Με κεντρικό άξονα τις ραγδαίες εξελίξεις στη Μέση Ανατολή και τις πιθανές γεωπολιτικές ανακατατάξεις που μπορεί να επηρεάσουν άμεσα και την Ελλάδα, κινήθηκε η εκπομπή του Σάββα Καλεντερίδη την Τετάρτη 18 Μαρτίου 2026. Ο αναλυτής επέλεξε να ξεκινήσει από ένα γενικότερο πολιτικό και στρατηγικό πλαίσιο, επιμένοντας ότι η χώρα δεν μπορεί να πορεύεται με «οπαδισμό» σε μια εποχή όπου, όπως είπε, ο κόσμος βρίσκεται σε φάση αναδιάταξης και οι συμμαχίες, οι ισορροπίες και οι εθνικές επιλογές χρειάζονται ψυχραιμία, σοβαρή ανάλυση και στρατηγική σκέψη.
Στο επίκεντρο της παρέμβασής του βρέθηκε ο πόλεμος στο Ιράν, με τον Σάββα Καλεντερίδη να υποστηρίζει ότι η σύγκρουση εγείρει σοβαρά ζητήματα διεθνούς δικαίου. Όπως ανέφερε, τόσο οι Ηνωμένες Πολιτείες όσο και το Ισραήλ επιχειρούν να νομιμοποιήσουν την επιχείρησή τους μέσω επίκλησης της αυτοάμυνας και της άμεσης απειλής, όμως, όπως σημείωσε, πολλοί ανεξάρτητοι νομικοί και καθηγητές διεθνούς δικαίου θεωρούν ότι η επέμβαση παραβιάζει το διεθνές δίκαιο. Στο ίδιο πλαίσιο συνέδεσε το ιρανικό μέτωπο με τη στάση της Δύσης στο Παλαιστινιακό, λέγοντας ότι η Ελλάδα οφείλει να παραμένει συνεπής στις αρχές του ανθρωπιστικού δικαίου, της προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της προσήλωσης στο διεθνές δίκαιο.
Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσε η αναφορά του στο ενδεχόμενο ανατροπής του καθεστώτος στο Ιράν και στη γεωπολιτική εικόνα που θα μπορούσε να διαμορφωθεί την «επόμενη μέρα». Ο Σάββας Καλεντερίδης εκτίμησε ότι σε μια τέτοια εξέλιξη είναι πιθανό να σχηματιστούν δύο αντίπαλοι περιφερειακοί άξονες. Από τη μία, ένας ισχυρός σουνιτικός πόλος με επίκεντρο την Τουρκία, τη Σαουδική Αραβία, το Πακιστάν και ενδεχομένως την Αίγυπτο. Από την άλλη, ένα σχήμα στο οποίο θα μπορούσαν να μετέχουν η Ινδία, το Αζερμπαϊτζάν, η Αρμενία, ένα δυτικόστροφο Ιράν, αλλά και η Ελλάδα, η Κύπρος και χώρες που συνδέονται με τις συμφωνίες του Αβραάμ. Κατά την εκτίμησή του, η Ελλάδα θα κληθεί να πάρει κρίσιμες αποφάσεις για το πού θα τοποθετηθεί στρατηγικά, κάτι που καθιστά επιτακτική την ανάγκη να ενισχύσει τη δική της ισχύ και να μην παρασυρθεί από μονοδιάστατες επιλογές.
Σε άλλο σημείο της ανάλυσής του, στάθηκε στις αμερικανοτουρκικές σχέσεις, εκτιμώντας ότι η υπόθεση της Halkbank, η στάση της Τουρκίας έναντι της Χαμάς και οι ευρύτερες ισορροπίες στην περιοχή δείχνουν πως βρίσκονται σε εξέλιξη σοβαρές διεργασίες μεταξύ Άγκυρας, Ουάσιγκτον και Τελ Αβίβ. Μάλιστα, ανέφερε ότι η Τουρκία φαίνεται να συνεργάζεται σε κάποιο επίπεδο με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ, σημειώνοντας ως ενδεικτικά στοιχεία την άφιξη επιπλέον πυροβολαρχιών Patriot στο Ιντσιρλίκ, αλλά και ισχυρισμούς περί διευκολύνσεων στη διακίνηση στρατιωτικού υλικού. Παράλληλα, υπογράμμισε ότι η διατήρηση των S-400 «στα κουτιά», την ώρα που η Τουρκία δέχεται απειλές και πυραυλικά πλήγματα, είναι μια εξέλιξη που επίσης πρέπει να αξιολογηθεί.
