Η Κατερίνα Αρμενοπούλου αναλύει πώς η τέχνη και ο πολιτισμός μετατρέπονται σε ισχυρά εργαλεία εξωτερικής πολιτικής.
Η Τουρκία αξιοποιεί τις τηλεοπτικές σειρές για να εξωραΐσει το οθωμανικό παρελθόν, να παρουσιάσει ένα ελκυστικό μείγμα παράδοσης και σύγχρονου τρόπου ζωής και να ενισχύσει την επιρροή της από τα Βαλκάνια και τη Μέση Ανατολή έως τη Λατινική Αμερική. Η εικόνα αυτή δεν αποφέρει μόνο πολιτικό κεφάλαιο: ενισχύει τον τουρισμό, τις εξαγωγές και το ενδιαφέρον για την τουρκική γλώσσα.
Η Γαλλία ακολουθεί έναν διαφορετικό, βαθιά θεσμοθετημένο δρόμο. Μέσα από τα γαλλικά ινστιτούτα, τη γλώσσα, τον κινηματογράφο, τις τέχνες, την υψηλή ραπτική και τη βιώσιμη μόδα, μετατρέπει την πολιτιστική της ακτινοβολία σε γεωπολιτική παρουσία και διεθνή αξιοπιστία.
Δύο διαφορετικές στρατηγικές με έναν κοινό στόχο: να κερδίσουν επιρροή εκεί όπου η οικονομική ή η στρατιωτική ισχύς συναντά αντίσταση. Γιατί, όταν η σκληρή ισχύς δεν μπορεί να ξεκλειδώσει τις πόρτες, επιστρατεύονται η τέχνη και ο πολιτισμός.