Με ιδιαίτερα επιθετικό ύφος και σε δραματικούς τόνους, ο Σταύρος Καλεντερίδης παρουσίασε μια ανάλυση για τις εξελίξεις στη σύγκρουση ΗΠΑ–Ιράν, εστιάζοντας κυρίως στις πληροφορίες περί κατάρριψης αμερικανικών αεροσκαφών, στις απώλειες που –όπως υποστήριξε– αποκρύπτονται από το αμερικανικό Πεντάγωνο, αλλά και στη γενικότερη εικόνα αποσταθεροποίησης στη Μέση Ανατολή.
Στην αρχή της παρέμβασής του, ο αναλυτής υποστήριξε ότι η κατάσταση στο πεδίο είναι πολύ πιο σοβαρή από ό,τι εμφανίζεται επισήμως από την Ουάσιγκτον. Σύμφωνα με τη δική του εκτίμηση, δεν πρόκειται μόνο για την απώλεια δύο αμερικανικών αεροσκαφών, αλλά για ένα συνολικότερο πρόβλημα που αφορά την αδυναμία των ΗΠΑ να ελέγξουν πλήρως την εξέλιξη του πολέμου, αλλά και για προσπάθεια συγκάλυψης τραυματιών και νεκρών.
Ο Σταύρος Καλεντερίδης έδωσε ιδιαίτερο βάρος στο ζήτημα των Στενών του Ορμούζ, υποστηρίζοντας ότι στην πράξη το Ιράν κρατά τον έλεγχο του διαύλου και αποφασίζει ποια πλοία περνούν και ποια όχι. Μάλιστα, συνέδεσε αυτή την εκτίμηση με την πληροφορία ότι γαλλικό πλοίο έλαβε άδεια διέλευσης, στοιχείο που κατά τον ίδιο αποτυπώνει μια διαφοροποίηση της γαλλικής στάσης σε σχέση με τον αμερικανικό σχεδιασμό.
Στο ίδιο πλαίσιο, αναφέρθηκε και στις διεργασίες στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, λέγοντας ότι υπήρξε προσπάθεια να περάσει σχέδιο που θα μπορούσε να ανοίξει τον δρόμο για διεθνή στρατιωτική εμπλοκή με πρόσχημα την ασφάλεια της ναυσιπλοΐας, αλλά αυτό δεν προχώρησε λόγω αντιδράσεων από Ρωσία, Κίνα, αλλά και επιφυλάξεων από τη Γαλλία. Κατά την ανάλυσή του, αυτή η εξέλιξη δείχνει ότι το δυτικό μέτωπο δεν είναι απόλυτα συμπαγές.
Κεντρικό σημείο της παρέμβασής του αποτέλεσαν οι αναφορές για την κατάρριψη αμερικανικών αεροσκαφών πάνω από ιρανικό έδαφος ή σε ζώνη επιχειρήσεων κοντά στον Περσικό Κόλπο. Υποστήριξε ότι ένα F-15 Strike Eagle και ένα A-10 χτυπήθηκαν, ότι ένας Αμερικανός αγνοείται και ότι βρίσκεται σε εξέλιξη δύσκολη επιχείρηση εντοπισμού και διάσωσης. Μέσα από αυτή την ανάγνωση, ο Καλεντερίδης επιχείρησε να δείξει ότι οι αμερικανικές διαβεβαιώσεις περί πλήρους εξουδετέρωσης της ιρανικής αεράμυνας δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα.
Παράλληλα, στάθηκε στις ιρανικές δυνατότητες αεράμυνας, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο να έχει αξιοποιηθεί είτε νέο εξελιγμένο σύστημα είτε φορητός οπλισμός μικρής ακτίνας. Σε κάθε περίπτωση, κατά τον ίδιο, το ουσιαστικό συμπέρασμα είναι ότι το Ιράν όχι μόνο διατηρεί αμυντικές δυνατότητες, αλλά επιβάλλει και πραγματικό κόστος στις αμερικανικές επιχειρήσεις.
Σημαντικό μέρος της τοποθέτησής του αφιερώθηκε και στις αμερικανικές απώλειες στην περιοχή. Επικαλούμενος δημοσιεύματα και διαρροές, ο Σταύρος Καλεντερίδης υποστήριξε ότι από το φθινόπωρο του 2023 εκατοντάδες στελέχη των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων έχουν τραυματιστεί ή σκοτωθεί, ενώ κατηγόρησε το Πεντάγωνο ότι παρουσιάζει αποσπασματικά ή καθυστερημένα τα στοιχεία, ώστε να περιορίσει το πολιτικό κόστος στο εσωτερικό των ΗΠΑ.
Επιπλέον, υποστήριξε ότι αμερικανικές βάσεις σε πολλές χώρες της περιοχής έχουν δεχθεί πλήγματα ή βρίσκονται υπό συνεχή απειλή, με αποτέλεσμα προσωπικό να μετακινείται ακόμη και σε ξενοδοχεία ή πρόχειρες εγκαταστάσεις. Με βάση αυτή την εικόνα, εκτίμησε ότι υπάρχει σοβαρό πρόβλημα ηθικού, επιχειρησιακής συνοχής και στρατηγικού ελέγχου από την αμερικανική πλευρά.
Ο Καλεντερίδης αναφέρθηκε ακόμη στις ευρύτερες περιφερειακές διαστάσεις της κρίσης, υπογραμμίζοντας ότι η ένταση δεν περιορίζεται στο Ιράν, αλλά αγγίζει τον Λίβανο, την Ερυθρά Θάλασσα, το Bab el-Mandeb, αλλά και τις ενεργειακές ροές από τον Κόλπο. Κατά την ανάλυσή του, η Τεχεράνη και οι σύμμαχοί της έχουν τη δυνατότητα να διευρύνουν το πεδίο της πίεσης, τόσο στρατιωτικά όσο και οικονομικά.
Ιδιαίτερη μνεία έκανε και στις καταστροφές πολιτικών υποδομών, όπως γέφυρες, πανεπιστήμια και ενεργειακές εγκαταστάσεις σε Ιράν και Λίβανο, παρουσιάζοντας τις επιθέσεις αυτές ως ένδειξη κλιμάκωσης χωρίς σαφή διέξοδο. Ταυτόχρονα, σημείωσε ότι όσο ο πόλεμος παρατείνεται, τόσο αυξάνεται ο κίνδυνος για διεθνή ενεργειακή, επισιτιστική και οικονομική αποσταθεροποίηση.
Στο τελικό του συμπέρασμα, ο Σταύρος Καλεντερίδης παρουσίασε μια εικόνα αμερικανικής στρατηγικής απορρύθμισης και ιρανικής ανθεκτικότητας. Όπως εκτίμησε, οι αρχικοί στόχοι της Ουάσιγκτον έχουν ήδη περιοριστεί, καθώς από τη ρητορική περί αλλαγής καθεστώτος η συζήτηση έχει μετατοπιστεί πλέον στη διαχείριση των ζημιών και στην αποφυγή μεγαλύτερης ήττας. Κατά τον ίδιο, το Ιράν εμφανίζεται να διατηρεί την πρωτοβουλία σε κρίσιμα μέτωπα, ενώ οι Ηνωμένες Πολιτείες καλούνται να διαχειριστούν όχι μόνο τον αντίπαλο, αλλά και τις δικές τους αντιφάσεις.