Ξεχωριστή αναφορά έκανε και στην Κύπρο, με αφορμή τη ΝΟΤΑΜ που εξέδωσε η Κυπριακή Δημοκρατία για στρατιωτικές επιχειρήσεις των ΗΠΑ. Ο ίδιος σχολίασε σκωπτικά την έντονη τουρκική αντίδραση, σημειώνοντας ότι η Άγκυρα μιλά για «ένταση» που προκαλεί η Λευκωσία, ενώ διατηρεί εδώ και δεκαετίες δεκάδες χιλιάδες στρατιώτες κατοχής στο νησί. Παράλληλα, επικαλέστηκε και δημόσιες τοποθετήσεις Αμερικανών βουλευτών, οι οποίοι ζητούν την απομάκρυνση των τουρκικών στρατευμάτων από την Κύπρο, για να δείξει ότι το ζήτημα επανέρχεται πιο έντονα στη διεθνή ατζέντα.
Στο σκέλος των επιχειρησιακών εξελίξεων, ο Σάββας Καλεντερίδης αναφέρθηκε στις συζητήσεις που γίνονται στις ΗΠΑ για πιθανές ειδικές επιχειρήσεις, είτε για τον έλεγχο της νήσου Χαργκ είτε για τον εντοπισμό και την καταστροφή ή μεταφορά εμπλουτισμένου ουρανίου του Ιράν. Τόνισε, ωστόσο, ότι τέτοιου είδους αποστολές είναι εξαιρετικά σύνθετες, με πολλούς επιχειρησιακούς κινδύνους, και άφησε να εννοηθεί ότι η κατάληψη ενός στόχου μπορεί να είναι εφικτή, αλλά η διατήρησή του πολύ πιο δύσκολη.
Μεγάλο βάρος έδωσε και στο εσωτερικό πολιτικό κλίμα στις ΗΠΑ. Επικαλέστηκε δημοσκοπικά στοιχεία που δείχνουν περιορισμένη λαϊκή στήριξη στα πλήγματα κατά του Ιράν, ενώ εστίασε και στην παραίτηση του επικεφαλής του Εθνικού Κέντρου Αντιτρομοκρατίας, ο οποίος, όπως είπε, φέρεται να αμφισβήτησε ανοιχτά τη βάση του πολέμου. Κατά τον ίδιο, αυτή η εξέλιξη, μαζί με τις ακροάσεις που ξεκινούν στη Γερουσία για την πολιτική των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή, μπορεί να δημιουργήσει σοβαρή πίεση στον Ντόναλντ Τραμπ. Μάλιστα, συνέκρινε την κατάσταση με το Βιετνάμ, εκτιμώντας ότι η στάση των μέσων ενημέρωσης και η εσωτερική πολιτική φθορά μπορούν να επηρεάσουν σημαντικά την πορεία ενός πολέμου.
Παράλληλα, σχολίασε την επιμονή του Αμερικανού προέδρου να ζητεί από ευρωπαϊκές και συμμαχικές χώρες να συμβάλουν στην ασφάλεια των Στενών του Ορμούζ, ενώ, όπως είπε, ο ίδιος έχει δημιουργήσει την κρίση και ταυτόχρονα απαξιώνει τους συμμάχους του. Ο Σάββας Καλεντερίδης υποστήριξε ότι αυτή η αντίφαση δεν είναι απλώς πολιτικό λάθος, αλλά δείγμα γενικότερης στρατηγικής αστάθειας που οδηγεί σε παραλογισμό.
Στο τέλος της εκπομπής επέστρεψε στα ελληνικά ζητήματα, αναφερόμενος στη μεταφορά ελληνικών βλημάτων Patriot προς τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και το Κατάρ. Για τα Εμιράτα άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο να δικαιολογείται μια τέτοια στήριξη λόγω της στρατηγικής σχέσης Ελλάδας-Εμιράτων, όμως για το Κατάρ εμφανίστηκε κάθετα αρνητικός, καταλογίζοντάς του ρόλο σε αποσταθεροποιητικές εξελίξεις στην περιοχή. Όπως είπε, η Ελλάδα οφείλει να σταθμίζει με μεγαλύτερη προσοχή τέτοιες επιλογές.
Η συνολική εικόνα της εκπομπής ήταν σαφής: ο Σάββας Καλεντερίδης περιέγραψε έναν κόσμο που αλλάζει γρήγορα, μια περιοχή που βυθίζεται βαθύτερα στη σύγκρουση και μια Ελλάδα που, κατά την άποψή του, δεν έχει την πολυτέλεια ούτε της αφέλειας ούτε της μονομέρειας. Το βασικό του μήνυμα ήταν πως οι επόμενοι μήνες ενδέχεται να αποδειχθούν καθοριστικοί όχι μόνο για τη Μέση Ανατολή, αλλά και για τη θέση της χώρας μας στον νέο γεωπολιτικό χάρτη.
Δείτε την εκπομπή: