Με μια συνολική πολιτική και κοινωνική αποτίμηση της σημερινής κατάστασης της χώρας παρενέβη η δημοσιογράφος Μαρία Γιαλαμά στην εκπομπή του Radio Max Αλεξανδρούπολης, υποστηρίζοντας ότι το σημαντικότερο πρόβλημα της Ελλάδας δεν είναι ένα μεμονωμένο γεγονός, αλλά μια διαχρονική διαδικασία αποδόμησης θεσμών, επαρχίας και εθνικής συνείδησης.
Αφορμή στάθηκαν τα λεγόμενα «εγκλήματα του θέρους», με τη Μαρία Γιαλαμά να υποστηρίζει ότι η μεγαλύτερη καταστροφή είναι «η συστηματική καταστροφή της Ελλάδας», η οποία –όπως είπε– πραγματοποιείται «και με συναίνεση», επιρρίπτοντας ευθύνες όχι μόνο στην εκάστοτε κυβέρνηση αλλά και στην κοινωνία, επειδή δεν αντιδρά απέναντι στις εξελίξεις.
Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στη σταδιακή αποδυνάμωση της εθνικής συνείδησης, εκφράζοντας την ανησυχία της ότι οι νεότερες γενιές αγνοούν ιστορικά ζητήματα όπως το Κυπριακό και ο Βορειοηπειρωτικός Ελληνισμός. Παράλληλα, περιέγραψε προσωπικές εμπειρίες από τη συμμετοχή της σε σχετικές δράσεις και συναντήσεις, υποστηρίζοντας ότι οι προτεραιότητες της κοινωνίας έχουν μεταβληθεί δραματικά.
Σημαντικό μέρος της συζήτησης αφιερώθηκε στην ύπαιθρο και στη Θράκη. Η δημοσιογράφος απέδωσε την εγκατάλειψη των χωριών στις διοικητικές μεταρρυθμίσεις των τελευταίων δεκαετιών, κάνοντας λόγο για αποψίλωση κρατικών υπηρεσιών, κατάργηση τοπικών δομών και συρρίκνωση της καθημερινής παρουσίας του κράτους στην ελληνική περιφέρεια. Όπως σημείωσε, η απουσία υπηρεσιών και προσωπικού έχει επιταχύνει την ερήμωση της επαρχίας.
Αναφερόμενη στις καταστροφικές πυρκαγιές, άσκησε έντονη κριτική στη διαχείρισή τους, υποστηρίζοντας ότι η πολιτική των μαζικών εκκενώσεων μέσω του αριθμού έκτακτης ανάγκης 112 δεν αρκεί για την προστασία των οικισμών. Επισήμανε ακόμη την ανάγκη πρόληψης μέσω καθαρισμού των δασών και επαναφοράς αποτελεσματικών μηχανισμών διαχείρισης της υπαίθρου, εκφράζοντας την άποψη ότι η κατάργηση της δασικής υπηρεσίας και άλλων δομών συνέβαλε στη σημερινή κατάσταση.
Η Μαρία Γιαλαμά σχολίασε επίσης το νέο πλαίσιο διαχείρισης της πολιτιστικής κληρονομιάς, εκφράζοντας φόβους ότι σημαντικά μνημεία ενδέχεται να τεθούν υπό διαφορετικό καθεστώς διοίκησης για πολλές δεκαετίες. Κατά την ίδια, πρόκειται για μια εξέλιξη που εγείρει σοβαρά ερωτήματα σχετικά με τη διαχείριση του αρχαιολογικού πλούτου της χώρας.
Το τελευταίο μέρος της παρέμβασής της επικεντρώθηκε στη Θράκη και στις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Αναφέρθηκε στη λειτουργία του τουρκικού προξενείου Κομοτηνής, στις δραστηριότητες που αναπτύσσονται στην περιοχή και στη διαχείριση ζητημάτων που σχετίζονται με το Τριεθνές, υποστηρίζοντας ότι απαιτείται μεγαλύτερη αποφασιστικότητα από την ελληνική πολιτεία στην άσκηση της πολιτικής της στην ακριτική περιοχή.
Κλείνοντας τη συζήτηση, υπογράμμισε ότι η ευθύνη για την πορεία της χώρας δεν βαραίνει αποκλειστικά το πολιτικό προσωπικό, αλλά και την κοινωνία, η οποία –όπως είπε– οφείλει να αναλαμβάνει ενεργότερο ρόλο στα δημόσια ζητήματα.