Μία νέα, σκοτεινή διάσταση του πολέμου στη Μέση Ανατολή ανέδειξε ο Σταύρος Καλεντερίδης, παρουσιάζοντας στοιχεία για τον τρόπο με τον οποίο οι Ιρανοί φέρονται να αξιοποίησαν το ψηφιακό αποτύπωμα Αμερικανών στρατιωτικών και συνεργατών τους, προκειμένου να εντοπίσουν τις θέσεις τους και να τους στοχοποιήσουν.
Στην ανάλυσή του, ο Σταύρος Καλεντερίδης μίλησε για έναν πόλεμο που έχει πλέον ξεφύγει από τα όρια των αεροπορικών πληγμάτων και των επιχειρήσεων εντυπωσιασμού. Οι νέοι θάνατοι Αμερικανών στρατιωτικών στην Ιορδανία, τα πλήγματα σε κρίσιμες υποδομές του Ιράν, η ανταπόδοση της Τεχεράνης στο Κουβέιτ και ο κίνδυνος μιας περιορισμένης χερσαίας επιχείρησης συνθέτουν, κατά την εκτίμησή του, ένα σκηνικό γενικευμένης κλιμάκωσης.
Η ψηφιακή ενέδρα του Ιράν
Το πλέον εντυπωσιακό σημείο της ανάλυσης αφορά τις επιχειρήσεις εντοπισμού αμερικανικού προσωπικού μέσα από τα δίκτυα κινητής τηλεφωνίας.
Όπως εξήγησε ο Σταύρος Καλεντερίδης, επικαλούμενος δημοσιεύματα των Financial Times και των New York Times, οι Ιρανοί πραγματοποίησαν συντονισμένες κυβερνοεπιθέσεις σε τηλεπικοινωνιακά δίκτυα της Μέσης Ανατολής. Στόχος ήταν να εντοπιστούν αμερικανικά κινητά τηλέφωνα που χρησιμοποιούσαν υπηρεσίες περιαγωγής –το γνωστό roaming– έξω από τις ΗΠΑ.
Μέσω των λεγόμενων SS7 pings, δηλαδή «σιωπηλών» αιτημάτων προς τα τηλεπικοινωνιακά δίκτυα, μπορούσαν να ελέγξουν ποια τηλέφωνα βρίσκονταν σε περιαγωγή και να προσδιορίσουν κατά προσέγγιση τη θέση τους.
Η επιχείρηση, όμως, δεν σταμάτησε εκεί. Σύμφωνα με όσα παρουσίασε, αξιοποιήθηκαν ακόμη και εμπορικά δεδομένα διαφημίσεων και οι μοναδικές ψηφιακές ταυτότητες των συσκευών. Με αυτόν τον τρόπο φέρεται να εντοπίστηκαν ξενοδοχεία στα οποία είχαν μεταφερθεί Αμερικανοί στρατιωτικοί, εργολάβοι και πολιτικό προσωπικό μετά την απομάκρυνσή τους από στρατιωτικές βάσεις.
«Το ψηφιακό αποτύπωμα των Αμερικανών στρατιωτών και αξιωματούχων τούς εκθέτει και τους καθιστά ευάλωτους», ήταν το κεντρικό συμπέρασμα του αναλυτή.
Η υπόθεση, όπως σημείωσε, έφτασε μέχρι την αμερικανική Γερουσία. Ο γερουσιαστής Ρον Γουάιντεν φέρεται να προειδοποίησε ότι είναι η πρώτη φορά που εμπορικά τηλεπικοινωνιακά δεδομένα χρησιμοποιούνται για τη στοχοποίηση Αμερικανών στρατιωτών, κάνοντας λόγο για τεράστιο ζήτημα εθνικής ασφάλειας.
Νέοι νεκροί στην Ιορδανία
Ο Σταύρος Καλεντερίδης αναφέρθηκε στον θάνατο δύο ακόμη μελών των αμερικανικών Ενόπλων Δυνάμεων έπειτα από ιρανική επίθεση στην Ιορδανία με βαλλιστικό πύραυλο και drones. Παράλληλα, σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσίασε, τέσσερις τραυματίες μεταφέρθηκαν σε νοσοκομεία, ενώ ένας ακόμη στρατιωτικός δηλώθηκε αγνοούμενος.
Ο ίδιος εξέφρασε αμφιβολίες για τον επίσημο αριθμό των αμερικανικών απωλειών, υποστηρίζοντας ότι η Ουάσιγκτον ενδέχεται να αποκρύπτει το πραγματικό μέγεθος του κόστους.
