Την αξιοποίηση των ευρωπαϊκών επιδιώξεων της Άγκυρας ως μοχλού πίεσης για τα εθνικά θέματα ζητά ο Σάββας Καλεντερίδης. Στην ανάλυσή του το Σάββατο 17 Οκτωβρίου 2026 προειδοποιεί για τις τουρκικές μεθοδεύσεις στο Κυπριακό και εξετάζει το ενεργειακό παζάρι ΗΠΑ–Ρωσίας, την πίεση στην Ουκρανία και τα αδιέξοδα στη Μέση Ανατολή.
Η Ελλάδα και η Κυπριακή Δημοκρατία οφείλουν να μετατρέψουν την ανάγκη της Τουρκίας για στενότερη οικονομική και αμυντική σχέση με την Ευρωπαϊκή Ένωση σε συγκεκριμένο διαπραγματευτικό πλεονέκτημα. Αυτό ήταν το κεντρικό μήνυμα του Σάββα Καλεντερίδη στην εκπομπή του το Σάββατο 17 Οκτωβρίου 2026, με αιχμή την κριτική του στη λεγόμενη «θετική ατζέντα» με την Άγκυρα.
Ο αναλυτής υποστήριξε ότι δεν μπορεί η Τουρκία να διεκδικεί πρόσθετα ευρωπαϊκά οφέλη, διατηρώντας ταυτόχρονα τις απειλές και τις διεκδικήσεις της εις βάρος της Ελλάδας και της Κύπρου. Παράλληλα, συνέδεσε τις διεθνείς εξελίξεις με έναν ευρύτερο κίνδυνο: τα παρατεταμένα αδιέξοδα στα πολεμικά μέτωπα μπορούν, κατά την εκτίμησή του, να ανοίξουν τον δρόμο για μεγαλύτερη κλιμάκωση.
«Η Τουρκία καίγεται» για την Ευρώπη
Σχολιάζοντας τοποθέτηση του ευρωβουλευτή Κώστα Μαυρίδη, ο Καλεντερίδης εστίασε στην επιδίωξη της Άγκυρας για αναβάθμιση της τελωνειακής ένωσης και για συμπερίληψη των τουρκικών βιομηχανικών προϊόντων στη σχεδιαζόμενη σήμανση «Made in Europe».
Κατά την ανάλυσή του, αυτές οι επιδιώξεις, σε συνδυασμό με τη συμμετοχή στην ευρωπαϊκή άμυνα, μπορούν να προσφέρουν στην Τουρκία σημαντικά πλεονεκτήματα μιας στενής σχέσης με την ΕΕ, χωρίς να αναλάβει το σύνολο των υποχρεώσεων που συνεπάγεται η πλήρης ένταξη.
«Η Τουρκία καίγεται», τόνισε, ζητώντας από την Αθήνα να αναγάγει το ζήτημα σε πρώτη διπλωματική προτεραιότητα. Πρότεινε συντονισμένη κινητοποίηση των ελληνικών πρεσβειών στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, της μόνιμης αντιπροσωπείας και των αρμόδιων υπουργείων, ώστε οι ελληνικές θέσεις να τεθούν εγκαίρως στους εταίρους.
Η θέση του ήταν σαφής: κάθε νέο ευρωπαϊκό βήμα υπέρ της Τουρκίας πρέπει να συνδεθεί με συγκεκριμένους όρους για το τουρκολιβυκό μνημόνιο, το casus belli, τις διεκδικήσεις της «Γαλάζιας Πατρίδας» και τα εμπόδια στο ηλεκτρικό καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου.
Αιχμές για τη «θετική ατζέντα»
Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στην αντίφαση που, όπως υποστήριξε, υπάρχει ανάμεσα στις ευρωπαϊκές φιλοδοξίες της Τουρκίας και στη στάση της έναντι της Κυπριακής Δημοκρατίας. Επικαλέστηκε τις υποχρεώσεις που έχει αναλάβει η Άγκυρα έναντι της ΕΕ, επισημαίνοντας ότι εξακολουθεί να μην αναγνωρίζει την Κυπριακή Δημοκρατία και να αποκλείει κυπριακά πλοία και αεροσκάφη.
