“Το πιο ακατανόητο πράγμα στον κόσμο είναι ότι ο κόσμος είναι κατανοητός” (Aινστάιν) το ακόμη πιο αδιανόητο είναι ότι ο Θεός Αποκαλύφθηκε γι αυτό μιλάμε για μια Αποκαλυπτική θρησκεία ενώ παράλληλα παρέμεινε άγνωστος/ξένος στην ουσία του «Θεόν φράσαι αδύνατον, νοήσαι δε αδυνατώτερον» ( Άγιος Γρηγόριος Θεολόγος).
Στο δοκίμιό του «Φυσική και Πραγματικότητα» του 1936, ο Αινστάιν έγραψε: «Το αιώνιο μυστήριο του κόσμου είναι η κατανοητότητά του… Το γεγονός ότι είναι κατανοητός είναι ένα θαύμα»…
”Ο Θεός αγάπη εστί” ο Θεός του χριστιανισμού είναι μια σχέση ”η αγάπη”…
μια Παντοδύναμη συνεκτική σχέση όπως σε άλλο επίπεδο και τα μαθηματικά δεν είναι οι αριθμοί αλλά είναι σχέσεις αυτές που καθορίζουν τη συμμετρία την αναλογία και εν τέλει την αρμονία του κόσμου.. Ο Θεός του χριστιανισμού είναι σχεσιακός είναι μια συλλογικότητα μια κοινότητα μια κοινωνία Προσώπων.
Είναι ένας Θεός εξ ορισμού ”ανθρώπινος” ή πιο ”ανθρώπινος” συγκριτικά με τους άλλους α-πρόσωπους μονοθειστικούς θεούς ακόμη και πριν την ενανθρώπιση Του ή μάλλον ο άνθρωπος είναι αφετηριακά πιο θεικός αφού ως κατ΄εικόνα Του είναι εν δυνάμει ο ενσαρκωτής αυτής της αγάπης.
Ο Θεός ενανθρωπίστηκε για να τον ενσαρκώσει ο άνθρωπος (μιμηταί Χριστού).
Ο Θεός του χριστιανισμού αποδείχθηκε κι επαληθεύθηκε μέσω της ανθρώπινης φύσης που προσέλαβε στο 2ο Του Πρόσωπο συνεπώς η ανθρώπινη φύση ο κάθε άνθρωπος καλείται να επιβεβαιώνει αυτή την επαλήθευση θεούμενος.. Μια σχεδόν Αντιμεταθετική ιδιότητα αφού ο Θεός έγινε άνθρωπος για να γίνει ο άνθρωπος θεός, θεός κατά χάριν…
Δεν είναι μια τυραννική μοναρχία ούτε μια χαοτική πολυαρχία αλλά μια αρμονική σύνθεση καθώς είναι τριάς εν μονάδι και μονάς εν τριάδι. Τριαδικό σχήμα μιας ιδιότυπης Διαλεκτικής…
Οι Πυθαγόρειοι πρώτοι ανίχνευσαν την τριαδική διάσταση του τέλειου άρα του θείου..Το 3 ήταν ο ιερός αριθμός των Πυθαγορείων ο πλήρης και τέλειος ο πλέον συμπεριληπτικός αριθμός το μέτρο του παντός..”τὸ πᾶν καὶ τὰ πάντα τοῖς τρισὶν ὥρισται· τελευτὴ γὰρ καὶ μέσον καὶ ἀρχὴ τὸν ἀριθμὸν ἔχει τὸν τοῦ παντός”. Ο Αριστοτέλης λέει ότι οι Πυθαγόρειοι συνέδεαν την τριάδα με τα ουράνια επίπεδα (π.χ. γῆ–κόσμος–οὐρανός) ή με τις μουσικές αρμονίες (όπως 1:2, 2:3, 3:4).5
Ο Αριστοτέλης αναγνωρίζει την Πυθαγόρεια διδασκαλία για τον αριθμό ως αρχή του κόσμου, “πάντα κατ’ αριθμόν γίγνεται” ο αριθμός ως “ἀρχήν πάντων” κι εξηγεί γιατί η τριάδα θεωρείται το μέτρο του παντός, και συνδέει τη
μαθηματική αρμονία με τη φυσική και κοσμική τάξη. Η τριάς είναι ο αριθμός της πληρότητας. Για τους
Πυθαγορείους, το τρία (3) είναι ο πρώτος τέλειος αριθμός· έχει αρχή, μέσον και τέλος. Ό,τι έχει αυτά τα
τρία στοιχεία θεωρείται τέλειο και ολοκληρωμένο. Η τριάς συμβολίζει την πληρότητα της ύπαρξης και της
τάξης του κόσμου, «τὸ πᾶν καὶ τὰ πάντα» – το σύμπαν και όλα τα όντα. Ο Αριστοτέλης αναλύει την θεωρία των Πυθαγορείων η οποία βασίζεται στη θεμελιώδη αρχή ότι η δομή του σύμπαντος είναι αριθμητική και
μάλιστα τριαδική. Γράφει «τελευτὴ γὰρ καὶ μέσον καὶ αρχή». Η φράση δείχνει την σειρά και αρμονία που διέπει τον κόσμο· τίποτε δεν είναι άναρχο ή ατελές — κάθε τι έχει αρχή, μέσον και τέλος, όπως και κάθε μουσική φράση ή κάθε φυσική διαδικασία. Η έννοια αυτή της τριάδας ως κοσμικής αρχής πέρασε στη πλατωνική και νεοπλατωνική σκέψη (π.χ. ἕν–νοῦς–ψυχή), αλλά και στη θεολογική ορθόδοξη χριστιανική ορολογία, όπου η Τριάδα γίνεται σύμβολο θείας τελειότητας.
dimpenews.com