Στα δημοσιεύματα του τουρκικού Τύπου καταγράφεται μια συστηματική προσπάθεια νομιμοποίησης παλαιότερων περιστατικών βίας, όπου ιστορικά γεγονότα επανέρχονται στο προσκήνιο όχι ως απλή ιστορική αναφορά, αλλά ως πρότυπο «αντιμετώπισης προκλήσεων». Η δολοφονία του Σολωμού Σολωμού εξετάζεται υπό το πρίσμα της κρατικής ισχύος, με τη ρητορική που υιοθετείται να μετατρέπει μια εγκληματική ενέργεια σε παραδειγματική πράξη επιβολής.
Έπαινος στη χρήση βίας για χάρη της σημαίας
Συγκεκριμένο άρθρο της αντιπολιτευόμενης εφημερίδας Σοζτζού (Sözcü), το οποίο φέρει τον τίτλο «Ο διοικητής εκείνος είχε πει: Όποιος κατεβάσει τη σημαία μας θα κατέβει κι ο ίδιος», προσεγγίζει με θετικό πρόσημο τον ρόλο του Αντιστράτηγου Χασάν Κουντακτζί. Το δημοσίευμα περιγράφει τον Κουντακτζί ως τον αξιωματικό που «ποτέ δεν άφηνε το όπλο του», ενώ το προσωνύμιο «Διοικητής με το Τύμπανο» προβάλλεται από την εφημερίδα ως τεκμήριο της αποφασιστικότητας και του υψηλού στρατιωτικού του κύρους.
Το κείμενο ανατρέχει στα γεγονότα του Αυγούστου του 1996, περίοδο κατά την οποία ο Κουντακτζί υπηρετούσε ως διοικητής των τουρκικών κατοχικών δυνάμεων στην Κύπρο. Γίνεται εκτενής αναφορά στην παρουσία μοτοσικλετιστών από ευρωπαϊκές χώρες και στην απόπειρα προσέγγισης της γραμμής κατάπαυσης του πυρός, με το δημοσίευμα να επισημαίνει χαρακτηριστικά ότι «είχε σχεδιαστεί ότι όποιος προσπαθούσε να κατεβάσει τη σημαία μας θα εξουδετερωνόταν αμέσως».
Στον πυρήνα της αφήγησης του ίδιου του Κουντακτζί, όπως αυτές οι εντολές μεταφέρονται από τον αρθρογράφο, βρίσκεται η άμεση διαταγή για χρήση πυρών.
«. Το άτομο που πέρασε το συρματόπλεγμα και ανέβηκε στον ιστό όπου κυμάτιζε η σημαία μας, που βρισκόταν 15 μέτρα από τα σύνορα, ήθελε να κατεβάσει τη σημαία μας. Τον προειδοποιήσαμε τρεις φορές. Μας αγνόησε».
Ακολουθεί η ωμή περιγραφή της εκτέλεσης της εντολής: «Είχα δώσει την τελική διαταγή στον τοπικό διοικητή. Ήταν σαφές τι έπρεπε να γίνει όταν έδινα το σήμα. Σήκωσα το χέρι μου και έδωσα το σήμα ‘Πυρ’…».
Απόλυτη ταύτιση σημαίας και ζωής
Ο αρθρογράφος υιοθετεί την απόλυτη εξίσωση του συμβόλου με την εθνική κυριαρχία, απορρίπτοντας κάθε έννοια αναλογικότητας στην αντίδραση των δυνάμεων κατοχής.
«Δεν θέλω να είμαι διοικητής επί θητείας άνθρωπος που σέβεται τη σημαία και είναι έτοιμος να πεθάνει για αυτήν».
Εντός του ιδίου πλαισίου, απορρίπτεται κατηγορηματικά το επιχείρημα ότι ο Σολωμού Σολωμού ήταν άοπλος τη στιγμή του πυροβολισμού: «Ήταν λέει άοπλοι; Δεν μπορούσαν λέει να τους αγγίξεις; Υπάρχει τέτοιο πράγμα;».
Η επανάληψη «παντού»
Σε διακριτή ενότητα του κειμένου με τίτλο «Θα έδινα την ίδια διαταγή», ο Κουντακτζί προχωρά σε συσχέτιση των γεγονότων στην Κύπρο με περιστατικά στο Ντιγιάρμπακιρ, δηλώνοντας ότι η ίδια επιχειρησιακή λογική θα είχε εφαρμογή σε οποιαδήποτε περιοχή: «Όλοι έμαθαν ποιο θα ήταν το τίμημα ,τι διέταξα για όποιον επιχειρούσε να κατεβάσει τη σημαία στην ΤΔΒΚ, το ίδιο θα διέταζα και στο Ντιγιάρμπακιρ, και οπουδήποτε αλλού».
Το κόκκινο ένταλμα και η αποσιώπηση του εγκλήματος
Το άρθρο αναφέρει το γεγονός ότι η Interpol εξέδωσε κόκκινο ένταλμα σύλληψης εις βάρος του Χασάν Κουντακτζί, εξέλιξη που του στέρησε τη δυνατότητα μετάβασης στο εξωτερικό επί 27 συναπτά έτη, έως τον θάνατό του το 2023. Παρά ταύτα, η αναφορά κλείνει με την ηρωποιημένη φράση «Ο Θεός να τον αναπαύσει».
Παράλληλη αναφορά από τη Daily Sabah
Ανάλογη συλλογιστική εντοπίζεται και σε ρεπορτάζ της εφημερίδας Ντέιλι Σαμπάχ (Daily Sabah), όπου υπογραμμίζεται ότι «για τους Τούρκους, η σημαία είναι το σύμβολο » και υπενθυμίζεται ότι «το 1996, ένας Ε/Κ σκοτώθηκε από Τούρκους στρατιώτες όταν προσπάθησε να κατεβάσει μια τουρκική σημαία». Η αναφορά παρουσιάζεται ως αυτονόητη συνέπεια της «βεβήλωσης», χωρίς να ασκείται κριτική στο γεγονός της αφαίρεσης ανθρώπινης ζωής.
Στον τουρκικό Τύπο, η υπόθεση του Σολωμού Σολωμού δεν αντιμετωπίζεται ως έγκλημα, αλλά ως πρότυπο στάσης και προσφοράς. Η σημαία μετατρέπεται σε απόλυτο όριο και η χρήση θανατηφόρας βίας σε «αναγκαία απάντηση», αποκαλύπτοντας ότι το σύμβολο υπερισχύει της ανθρώπινης ζωής.
Υπενθυμίζεται, ότι ο αντιστράτηγος εν αποστρατεία του κατοχικού στρατού, Χασάν Κουντακτσί, άφησε την τελευταία του πνοή σε ηλικία 86 ετών τον Ιανουάριο του 2023.