Αμερικανικές «κόκκινες γραμμές» προς Ισραήλ για τη Συρία: Στο επίκεντρο η συνάντηση Μπάρακ–Νετανιάχου και ο φόβος αποσταθεροποίησης της Δαμασκού
Εβραϊκά μέσα ενημέρωσης μετέδωσαν την Κυριακή ότι ο Αμερικανός απεσταλμένος Τομ Μπάρακ αναμένεται να θέσει σαφείς «κόκκινες γραμμές» για τη δραστηριότητα του Ισραήλ στη Συρία, στη συνάντηση που έχει προγραμματιστεί για τη Δευτέρα με τον πρωθυπουργό Μπενιαμίν Νετανιάχου.
Σύμφωνα με τις ίδιες αναφορές, ο Μπάρακ φθάνει στο Ισραήλ στο πλαίσιο νέας περιοδείας στην περιοχή και θα συζητήσει ένα πακέτο περιφερειακών ζητημάτων, με «βαρύ» φάκελο το συριακό αλλά και την προσπάθεια αποκλιμάκωσης της έντασης με τον Λίβανο.
Ο πυρήνας της αμερικανικής ανησυχίας –όπως παρουσιάζεται στα ρεπορτάζ– είναι ότι η Ουάσινγκτον αντιμετωπίζει τον Σύρο πρόεδρο Άχμεντ αλ-Σαράα ως παράγοντα που επιχειρεί να σταθεροποιήσει τη χώρα και να τη θέσει σε τροχιά «κανονικότητας», άρα θέλει να αποφύγει κινήσεις που θα μπορούσαν να υπονομεύσουν την κεντρική εξουσία στη Δαμασκό. Το πλαίσιο αυτό αποτυπώνεται και σε διεθνείς αναλύσεις, που περιγράφουν την αμερικανική προσπάθεια να «χτίσει» πάνω στη νέα συριακή ηγεσία, την ώρα που το Ισραήλ παραμένει πιο επιφυλακτικό.
Στην ίδια γραμμή, οι πληροφορίες που μεταφέρουν ισραηλινά μέσα κάνουν λόγο για φόβους στην Ουάσινγκτον ότι οι συχνές ισραηλινές επιχειρήσεις μπορεί να προκαλέσουν αλυσιδωτές συνέπειες και αποσταθεροποίηση, ενώ στον ορίζοντα βρίσκεται η επιδίωξη μιας ευρύτερης «συμφωνίας ασφάλειας» που να αφορά τη Συρία και να περιορίζει τον κίνδυνο ανεξέλεγκτης κλιμάκωσης.
Την κατεύθυνση που θέλει να δώσει ο Λευκός Οίκος σκιαγράφησε νωρίτερα μέσα στον μήνα και ο Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος –σε ανάρτησή του στο Truth Social, όπως καταγράφηκε από ισραηλινά μέσα– κάλεσε το Ισραήλ να διατηρεί «ισχυρό και ειλικρινή διάλογο» με τη Συρία και να μην υπάρξει κάτι που θα παρεμποδίσει την πορεία της χώρας προς ευημερία, αποδίδοντας θετικό ρόλο στον αλ-Σαράα.
Η κινητικότητα Μπάρακ έρχεται σε μια συγκυρία όπου η συριακή εξίσωση παραμένει εξαιρετικά ευαίσθητη (με ανοιχτά ζητήματα μειονοτήτων και εσωτερικών ισορροπιών) και με την Ουάσινγκτον να δέχεται παράλληλα πιέσεις για «εγγυήσεις» σταθερότητας και προστασίας, όπως καταδεικνύουν και πρόσφατες παρεμβάσεις για την ασφάλεια των Δρούζων.