Σε αυτό το πλαίσιο, άσκησε κριτική σε πολιτικούς και θεσμικούς παράγοντες στην Ελλάδα και στην Κύπρο οι οποίοι προωθούν τη «θετική ατζέντα», χωρίς, κατά την άποψή του, να απαιτούν ανάλογο κόστος για την τουρκική συμπεριφορά.
Σχολιάζοντας τη στάση απέναντι στη Ρωσία, διευκρίνισε ότι η απαίτηση επιβολής κυρώσεων στη Μόσχα δεν δικαιολογεί την απουσία αντίστοιχης πίεσης προς την Άγκυρα. Το ερώτημα που έθεσε ήταν γιατί η πολιτική βούληση για κυρώσεις δεν εκδηλώνεται και όταν θίγονται άμεσα ελληνικά και κυπριακά συμφέροντα.
Προειδοποίηση για την Αττάλεια και την αναβάθμιση των κατεχομένων
Στο Κυπριακό, ο Καλεντερίδης σχολίασε δημοσίευμα του Κώστα Βενιζέλου στον «Φιλελεύθερο» για τις προσκλήσεις στη σύνοδο του ΟΗΕ για το κλίμα στην Αττάλεια. Σύμφωνα με όσα παρουσίασε στην εκπομπή, η τουρκική πλευρά επιδιώκει, παράλληλα με την παρουσία του Νίκου Χριστοδουλίδη, τη συμμετοχή του Τουρκοκύπριου ηγέτη Τουφάν Ερχιουρμάν.
Ο ίδιος αντιμετώπισε αυτή την κίνηση ως μέρος της προσπάθειας της Άγκυρας να αναβαθμίσει διεθνώς το καθεστώς των κατεχομένων. Εξέφρασε επιφυλάξεις για τη συμμετοχή του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας χωρίς σαφή αντιμετώπιση της συγκεκριμένης μεθόδευσης και εισηγήθηκε, ως επιλογή αντίδρασης, την αποχώρηση με δημόσια καταγγελία εφόσον εμφανιστεί ο Ερχιουρμάν.
Η ανησυχία του αφορά το πολιτικό μήνυμα μιας κοινής παρουσίας: κατά την εκτίμησή του, η Τουρκία μπορεί να την αξιοποιήσει για να καλλιεργήσει εντυπώσεις εξίσωσης της Κυπριακής Δημοκρατίας με την αποσχιστική οντότητα.
Στην ίδια ενότητα αναφέρθηκε θετικά στην επιστολή της Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν προς τον Νίκο Χριστοδουλίδη για τα αποτελέσματα της κυπριακής προεδρίας του Συμβουλίου της ΕΕ. Χαρακτήρισε τα επιτεύγματα που παρουσιάστηκαν εθνική επιτυχία της Κυπριακής Δημοκρατίας, πέρα από τα όρια της εκάστοτε κυβέρνησης.
Το ενεργειακό παζάρι Τραμπ–Πούτιν και η θέση της Ευρώπης
Στο διεθνές σκέλος, ο Καλεντερίδης χαρακτήρισε κορυφαίας σημασίας τις πληροφορίες που παρουσίασε για συνεννόηση Τραμπ–Πούτιν στο πετρέλαιο και για αναστολή αμερικανικών κυρώσεων κατά της Ρωσίας.
Στη δική του ανάγνωση, η επιδίωξη περιορισμού των τιμών ενέργειας πριν από τις αμερικανικές ενδιάμεσες εκλογές συνδέεται με αυτή την προσέγγιση. Παράλληλα, έθεσε ερωτήματα για οικονομικά συμφέροντα γύρω από το διεθνές δίκτυο της Lukoil και τους αγωγούς Nord Stream, επικαλούμενος πληροφορίες που, όπως είπε, έχει λάβει.
Η ουσία της προειδοποίησής του ήταν ότι μια τέτοια εξέλιξη θα προσέφερε στη Μόσχα οικονομική ανάσα για τη συνέχιση του πολέμου και πολιτικό όφελος απέναντι στη Δύση. Ταυτόχρονα, θα αύξανε το βάρος που καλείται να σηκώσει η Ευρώπη για τη στήριξη του Κιέβου.
