Το Πακιστάν βρίσκεται στο επίκεντρο μιας εξαιρετικά δύσκολης διπλωματικής εξίσωσης, καθώς επιχειρεί να λειτουργήσει ως μεσολαβητής στον πόλεμο μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν, ισορροπώντας ταυτόχρονα ανάμεσα στην Ουάσιγκτον, την Τεχεράνη, το Πεκίνο και τους συμμάχους του στον Κόλπο, σύμφωνα με δημοσίευμα της Deutsche Welle.
Όπως αναφέρει το ρεπορτάζ, το Ισλαμαμπάντ έχει αναλάβει ενεργό ρόλο στις προσπάθειες αποκλιμάκωσης, φιλοξενώντας συνομιλίες και λειτουργώντας ως δίαυλος παρασκηνιακής διπλωματίας. Για το Πακιστάν, το διακύβευμα είναι τεράστιο: μια ευρύτερη σύγκρουση ΗΠΑ-Ιράν θα μπορούσε να πλήξει εμπορικές οδούς, ενεργειακή ασφάλεια, εσωτερική σταθερότητα και τις ευαίσθητες συνοριακές περιοχές με το Ιράν.
Η εμπλοκή αυτή, όμως, έχει και κόστος. Ο αναλυτής Michael Kugelman, του Atlantic Council, προειδοποιεί ότι το Πακιστάν κινδυνεύει να δεχθεί αυξανόμενη κριτική εάν αποτύχει η προσπάθεια επανεκκίνησης των συνομιλιών ΗΠΑ-Ιράν. Όπως σημειώνει, ένας μεσολαβητής δεν μπορεί να αναγκάσει δύο πλευρές με βαθιά δυσπιστία να καθίσουν στο τραπέζι.
Η πίεση αυξήθηκε μετά από δημοσίευμα του CBS News, σύμφωνα με το οποίο το Πακιστάν φέρεται να επέτρεψε στο Ιράν να σταθμεύσει αεροσκάφη σε πακιστανικές βάσεις, ώστε να προστατευθούν από αμερικανικά πλήγματα. Το υπουργείο Εξωτερικών του Πακιστάν απέρριψε άμεσα το ρεπορτάζ ως «παραπλανητικό» και «εικαστικό», υποστηρίζοντας ότι η δραστηριότητα αφορούσε διπλωματικές και υλικοτεχνικές διευθετήσεις στο πλαίσιο των ειρηνευτικών προσπαθειών.
Βόμβα από CBS: Το Πακιστάν επέτρεψε στο Ιράν να «κρύψει» αεροσκάφη ενώ μεσολαβούσε με τις ΗΠΑ
Την ίδια ώρα, η Κίνα πιέζει το Πακιστάν να ενισχύσει τον διαμεσολαβητικό του ρόλο. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, ο Κινέζος υπουργός Εξωτερικών Γουάνγκ Γι κάλεσε το Ισλαμαμπάντ να συμβάλει περισσότερο στη σταθεροποίηση της περιοχής, ειδικά γύρω από τα Στενά του Ορμούζ.
Το βασικό πρόβλημα, ωστόσο, παραμένει η έλλειψη εμπιστοσύνης. Οι ΗΠΑ ανησυχούν μήπως το Πακιστάν δείχνει υπερβολική κατανόηση προς την Τεχεράνη, ενώ το Ιράν βλέπει με καχυποψία τους στενούς δεσμούς του Ισλαμαμπάντ με την Ουάσιγκτον και τη Σαουδική Αραβία.
Σύμφωνα με τους αναλυτές που επικαλείται η DW, ο ρεαλιστικός ρόλος του Πακιστάν δεν είναι να πετύχει μια μεγάλη διπλωματική συμφωνία, αλλά να κρατήσει ανοιχτούς τους διαύλους επικοινωνίας και να στηρίξει την αποκλιμάκωση. Με άλλα λόγια, το Ισλαμαμπάντ δεν μπορεί να λύσει τον πυρήνα της σύγκρουσης —κυρώσεις, πυρηνικό πρόγραμμα, περιφερειακή ασφάλεια— αλλά μπορεί να λειτουργήσει ως γέφυρα όταν η απευθείας επικοινωνία καθίσταται αδύνατη.