Σοβαρό πλήγμα στην παγκόσμια αποτρεπτική ισχύ των Ηνωμένων Πολιτειών διαβλέπει ο Σταύρος Καλεντερίδης, υποστηρίζοντας ότι ο παρατεταμένος πόλεμος με το Ιράν έχει εξαντλήσει όχι μόνο σημαντικό μέρος των αμερικανικών αντιαεροπορικών πυραύλων, αλλά και μεγάλο αριθμό επιθετικών όπλων στρατηγικής σημασίας.
Στην ανάλυσή του την Τετάρτη 5 Αυγούστου 2026, ο διεθνολόγος παρουσίασε στοιχεία για δραματική μείωση των αποθεμάτων Patriot, THAAD, ATACMS, PrSM και Tomahawk, προειδοποιώντας ότι το πρόβλημα δεν αφορά αποκλειστικά το μέτωπο της Μέσης Ανατολής. Ακουμπά πλέον τη δυνατότητα των ΗΠΑ να αποτρέψουν τη Ρωσία, την Κίνα και άλλους αντιπάλους σε διαφορετικές περιοχές του πλανήτη.
Την ίδια στιγμή, το Ιράν εμφανίζεται να εξασφαλίζει πρωταγωνιστικό ρόλο στην προσωρινή διευθέτηση για την επαναλειτουργία των Στενών του Ορμούζ, ενισχύοντας παράλληλα την αεράμυνά του με κινεζικά όπλα.
«Το Πεντάγωνο βρίσκεται με την πλάτη στον τοίχο»
Το σημαντικότερο στοιχείο της ανάλυσης αφορά την κατάσταση των αμερικανικών πυραυλικών αποθεμάτων. Σύμφωνα με όσα παρουσίασε ο Σταύρος Καλεντερίδης, περίπου τα δύο τρίτα των αναχαιτιστικών πυραύλων Patriot και το 40% των διαθέσιμων THAAD έχουν ήδη χρησιμοποιηθεί.
Η εικόνα, όμως, είναι εξίσου ανησυχητική και στα επιθετικά όπλα. Όπως υποστήριξε, έχουν καταναλωθεί σχεδόν όλα τα διαθέσιμα αποθέματα πυραύλων ATACMS και PrSM που μπορούσαν να αξιοποιηθούν στο συγκεκριμένο θέατρο επιχειρήσεων, ενώ έχει χρησιμοποιηθεί σχεδόν το μισό απόθεμα των πυραύλων Cruise Tomahawk.
«Δεν είναι απλά ότι δεν μπορούν να συνεχίσουν κατά του Ιράν. Δεν μπορούν να αποτρέψουν άλλες χώρες αυτή τη στιγμή με το απόθεμα το οποίο έχουν», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Η αμερικανική πολεμική βιομηχανία επιχειρεί να καλύψει τις ανάγκες του Πενταγώνου επιστρατεύοντας νέες εταιρείες και γραμμές παραγωγής, ακόμη και εξαρτήματα που προέρχονται από την αυτοκινητοβιομηχανία, την πετρελαϊκή και τη φαρμακευτική βιομηχανία. Η παραγωγή, ωστόσο, δεν μπορεί να ακολουθήσει τον ρυθμό κατανάλωσης.
Αμερικανικοί πύραυλοι συγκεντρώθηκαν από βάσεις σε ολόκληρο τον κόσμο, αφήνοντας πίσω τους σοβαρά κενά. Αυτό, κατά τον αναλυτή, εξηγεί και τις επανειλημμένες υπαναχωρήσεις της Ουάσινγκτον από νέες επιθέσεις εναντίον του Ιράν.
Το Πεντάγωνο φέρεται πλέον να εξετάζει εναλλακτικά και σαφώς πιο επικίνδυνα σχέδια, όπως επανδρωμένες αποστολές βομβαρδιστικών. Μια τέτοια επιλογή, όμως, θα εξέθετε αεροσκάφη και πληρώματα στην ενισχυμένη ιρανική αεράμυνα.
Η προσωρινή συμφωνία για το Ορμούζ
Σύμφωνα με τις πληροφορίες που παρουσίασε ο Σταύρος Καλεντερίδης, το Ιράν και το Ομάν βρίσκονται κοντά σε μια προσωρινή συμφωνία διάρκειας 60 ημερών για τη διέλευση των εμπορικών πλοίων από τα Στενά του Ορμούζ.
Το σχέδιο προβλέπει ότι τα εισερχόμενα πλοία θα χρησιμοποιούν τον βόρειο διάδρομο, ο οποίος βρίσκεται στα ιρανικά χωρικά ύδατα. Τα εξερχόμενα θα κινούνται μέσα από τα ύδατα του Ομάν, αλλά σε συντονισμό με τις ιρανικές αρχές και τους Φρουρούς της Επανάστασης.
Στη διάρκεια της μεταβατικής περιόδου δεν θα επιβάλλονται διόδια ή χρεώσεις για υπηρεσίες, ενώ προβλέπεται η απομάκρυνση των ναρκών από την κεντρική λωρίδα των Στενών μέσα σε 30 ημέρες. Μετά την ολοκλήρωση του αρχικού διμήνου θα μπορεί να αποφασιστεί παράταση.
Κατά την εκτίμηση του αναλυτή, πρόκειται ουσιαστικά για αναγνώριση ενός de facto ιρανικού ελέγχου. Το Ομάν θα συμμετέχει στη διαδικασία, αλλά ο κύριος παίκτης θα παραμένει η Τεχεράνη.
Πακιστάν και Κατάρ εμφανίζονται να διαδραματίζουν διαμεσολαβητικό ρόλο, προετοιμάζοντας ένα πρόσθετο πρωτόκολλο που θα εξειδικεύει τους όρους της ναυσιπλοΐας.
Η Τεχεράνη απορρίπτει τις αμερικανικές πιέσεις
Η Ουάσινγκτον υποστηρίζει ότι συμμετέχει στη διαπραγμάτευση, ωστόσο η ιρανική πλευρά το διαψεύδει. Η Τεχεράνη διαμηνύει, μάλιστα, ότι οι νέες απειλές στρατιωτικής επίθεσης δυσκολεύουν την οριστικοποίηση της συμφωνίας με το Ομάν.
«Δεν πρόκειται να προχωρήσουμε σε καμία συμφωνία υπό καθεστώς πιέσεων», είναι το μήνυμα που μεταφέρθηκε από ιρανικής πλευράς.
Ο Σταύρος Καλεντερίδης στάθηκε ιδιαίτερα σε αυτή τη θέση, χαρακτηρίζοντάς την μάθημα στρατηγικής στάσης για τον Ελληνισμό. Αντιπαρέβαλε την ιρανική άρνηση με την ελληνική πρακτική των συμφωνιών που ακολούθησαν μεγάλες ελληνοτουρκικές κρίσεις.
Αναφέρθηκε στη Συμφωνία της Βέρνης μετά την κρίση του «Χόρα» το 1976, στο Νταβός μετά την κρίση του Μαρτίου του 1987, στη Μαδρίτη μετά τα Ίμια και στη Διακήρυξη των Αθηνών μετά τις κρίσεις με το Oruc Reis και τις Καστανιές.
Κατά την ανάγνωσή του, η Αθήνα οδηγήθηκε επανειλημμένα σε διαπραγματεύσεις υπό τουρκική πίεση, με αποτέλεσμα την κατοχύρωση νέων κερδών για την Άγκυρα.
Οι παραβιάσεις που γκρεμίζουν τα «ήρεμα νερά»
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στις 18 παραβιάσεις του ελληνικού εναέριου χώρου και τις έξι παραβάσεις των κανόνων του FIR Αθηνών που, σύμφωνα με τα στοιχεία που επικαλέστηκε, καταγράφηκαν στις 3 Αυγούστου.
Τα τουρκικά αεροσκάφη αναγνωρίστηκαν και αναχαιτίστηκαν από ελληνικά μαχητικά, την ώρα που η Ελλάδα δοκιμαζόταν από τις καταστροφικές πυρκαγιές.
Για τον Σταύρο Καλεντερίδη, η τουρκική δραστηριότητα αποδεικνύει ότι το αφήγημα των «ήρεμων νερών» δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Η Άγκυρα εξακολουθεί να πιέζει επιχειρησιακά στο Αιγαίο, ενώ ταυτόχρονα διευρύνει τα πολιτικά, οικονομικά και αμυντικά της ανοίγματα προς την Ευρώπη.