Ο αναλυτής αναφέρθηκε στην ευρωπαϊκή χρηματοδότηση προς την Ουκρανία, αλλά αμφισβήτησε κατά πόσον η ΕΕ μπορεί να επηρεάσει αποφασιστικά την πορεία του πολέμου χωρίς τις Ηνωμένες Πολιτείες. Κατά την εκτίμησή του, ενδεχόμενος περιορισμός της αμερικανικής στρατιωτικής και πληροφοριακής υποστήριξης θα επιδείνωνε σημαντικά τη θέση του Βολοντίμιρ Ζελένσκι.
Σχολίασε επίσης τις ρωσικές αναφορές σε «ζώνη ασφαλείας» εντός ουκρανικού εδάφους. Τις ερμήνευσε ως επιδίωξη διατήρησης πρόσθετου στρατιωτικού ελέγχου πέρα από τις περιοχές που η Μόσχα δηλώνει ότι έχει προσαρτήσει, με στόχο τη δημιουργία νέων τετελεσμένων πριν από ενδεχόμενες διαπραγματεύσεις.
Ιράν και Υεμένη: Τα όρια μιας παρατεταμένης σύγκρουσης
Για το Ιράν, ο Καλεντερίδης παρουσίασε δύο ενδεχόμενα: την εντατικοποίηση της οικονομικής πίεσης ώστε να επιτευχθεί συμφωνία ή, εάν αυτό δεν αποδώσει, μια σύντομη και ιδιαίτερα σφοδρή αεροπορική επιχείρηση. Τα περιέγραψε ως σενάρια που συζητούνται στις πηγές και στις αναλύσεις που παρακολουθεί.
Συνέδεσε την εκτίμησή του με πληροφορίες για την επάρκεια των αποθεμάτων αντιαεροπορικών πυραύλων, υποστηρίζοντας ότι ένας μακροχρόνιος πόλεμος θα δημιουργούσε σοβαρές δυσκολίες στις ΗΠΑ και στο Ισραήλ.
Στην Υεμένη, επικαλέστηκε αναφορές για εγκλωβισμό και παράδοση συριακής ταξιαρχίας στους Χούθι στην περιοχή της Ταΐζ. Κατά τη δική του εκτίμηση, η εξέλιξη αποτελεί πλήγμα και για την Τουρκία, στην οποία απέδωσε ρόλο στην αποστολή των συριακών δυνάμεων.
Παράλληλα, εξέτασε το ενδεχόμενο η ανάγκη της Σαουδικής Αραβίας για υποστήριξη απέναντι στους Χούθι να αξιοποιηθεί από το Ισραήλ ως μοχλός προσέγγισης του Ριάντ στις Συμφωνίες του Αβραάμ.
Ρούμπιο, Βανς και τα εκλογικά σενάρια
Η εκπομπή περιλάμβανε και συζήτηση για τις αμερικανικές προεδρικές εκλογές του 2028, με αφορμή επιστολή τηλεθεατή για τους Μάρκο Ρούμπιο και Τζέι Ντι Βανς. Ο Καλεντερίδης απέφυγε να υιοθετήσει την πρόβλεψη περί βέβαιης ήττας των Ρεπουμπλικάνων, επισημαίνοντας ότι προβλήματα υπάρχουν και στα δύο μεγάλα κόμματα.
Το σενάριο ο Ρούμπιο να αποφύγει μια δυσμενή αναμέτρηση και να διατηρήσει τις δυνάμεις του για το 2032 το αντιμετώπισε ως υπόθεση που θα μπορούσε να αποκτήσει βάση μόνο εάν προκύψουν συγκεκριμένα εκλογικά δεδομένα.
Κλείνοντας, επέστρεψε στον κοινό παρονομαστή των διεθνών κρίσεων: όσο δεν διαμορφώνονται πολιτικές διέξοδοι, τόσο μεγαλώνει ο κίνδυνος μιας ευρύτερης ανάφλεξης. Η τελική του προειδοποίηση ήταν ότι απαιτούνται παρεμβάσεις από ηγέτες που μπορούν να ανακόψουν την κλιμάκωση, πριν τα σημερινά αδιέξοδα οδηγήσουν σε κάτι μεγαλύτερο.