διπλή δόση κεταμίνης.
Η θητεία του στον Οργανισμό για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη υπήρξε, στην καλύτερη περίπτωση, υποτονική. Δεν έχει προχωρήσει σε καμία μεταρρύθμιση και φαίνεται να λειτουργεί ως θεματοφύλακας που εμποδίζει τον οργανισμό να εκδώσει οποιαδήποτε ανακοίνωση ή να αναλάβει οποιαδήποτε σημαντική δράση που θα μπορούσε να υπονομεύσει τα διπλωματικά ή οικονομικά συμφέροντα του Ερντογάν.
Το να του ανοίξει κανείς τα ταμεία του ΟΗΕ θα ισοδυναμούσε με πρόσκληση για ένα σκάνδαλο διαφθοράς αντίστοιχης κλίμακας με εκείνο του προγράμματος «Πετρέλαιο αντί Τροφίμων» επί Γενικού Γραμματέα Κόφι Ανάν.
Ο Σινιρλίογλου είναι άνθρωπος του Ερντογάν. Υπηρέτησε ως υφυπουργός κατά τη θητεία του Αχμέτ Νταβούτογλου στο υπουργείο Εξωτερικών. Στη συνέχεια υπηρέτησε πιστά τον Ερντογάν στα Ηνωμένα Έθνη επί επτά χρόνια.
Όταν οι τουρκικές δυνάμεις εισέβαλαν σε περιοχές της Συρίας που διοικούνταν από Κούρδους και προχώρησαν σε εθνοκάθαρση, ο Σινιρλίογλου δήλωσε στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ ότι «απορρίπτουμε κατηγορηματικά και καταδικάζουμε έντονα κάθε διαστρέβλωση της αντιτρομοκρατικής μας επιχείρησης, με την παρουσίασή της ως επιθετικής ενέργειας ή πράξης επίθεσης».
Υπερασπίστηκε τις εκκαθαρίσεις δεκάδων χιλιάδων Τούρκων μετά την αποτυχημένη απόπειρα πραξικοπήματος του Ιουλίου 2016, την οποία ο συντάκτης παρομοιάζει με τον «Εμπρησμό του Ράιχσταγκ», δηλώνοντας: «Δεν θα ξεχάσουμε ποτέ αυτή την αθλιότητα».
Τέσσερα χρόνια αργότερα, προειδοποίησε τις χώρες που διατηρούσαν επαφές με τους Κούρδους της Συρίας ότι «τα κόκκινα χαλιά σας θα μπορούσαν πολύ γρήγορα να βαφτούν με αίμα».
Ο Σινιρλίογλου, εν τω μεταξύ, παρέμεινε σιωπηλός απέναντι στο ασφαλές καταφύγιο που παρείχε η Τουρκία στο Ισλαμικό Κράτος, καθώς και απέναντι στην αποδοχή και υποστήριξη της Χαμάς από την Άγκυρα.
Παρέμεινε επίσης σιωπηλός για τη σύλληψη του Ιμάμογλου, ακόμη και όταν άλλοι αξιωματούχοι του Οργανισμού για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη τοποθετήθηκαν δημόσια.
Υπό τον Ερντογάν, η Τουρκία έχει εξελιχθεί σε μία από τις πιο διεφθαρμένες χώρες στον κόσμο, σε επίπεδο αντίστοιχο με τη Λευκορωσία και την Αίγυπτο.
Τον Ιούλιο του 2026, Ρώσοι φαρσέρ τηλεφώνησαν στον Σινιρλίογλου, με τον έναν να προσποιείται ότι ήταν ο πρωθυπουργός της Αρμενίας Νικόλ Πασινιάν.
Ο φαρσέρ διατύπωσε κατηγορίες εναντίον του Καρεκίν Β΄, επικεφαλής της Αρμενικής Εκκλησίας, και ζήτησε τη βοήθεια του Σινιρλίογλου για την απομάκρυνσή του.
Ο Σινιρλίογλου απάντησε: «Εντάξει, θα κάνω ό,τι μπορώ· θα προσπαθήσω».
Μια τέτοια δήλωση υποδηλώνει ότι ο Σινιρλίογλου αντιμετωπίζει με περιφρόνηση την Αρχή VII του Ελσίνκι, η οποία αφορά τη θρησκευτική ελευθερία.
Υπό τον Ερντογάν, η Τουρκία έχει καταστεί μία από τις πιο διεφθαρμένες χώρες του κόσμου, σε επίπεδο αντίστοιχο με τη Λευκορωσία και την Αίγυπτο.
Αυτό δεν οφείλεται μόνο στον Τούρκο ηγέτη, αλλά και στη σιωπή, τη δειλία και τη συνενοχή ανθρώπων όπως ο Σινιρλίογλου.
Όλα αυτά θα έπρεπε να αποκλείουν τον Σινιρλίογλου ως πρόσωπο. Ωστόσο, η ιδέα ότι οποιοσδήποτε Τούρκος θα μπορούσε να ηγηθεί του ΟΗΕ ή οποιουδήποτε άλλου οργανισμού θα έπρεπε εξαρχής να απορρίπτεται και για άλλους λόγους.
Η Τουρκία κατέχει την Κύπρο εδώ και περισσότερο από μισό αιώνα.
Η αντίληψη ότι η επιθυμία προστασίας της μουσουλμανικής μειονότητας της Κύπρου αποτέλεσε το κίνητρο και τη δικαιολογία για την τουρκική εισβολή είναι ανοησία: Το μεγαλύτερο μέρος της εισβολής πραγματοποιήθηκε αφότου είχε παρέλθει η κυπριακή κρίση και ενώ οι δύο πλευρές διεξήγαν ειρηνευτικές συνομιλίες στη Γενεύη.
Με απλά λόγια, η Τουρκία κατέχει έδαφος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και, όσο συνεχίζεται αυτή η κατοχή, κανένας Τούρκος δεν θα πρέπει να κατέχει ηγετική θέση στα Ηνωμένα Έθνη ή σε οποιονδήποτε διεθνή οργανισμό. Ούτε θα πρέπει να εξετάζεται το ενδεχόμενο να φιλοξενήσει η Τουρκία τα Ηνωμένα Έθνη.