Σημαντικές προοπτικές για την ενεργειακή αυτάρκεια της Τουρκίας διαβλέπει η αμερικανική εταιρεία TransAtlantic Petroleum, εκτιμώντας ότι η λεκάνη του Ντιγιάρμπακιρ θα μπορούσε, σε πλήρη ανάπτυξη, να παράγει έως και 250.000 βαρέλια πετρελαίου και περισσότερα από 25 εκατομμύρια κυβικά μέτρα φυσικού αερίου ημερησίως.
Όπως αναφέρει ρεπορτάζ της Sözcü, τις εκτιμήσεις αυτές παρουσίασε ο πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου της εταιρείας, Μαλόουν Μίτσελ, αναφερόμενος στη συνεργασία της TransAtlantic Petroleum με την Τουρκική Εταιρεία Πετρελαίων (TPAO) και την αμερικανική Continental Resources για την αξιοποίηση των μη συμβατικών κοιτασμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου στη νοτιοανατολική Τουρκία.
Εάν οι προβλέψεις επιβεβαιωθούν, η συγκεκριμένη λεκάνη θα μπορούσε να καλύπτει περίπου το 25% της σημερινής ημερήσιας κατανάλωσης πετρελαίου της Τουρκίας, η οποία ανέρχεται περίπου στο 1 εκατομμύριο βαρέλια.
Δύο μεγάλες λεκάνες μη συμβατικών υδρογονανθράκων
Ο Μίτσελ υπογράμμισε ότι η Τουρκία διαθέτει δύο βασικές περιοχές με σημαντικό δυναμικό σε μη συμβατικούς υδρογονάνθρακες: τη λεκάνη του Ντιγιάρμπακιρ στη νοτιοανατολική χώρα και τη λεκάνη της Θράκης στα βορειοδυτικά.
Οι δύο περιοχές χαρακτηρίζονται από χαμηλότερη πορώδη και διαπερατή δομή των πετρωμάτων, γεγονός που απαιτεί εξειδικευμένες τεχνικές, όπως οριζόντιες γεωτρήσεις και υδραυλική ρωγμάτωση, τεχνολογίες που έχουν αναπτυχθεί κυρίως στη Βόρεια Αμερική.
Η TransAtlantic Petroleum δραστηριοποιείται στις δύο λεκάνες εδώ και περίπου 18 χρόνια και, σύμφωνα με τον πρόεδρό της, η μακροχρόνια συνεργασία με την TPAO εισέρχεται πλέον σε νέα φάση, με στόχο τη μεταφορά αμερικανικής τεχνογνωσίας στην τουρκική αγορά.
«Η συνεργασία αυτή βασίζεται στην ανταλλαγή τεχνογνωσίας, κεφαλαίων και πόρων», σημείωσε χαρακτηριστικά.
Στόχος 25 γεωτρύπανα μέσα στην επόμενη πενταετία
Ο σχεδιασμός προβλέπει ταχεία ανάπτυξη της περιοχής τα επόμενα χρόνια.
Σύμφωνα με τον Μίτσελ, εφόσον το πρόγραμμα εξελιχθεί όπως αναμένεται, μέσα στην επόμενη πενταετία θα μπορούσαν να δραστηριοποιούνται περίπου 25 γεωτρύπανα στη λεκάνη του Ντιγιάρμπακιρ.
Η χρήση οριζόντιων γεωτρήσεων επιτρέπει σε κάθε εξέδρα να επιτυγχάνει παραγωγικότητα αντίστοιχη με τέσσερις ή πέντε συμβατικές κάθετες γεωτρήσεις, περιορίζοντας παράλληλα την επιφάνεια που απαιτείται για τις εγκαταστάσεις.
Ο Αμερικανός επιχειρηματίας εκτιμά ότι, μετά από μία αρχική περίοδο ανάπτυξης περίπου πέντε ετών, η περιοχή θα φτάσει σε ώριμο στάδιο παραγωγής.
Μάλιστα, σε ορίζοντα περίπου είκοσι ετών, θεωρεί πιθανό η λεκάνη του Ντιγιάρμπακιρ να διαθέτει περισσότερες παραγωγικές γεωτρήσεις από όσες λειτουργούν σήμερα συνολικά σε ολόκληρη την Τουρκία.
Δυνατότητα παραγωγής φυσικού αερίου
Πέρα από το πετρέλαιο, ιδιαίτερα σημαντικές χαρακτηρίζονται και οι προοπτικές παραγωγής φυσικού αερίου.
Ο Μίτσελ υποστήριξε ότι η ημερήσια παραγωγή θα μπορούσε να ξεπεράσει τα 25 εκατομμύρια κυβικά μέτρα, ενώ σε πλήρη ανάπτυξη δεν απέκλεισε ακόμη και επίπεδα μεταξύ 25 και 50 εκατομμυρίων κυβικών μέτρων ημερησίως.
Μια τέτοια παραγωγή, σύμφωνα με τον ίδιο, θα μπορούσε να καλύψει σημαντικό μέρος της εγχώριας ζήτησης της Τουρκίας, μειώνοντας την εξάρτηση της χώρας από εισαγωγές φυσικού αερίου.
Το μεγαλύτερο μέρος της παραγωγής αναμένεται να πραγματοποιείται από την κρατική TPAO, η οποία ενδέχεται μελλοντικά να αναπτύξει ορισμένα κοιτάσματα και αυτόνομα.
