Με ιδιαίτερα αιχμηρό λόγο, ο Σταύρος Καλεντερίδης συνδέει στην ανάλυσή του ζητήματα δημόσιων δαπανών, πολιτικής λογοδοσίας και εθνικής κυριαρχίας. Από την υπογειοποίηση της λεωφόρου Ποσειδώνος και τις καταγγελίες γύρω από την Κίμπερλι Γκίλφοϊλ μέχρι την κρατική χρηματοδότηση των κομμάτων και τις τουρκικές απαιτήσεις για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου, θέτει ένα κοινό ερώτημα: ποιος προστατεύει τον πολίτη και τα συμφέροντα της χώρας;
Στην παρέμβασή του, την οποία ο ίδιος τοποθετεί στις 2 Οκτωβρίου, καταλογίζει στην κυβέρνηση σοβαρές πολιτικές ευθύνες, ενώ επεκτείνει την κριτική του στους ελεγκτικούς θεσμούς, στα μέσα ενημέρωσης και συνολικά στο πολιτικό σύστημα.
Ποσειδώνος: Η επένδυση ιδιωτική, ο λογαριασμός στους πολίτες;
Πρώτο θέμα της ανάλυσης αποτελεί η υπογειοποίηση της Ποσειδώνος στην περιοχή του Ελληνικού και του Αγίου Κοσμά. Επικαλούμενος δημοσίευμα, ο Καλεντερίδης αναφέρει ότι το ετήσιο κόστος λειτουργίας και συντήρησης της σήραγγας υπολογίζεται σε 1,5 έως 2 εκατομμύρια ευρώ και πρόκειται να επιβαρύνει την Περιφέρεια Αττικής.
«Το κόστος λειτουργίας και συντήρησης της σήραγγας θα το πληρώνουμε εμείς», τονίζει.
Κατά την εκτίμησή του, η παρέμβαση εξυπηρετεί πρωτίστως την επένδυση στο Ελληνικό, ενώ οι πολίτες καλούνται να αναλάβουν μια διαρκή οικονομική υποχρέωση. Στέκεται επίσης στην ευθύνη εποπτείας, διαχείρισης της κυκλοφορίας και αντιμετώπισης συμβάντων μέσα στη σήραγγα.
Ο ίδιος υποστηρίζει ότι η απόφαση ελήφθη χωρίς ουσιαστική συμμετοχή των πολιτών και ασκεί έντονη κριτική στον περιφερειάρχη Αττικής Νίκο Χαρδαλιά. Παράλληλα, θεωρεί ότι η κοινή κομματική προέλευση κυβέρνησης και περιφερειακής διοίκησης περιορίζει τον ουσιαστικό έλεγχο μεταξύ τους.
Γκίλφοϊλ: Ζητά απαντήσεις για λομπίστες και επιχειρηματικά συμφέροντα
Μεγάλο μέρος της παρέμβασης αφιερώνεται στην Κίμπερλι Γκίλφοϊλ. Ο Καλεντερίδης επικαλείται δημοσιεύματα και αντιδράσεις Αμερικανών Δημοκρατικών για τη συμμετοχή λομπίστα σε επίσημες συναντήσεις, τις σχέσεις με τον όμιλο AKTOR και ταξίδια με ιδιωτικά αεροσκάφη.
Αναφέρεται ειδικότερα στον Γκρέγκορι Μικς και στην Τζιν Σαχίν, περιγράφοντας αιτήματα προς τον Μάρκο Ρούμπιο για εξηγήσεις και έγγραφα σχετικά με ενδεχόμενη σύγκρουση συμφερόντων.
Το ερώτημα που προβάλλει είναι με ποια ιδιότητα ένας λομπίστας συμμετέχει σε διπλωματικές επαφές και κατά πόσο η παρουσία του έχει εγκριθεί από το Στέιτ Ντιπάρτμεντ. Ζητά επίσης να διευκρινιστούν οι συνθήκες χρηματοδότησης των μετακινήσεων και τα όρια ανάμεσα στη διπλωματική δραστηριότητα και στην προώθηση επιχειρηματικών συμφερόντων.
Στην ίδια ανάλυση μεταφέρει και τις απαντήσεις της άλλης πλευράς: ότι η αμερικανική πρεσβεία απορρίπτει τις υπόνοιες παραβίασης των δεοντολογικών κανόνων, ότι ο δικηγόρος της Γκίλφοϊλ αναφέρει συνεργασία με διαφορετικές ενεργειακές εταιρείες και ότι η πλευρά του AKTOR υποστηρίζει πως η πρέσβης προωθεί τα αμερικανικά συμφέροντα.