Σημείωσε ακόμη ότι η αμερικανική πρεσβεία στην Ιορδανία προειδοποίησε τους πολίτες των ΗΠΑ να αποφεύγουν την Άκαμπα, το αεροδρόμιο και το λιμάνι της περιοχής. Κατά την εκτίμησή του, η Ιορδανία λειτουργεί πλέον ως βασικό προκεχωρημένο φυλάκιο της Δύσης, με αποτέλεσμα να βρίσκεται στην πρώτη γραμμή των ιρανικών αντιποίνων.
Η κλιμάκωση στο Κουβέιτ
Η Τεχεράνη, σύμφωνα με την ανάλυση, στέλνει προς την Ουάσιγκτον ένα απολύτως ξεκάθαρο μήνυμα: κάθε πλήγμα σε ιρανικές υποδομές θα απαντάται με ανάλογο χτύπημα στις υποδομές των αμερικανικών συμμάχων.
«Αν μας χτυπήσετε γέφυρες, εργοστάσια και ενεργειακές εγκαταστάσεις, θα χτυπήσουμε ακριβώς τα ίδια», είναι η λογική της ιρανικής αντίδρασης, όπως την περιέγραψε.
Στο πλαίσιο αυτό, οι Ιρανοί έπληξαν υποδομές αφαλάτωσης και γέφυρες στο Κουβέιτ, αλλά και στρατιωτικούς στόχους που εξυπηρετούν τις αμερικανικές δυνάμεις. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται εγκαταστάσεις ραντάρ στην αεροπορική βάση Αλί αλ Σάλεμ και άλλες υποδομές υποστήριξης.
Το Κουβέιτ δεν επιλέχθηκε τυχαία. Αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους διαμετακομιστικούς κόμβους των αμερικανικών στρατιωτικών δυνάμεων στον Περσικό Κόλπο. Το μήνυμα της Τεχεράνης, επομένως, απευθύνεται όχι μόνο στην Ουάσιγκτον, αλλά σε όλες τις χώρες της περιοχής που παραχωρούν βάσεις και διευκολύνσεις.
Προετοιμάζεται περιορισμένη εισβολή;
Ιδιαίτερα ανησυχητική ήταν η εκτίμηση του Σταύρου Καλεντερίδη για τον πραγματικό στόχο των αμερικανικών βομβαρδισμών στο νότιο Ιράν.
Οι ΗΠΑ, όπως υποστήριξε, δεν χτυπούν μόνο στρατιωτικές εγκαταστάσεις. Έχουν πληγεί γέφυρες, σήραγγες, αεροδρόμια, σιδηροδρομικές γραμμές, εγκαταστάσεις ύδρευσης, ηλεκτροδότησης και αποθήκευσης τροφίμων. Το αποτέλεσμα είναι πολύωρες διακοπές ρεύματος, ακόμη και σε περιοχές όπου η θερμοκρασία αγγίζει τους 50 βαθμούς, αλλά και σοβαρά προβλήματα σε νοσοκομεία και μικρές επιχειρήσεις.
Κατά την εκτίμησή του, η συστηματική καταστροφή των συγκοινωνιακών και ενεργειακών υποδομών μπορεί να αποσκοπεί στην αποκοπή του νότιου Ιράν από την υπόλοιπη χώρα.
«Είναι πιθανό να μεθοδεύεται κάποια περιορισμένη στρατιωτική εισβολή», προειδοποίησε, συνδέοντας την απομόνωση της περιοχής με το ενδεχόμενο μετακίνησης δυνάμεων από το Ιράκ.
Παράλληλα, αναφέρθηκε σε πλήγματα κατά πυρηνικών εγκαταστάσεων στο Χουζεστάν και στο Μπουσέρ. Για την υπό κατασκευή εγκατάσταση στο Χουζεστάν, η Διεθνής Υπηρεσία Ατομικής Ενέργειας φέρεται να εκτίμησε ότι δεν υπήρχε πυρηνικό υλικό και, επομένως, άμεσος κίνδυνος διαρροής ραδιενέργειας. Ωστόσο, κάλεσε όλες τις πλευρές να επιδείξουν στρατιωτική αυτοσυγκράτηση κοντά σε πυρηνικές εγκαταστάσεις.
