Γράφει ο Ξένης Ξενοφώντος
Ο διάβολος κάνει φροντιστήριο στους πολιτικούς ή οι πολιτικοί στον διάβολο; Αυτή η φράση του γέροντα Παϊσίου στριφογυρίζει αυτές τις μέρες στο μυαλό μας ενθυμούμενοι την ψήφιση του επονομαζόμενου «Νόμου Ακκιντζί» στις 7 Απριλίου 2017 από τριάκοντα βρυκολακιάζοντες βουλευτές του ΔΗΣΥ και του ΑΚΕΛ εν μέσω δικομματικού παραληρήματος. Οι τριάκοντα, συγκροτώντας ενιαίο «πατριωτικό μέτωπο», υπερψήφισαν ένα εκτρωματικό νόμο με τον οποίο αφαιρείται από τις σχολικές εκδηλώσεις των Ελληνοπαίδων της Κύπρου η επέτειος του Ενωτικού Δημοψηφίσματος. Η εν λόγω κατάπτυστη απόφαση δεν πρόσβαλε απλά την εθνική ταυτότητα του Κυπριακού Ελληνισμού, αλλά επενέργησε και ως ξέπλυμα εθνικής συνείδησης βιάζοντας ασύστολα την τρισχιλιετή ελληνική ιστορία της μεγαλονήσου.
Η ψήφιση του επονομαζόμενου “νόμου Ακκιντζί”, προιόν της απειλής του ηγέτη των Τουρκοκυπρίων στο κατεχόμενο τμήμα της Κυπριακής Δημοκρατίας Μουσταφά Ακκιντζί, για αποχώρηση του από τις συνομιλίες για το Κυπριακό, σφράγισε ανεξίτηλα τη σύμπλευση των τότε ηγεσιών ΔΗΣΥ – ΑΚΕΛ σε ύψιστης σημασίας ζητήματα που στοχεύουν στην σταδιακή «κυπριοποίηση» της ελληνικής συνείδησης των Ελλήνων της Κύπρου στη βάση προδιαγραφών της βρετανοτουρκικής συμπαιγνίας.
Βέβαια, από την ηγεσία του ΑΚΕΛ δεν περιμέναμε κάτι διαφορετικό καθώς είναι γνωστή η εμετική προσέγγιση σε κάθε τι το Ελληνικό. Από την ηγεσία του ΔΗΣΥ όμως, αναμέναμε ότι θα αντιστεκόταν σε μια τόσο φαιδρή πρόταση που προήλθε κατευθείαν από το “προεδρικό” μέγαρο του ψευδοκράτους υπό τις ευλογίες των υπόκοφων βρυχηθμών του βρετανικού λέοντα. Δυστυχώς, οι προσδοκίες μας έγιναν σκόνη και θρύψαλα υπό το βάρος του ασίγαστου πάθους της ανίερης συμμαχίας των ηγεσιών ΔΗΣΥ – ΑΚΕΛ να εξυπηρετήσουν τα κομματικά και άλλα ιδιοτελή συμφέροντα τους. Ασφαλέστατα, το αποτέλεσμα αυτής της ενιαίας πολιτικής συμπεριφοράς του κομμουνιστικού ΑΚΕΛ και του «εθνικόφρονος» ΔΗΣΥ επενεργησε ολέθρια καθώς ο λαός διχάσθηκε βαθύτατα σε μιά περίοδο που η εθνική ενότητα και η λαική ομοψυχία πρέπει πάση θυσία να είναι πρώτιστη έγνοια της πολιτικής και κομματικής ηγεσίας.
Η ασέλγεια επί της ιστορικής πραγματικότητας, αποτελεί κόλαφο για τα δύο κόμματα τα οποία θέλουν να αγνοούν πως η Ιστορία είναι το βασικότερο θεμέλιο της υπόστασης ενός κράτους, ενός έθνους και ενός λαού που αγωνίζεται για ελευθερία και δικαίωση. Γιατί, είναι αποδεδειγμένο διαχρονικά πως , λαός που δεν γνωρίζει το παρελθόν του και που δεν σέβεται την καταγωγή του, δεν μπορεί να οικοδομήσει επιτυχώς το μέλλον του.
Σήμερα που ο αδούλωτος Κυπριακός Ελληνισμός αγωνίζεται για φυσική κι εθνική επιβίωση υπό τις ασύμμετρες απειλές του νεοθωμανικού Ερντογανισμού, στέλλουμε ισχυρό το μήνυμα πως αυτός ο τόπος ο ποτισμένος με το αίμα των ηρώων μας και τον ιδρώτα των προγόνων μας, πολλούς αφέντες άλλαξε μα δεν άλλαξε καρδιά. Σε μιά εποχή που συντελούνται τεκτονικές γεωπολιτικές ανακατατάξεις στη γειτονιά μας και στον πλανήτη γενικότερα, ο αδούλωτος Κυπριακός Ελληνισμός προχωρεί ενωμένος μπροστά με σιγουριά μακριά από κομματικές ντιρεκτίβες, δικεδικώντας τα κοινωνικά κι εθνικά του δίκαια κάτω από την άξια ηγεσία του Προέδρου Νίκου Χριστοδουλίδη.
76 χρόνια από την τη χρυσοστεφανωμένη μέρα της 15ης Ιανουαρίου 1950 και 71 από την επική 1η Απριλίου 1955, το μυαλό μας στριφογυρίζει βασανιστικά στην 7η Απριλίου 2017 (σε εκείνη τη σκοτεινή συνεδρία της Κυπριακής Βουλής όπου η υπετρισχιλιετής ελληνική μας λεβεντιά παζαρεύθηκε στις υπόγειες διαδρομές της κομματικής ρεμούλας,) διαμηνύοντας προς κάθε κατεύθυνση πως ο αγώνας για ελευθερία κι εθνική καταξίωση συνεχίζεται. Η απόφαση της Ελληνικής κυβέρνησης κατόπιν αιτήματος του προέδρου Χριστοδουλίδη για τον εορτασμό του αγώνα της ΕΟΚΑ και στα ελληνικά σχολεία αποτελεί μια πράξη ιστορικής δικαίωσης και ευθύνης απέναντι στη νέα γενιά. Γιατί η διατήρηση της μνήμης δεν είναι απλώς μια πράξη τιμής, αλλά μια διαρκής παρακαταθήκη που κρατά ζωντανή τη φλόγα της αγωνιστικότητας και καθοδηγεί τη συλλογική μας πορεία απέναντι στις μεγάλες προκλήσεις του σήμερα και του αύριο. Το οφείλουμε στους ηρωομάρτυρες μας αλλά και στη νέα γενιά των ανυπότακτων Ελλήνων της αιμάσσουσας Κύπρου.