Η Τουρκία ως ενεργειακός κόμβος
Εδώ έρχεται και η μεγάλη αποκάλυψη! Ο επικεφαλής της TransAtlantic Petroleum αναφέρθηκε και στον ευρύτερο στρατηγικό στόχο της Άγκυρας να εξελιχθεί σε ενεργειακό κόμβο της ευρύτερης περιοχής.
Κατά την άποψή του, το σημαντικότερο πλεονέκτημα της Τουρκίας είναι η γεωγραφική της θέση, καθώς βρίσκεται στο σημείο συνάντησης βασικών ενεργειακών διαδρόμων που συνδέουν τη Μέση Ανατολή, την Κασπία, τη Μαύρη Θάλασσα και την Ευρώπη.
Όπως υποστήριξε, οι ενεργειακές εταιρείες δεν εξετάζουν πλέον μόνο το μέγεθος των διαθέσιμων κοιτασμάτων, αλλά και το επίπεδο πολιτικής σταθερότητας και προβλεψιμότητας της χώρας όπου επενδύουν.
«Η Τουρκία ίσως να μην διαθέτει τα μεγαλύτερα ενεργειακά αποθέματα στον κόσμο, όμως προσφέρει ένα επίπεδο σταθερότητας στο οποίο μπορούν να βασιστούν οι επενδυτές», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Η Τουρκία ως βάση για διεθνή επέκταση
Ο Μίτσελ αποκάλυψε ακόμη ότι η εταιρεία προτρέπει και άλλες αμερικανικές επιχειρήσεις να χρησιμοποιήσουν την Τουρκία ως επιχειρησιακή βάση για δραστηριοποίηση στην ευρύτερη περιοχή.
Όπως εξήγησε, η συνεργασία με την TPAO λειτουργεί ως σημείο αναφοράς και ενισχύει την αξιοπιστία των αμερικανικών εταιρειών όταν επιδιώκουν επενδύσεις σε τρίτες χώρες.
Ανέφερε μάλιστα το Ουζμπεκιστάν ως χαρακτηριστικό παράδειγμα όπου αξιοποιείται ήδη αυτή η προσέγγιση.
«Η σημαντικότερη ευκαιρία που έχουμε παγκοσμίως»
Ο πρόεδρος της TransAtlantic Petroleum χαρακτήρισε τη συνεργασία με την Τουρκία ως τη σημαντικότερη επιχειρηματική ευκαιρία που διαθέτει σήμερα η εταιρεία διεθνώς.
Όπως δήλωσε, στόχος δεν είναι μόνο η επιτυχής ανάπτυξη των κοιτασμάτων, αλλά και η δημιουργία μιας σχέσης εμπιστοσύνης με την TPAO, ώστε να ανοίξει ο δρόμος για συμμετοχή και σε άλλα ενεργειακά έργα στο μέλλον.
«Η κοινή μας επιχείρηση με την TPAO είναι πιθανότατα η σημαντικότερη ευκαιρία που διαθέτουμε σήμερα σε παγκόσμιο επίπεδο», ανέφερε.
Η συμφωνία που εγκαινίασε «νέα εποχή»
Η συνεργασία ξεκίνησε επισήμως τον Μάρτιο του 2025, όταν η TPAO υπέγραψε συμφωνία κοινοπραξίας με την TransAtlantic Petroleum και την Continental Resources για την αξιοποίηση των μη συμβατικών κοιτασμάτων της λεκάνης του Ντιγιάρμπακιρ.
Ο υπουργός Ενέργειας και Φυσικών Πόρων της Τουρκίας, Αλπάρσλαν Μπαϊρακτάρ, είχε χαρακτηρίσει τότε τη συμφωνία ως «την απαρχή μιας νέας εποχής στην έρευνα πετρελαίου στην Τουρκία».
Σύμφωνα με τον ίδιο, το πρόγραμμα θα εφαρμοστεί με τις πλέον σύγχρονες περιβαλλοντικές και τεχνολογικές προδιαγραφές, ενώ προβλέπεται εκπαίδευση τουρκικού προσωπικού και μεταφορά τεχνογνωσίας από τις αμερικανικές εταιρείες.
Σημαντικές προοπτικές αλλά και προκλήσεις
Οι εκτιμήσεις της TransAtlantic Petroleum αποτυπώνουν τις υψηλές προσδοκίες που υπάρχουν για τα μη συμβατικά κοιτάσματα της νοτιοανατολικής Τουρκίας.
Ωστόσο, η πλήρης αξιοποίηση ενός τέτοιου δυναμικού θα εξαρτηθεί από σειρά παραγόντων, όπως η επιτυχία των πρώτων γεωτρήσεων, το κόστος παραγωγής, οι διεθνείς τιμές πετρελαίου και φυσικού αερίου, καθώς και η δυνατότητα ανάπτυξης των απαραίτητων υποδομών.
Εφόσον οι προβλέψεις επαληθευτούν, η λεκάνη του Ντιγιάρμπακιρ θα μπορούσε να εξελιχθεί σε ένα από τα σημαντικότερα ενεργειακά έργα της Τουρκίας τις επόμενες δεκαετίες, ενισχύοντας την ενεργειακή ασφάλεια της χώρας και περιορίζοντας την εξάρτησή της από εισαγόμενους υδρογονάνθρακες.