Το οικονομικό οξυγόνο από την Κίνα
Ο Σταύρος Καλεντερίδης στάθηκε και στην οικονομική προετοιμασία της Τεχεράνης. Κατά την περίοδο της εκεχειρίας, το Ιράν φέρεται να εξήγαγε προς την Κίνα περίπου 70 εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου, εξασφαλίζοντας έσοδα που υπολογίζονται μεταξύ 5 και 6 δισ. δολαρίων.
Αυτά τα χρήματα αποτελούν το οικονομικό «λίπος» που χρειάζεται το Ιράν για να συνεχίσει τον πόλεμο, να καλύψει τις απώλειες και να χρηματοδοτήσει τις στρατιωτικές και ψηφιακές του επιχειρήσεις.
Ο αγωγός που αλλάζει τον χάρτη
Σημαντικό μέρος της εκπομπής αφιερώθηκε και στον νέο ενεργειακό σχεδιασμό των ΗΠΑ, της Τουρκίας, του Ιράκ και της Συρίας.
Ο αναλυτής αναφέρθηκε στον ρόλο του Τομ Μπάρακ και στο σχέδιο επαναλειτουργίας ή δημιουργίας του ενεργειακού διαδρόμου Κιρκούκ–Μπανιάς. Ένας τέτοιος αγωγός θα μπορούσε να μεταφέρει ιρακινό πετρέλαιο απευθείας στις μεσογειακές ακτές της Συρίας, παρακάμπτοντας τον Περσικό Κόλπο και τα Στενά του Ορμούζ.
Δεν πρόκειται απλώς για έναν αγωγό, αλλά για μια μακροχρόνια οικονομική και γεωπολιτική σύνδεση. Τράπεζες, πετρελαϊκές εταιρείες και κράτη θα επενδύσουν δισεκατομμύρια, ενώ η Τουρκία και η Συρία θα διεκδικήσουν ρόλο διαμετακομιστικού κόμβου.
Την ίδια στιγμή, τουρκικά δημοσιεύματα παρουσιάζουν μια μεγάλη δέσμη κερδών για την Άγκυρα: την ανατροπή του καθεστώτος Άσαντ, την άνοδο του Άχμεντ αλ Σαράα, την πίεση για αφοπλισμό του PKK, τη χαλάρωση των κυρώσεων στη Συρία, τη διευθέτηση της υπόθεσης Halkbank και την προοπτική προμήθειας κινητήρων για το KAAN.
Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσεται και η πληροφορία του αρθρογράφου Αμπντουλκαντίρ Σελβί ότι οι τουρκικοί S-400 έχουν ήδη συμφωνηθεί να μεταφερθούν σε τρίτη χώρα, πιθανότατα στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Εάν αυτό ολοκληρωθεί, εκτιμάται ότι θα ανοίξει ο δρόμος για την άρση των αμερικανικών κυρώσεων και την επιστροφή της Τουρκίας στη συζήτηση για τα F-35.
Η τουρκική πρόκληση στη Θράκη
Ο Σταύρος Καλεντερίδης σχολίασε με οξύτητα και την αντίδραση του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών για την αναστολή λειτουργίας οκτώ μειονοτικών σχολείων στη Θράκη.
Υπογράμμισε ότι η Συνθήκη της Λωζάνης αναγνωρίζει μουσουλμανική και όχι «τουρκική» μειονότητα, κατηγορώντας την Άγκυρα ότι επιχειρεί να μετατρέψει ένα εκπαιδευτικό και δημογραφικό ζήτημα σε εργαλείο πολιτικής παρέμβασης.
Παράλληλα, άσκησε σκληρή κριτική στο ελληνικό πολιτικό σύστημα για τη διαχρονική αδυναμία του να περιορίσει τη δράση του τουρκικού προξενείου και τις πιέσεις που, όπως ανέφερε, ασκούνται σε Έλληνες μουσουλμάνους πολίτες.
Το τελικό μήνυμα της ανάλυσής του ήταν σαφές: ο πόλεμος δεν κρίνεται πλέον μόνο από τον αριθμό των αεροσκαφών, των πυραύλων και των στρατιωτικών βάσεων. Κρίνεται στα τηλεπικοινωνιακά δίκτυα, στα δεδομένα των κινητών, στους ενεργειακούς διαδρόμους και στις οικονομικές συμμαχίες. Και μέσα σε αυτό το νέο περιβάλλον, ο μύθος της απόλυτης αμερικανικής παντοδυναμίας δείχνει, κατά τον Σταύρο Καλεντερίδη, να δέχεται ένα βαρύ πλήγμα.