Η Κίνα εξοπλίζει την ιρανική αεράμυνα
Μπροστά στο ενδεχόμενο νέας επίθεσης, το Ιράν κινείται για την ταχεία αποκατάσταση της αεράμυνάς του. Σύμφωνα με την ανάλυση, η Τεχεράνη αναμένεται να παραλάβει από την Κίνα έως και 400 φορητά αντιαεροπορικά συστήματα MANPADS της οικογένειας QW.
Η αξία της συμφωνίας υπολογίζεται, σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, μεταξύ 60 και 70 εκατ. δολαρίων. Τα συγκεκριμένα όπλα μπορούν να μεταφέρονται από μικρές ομάδες, να διασπείρονται γρήγορα και να πλήττουν ελικόπτερα, drones και αεροσκάφη που επιχειρούν σε χαμηλό ύψος.
Το δρομολόγιο μεταφοράς εκτιμάται ότι θα περάσει από τη δυτική Κίνα και το Πακιστάν. Παράλληλα εξετάζονται εναλλακτικοί διάδρομοι μέσω Τατζικιστάν και Κασπίας, ώστε να μεταφέρονται στρατιωτικά και διπλής χρήσεως εξαρτήματα παρακάμπτοντας τις κυρώσεις.
Υπό συζήτηση βρίσκεται, επίσης, μια πιθανή συμφωνία για κινεζικούς πυραύλους Cruise κατά πλοίων, χωρίς ωστόσο να έχει επιβεβαιωθεί η οριστικοποίησή της.
Ο πόλεμος των «δρονοφόρων»
Ξεχωριστό κεφάλαιο της ανάλυσης αποτέλεσαν οι νέες πολεμικές εφαρμογές των μη επανδρωμένων συστημάτων στην Ουκρανία. Πλωτά και εναέρια drones χρησιμοποιούνται πλέον ως πλατφόρμες μεταφοράς μικρότερων FPV drones ή χερσαίων ρομπότ.
Ουκρανικό εναέριο drone παρουσιάστηκε να μεταφέρει το τροχοφόρο σύστημα ARC-1, το οποίο μπορεί να φέρει εκρηκτικά και να τοποθετεί αντιαρματικές νάρκες. Αντίστοιχα, μεγάλα drones λειτουργούν ως «αεροπλανοφόρα», μεταφέροντας μικρότερα drones-καμικάζι βαθύτερα στο πεδίο της μάχης.
Ο Σταύρος Καλεντερίδης υπογράμμισε ότι η πολεμική καινοτομία γεννιέται πλέον απευθείας στο πεδίο. Η Ελλάδα διαθέτει εταιρείες με σοβαρή τεχνογνωσία στα μη επανδρωμένα συστήματα, αλλά η εγχώρια δυναμική δεν αξιοποιείται στον βαθμό που απαιτούν οι εξελίξεις.
Η μεγάλη στρατηγική ανατροπή
Η ανάλυση ολοκληρώθηκε με έρευνα που πραγματοποιήθηκε σε 30 χώρες την άνοιξη του 2026 για τον μελλοντικό ρόλο των ΗΠΑ και της Κίνας.
Στην Ασία το 55% εκτιμά ότι η Κίνα θα έχει θετικό ρόλο στις διεθνείς εξελίξεις, έναντι 40% για τις ΗΠΑ. Στην Ευρώπη η αναλογία είναι 35% υπέρ της Κίνας και 28% υπέρ των ΗΠΑ, ενώ στη Λατινική Αμερική καταγράφονται ποσοστά 68% και 56% αντίστοιχα.
Η εικόνα αποτυπώνει, κατά τον Σταύρο Καλεντερίδη, τη βαθιά φθορά της αμερικανικής ισχύος. Η Ουάσινγκτον δεν χάνει μόνο όπλα και πυραύλους στη Μέση Ανατολή. Χάνει πολιτικό κεφάλαιο, αξιοπιστία και τη μάχη της παγκόσμιας επιρροής.
Και αυτή είναι η μεγαλύτερη προειδοποίηση: ένας πόλεμος μπορεί να εξαντλήσει τα οπλοστάσια, αλλά οι λανθασμένες στρατηγικές επιλογές μπορούν να γκρεμίσουν μια ολόκληρη αυτοκρατορία.