Ο Καλεντερίδης, ωστόσο, επιμένει στην ανάγκη διερεύνησης και επικρίνει αυτό που θεωρεί απουσία ουσιαστικού ελέγχου στην Ελλάδα. Οι αναφορές του σε παράνομες συναλλαγές και πολιτικές παρεμβάσεις αποτελούν καταγγελίες και εκτιμήσεις του ίδιου.
Δημόσιο χρήμα και πολιτική προβολή
Στη συνέχεια, σχολιάζει δημοσιεύματα για διαφημίσεις με πρωταγωνιστή τον Ντόναλντ Τραμπ, οι οποίες, σύμφωνα με όσα αναφέρει, χρηματοδοτήθηκαν με δημόσιους πόρους και προβλήθηκαν σε αμερικανικά τηλεοπτικά δίκτυα.
Μεταφέρει την κριτική ότι τέτοιες δαπάνες ενδέχεται να εξυπηρετούν κομματικούς σκοπούς, αλλά και την απάντηση του Λευκού Οίκου ότι πρόκειται για πατριωτικά και ενημερωτικά μηνύματα.
Με αφορμή αυτή τη συζήτηση, στρέφεται στην κρατική χρηματοδότηση των ελληνικών κομμάτων:
«Πληρώνουμε τα κόμματα εμείς οι ίδιοι», επισημαίνει.
Η θέση του είναι ότι οι πολίτες χρηματοδοτούν έναν πολιτικό μηχανισμό τον οποίο δυσκολεύονται να ελέγξουν. Στο πλαίσιο αυτό, επαναφέρει την πρότασή του για βαθύτερη πολιτειακή αλλαγή, με ισχυρότερη συμμετοχή των πολιτών στη λήψη αποφάσεων.
Καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου: Η Άγκυρα αξιώνει δικαίωμα έγκρισης
Στο τελευταίο μέρος της ανάλυσης, ο Καλεντερίδης στρέφεται στα ελληνοτουρκικά και στην ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου.
Επικαλούμενος δηλώσεις του τουρκικού υπουργείου Άμυνας, αναφέρει ότι η Άγκυρα απαιτεί προηγούμενο συντονισμό για δραστηριότητες σε περιοχές που η ίδια θεωρεί τουρκική υφαλοκρηπίδα. Υπογραμμίζει ότι η τουρκική πλευρά στηρίζει τις αξιώσεις της στις συμφωνίες που επικαλείται με το ψευδοκράτος και τη Λιβύη.
Για τον ίδιο, το ζήτημα υπερβαίνει την κατασκευή ενός ενεργειακού έργου: αφορά την προσπάθεια της Τουρκίας να επιβάλει δικαίωμα ελέγχου στις κινήσεις Ελλάδας και Κύπρου στην Ανατολική Μεσόγειο.
Παράλληλα, αναφέρεται στην τουρκική κριτική για τις στρατιωτικές συνεργασίες της Λευκωσίας και στις εξελίξεις του πυραυλικού προγράμματος Tayfun, τις οποίες εντάσσει στην ευρύτερη εικόνα πίεσης από την Άγκυρα.
Αιχμές για την ελληνική στάση στον ΟΗΕ
Η παρέμβαση ολοκληρώνεται με κριτική σε απάντηση της Ελληνίδας πρέσβεως στον ΟΗΕ, Αγλαΐας Μπαλτά, σε δημοσιογράφο του κουρδικού μέσου Rudaw.
Σύμφωνα με όσα μεταφέρει ο Καλεντερίδης, η ερώτηση αφορούσε το ενδεχόμενο συζήτησης των διαφορών με την Τουρκία στο Συμβούλιο Ασφαλείας, με αφορμή και το κάλεσμα Ερντογάν για αναγνώριση του ψευδοκράτους. Ο ίδιος επικρίνει την επίκληση των καλών ελληνοτουρκικών σχέσεων ως λόγο μη ανάδειξης αυτών των ζητημάτων.
Κατά την εκτίμησή του, η Αθήνα οφείλει να αξιοποιεί τις διεθνείς θεσμικές δυνατότητές της για να αναδεικνύει τις τουρκικές διεκδικήσεις. Διαφορετικά, υποστηρίζει, η εικόνα ομαλότητας κινδυνεύει να επισκιάσει τις συνεχιζόμενες πιέσεις σε βάρος ελληνικών και κυπριακών συμφερόντων.