Το χρηματοπιστωτικό σύστημα αντιμετωπίζει ήδη σοβαρές πιέσεις…
Κατά την περίοδο της Covid, δεν επιβλήθηκαν lockdown, δηλαδή περιορισμοί στις μετακινήσεις των πολιτών, εξαιτίας κάποιου ιού.
Σύμφωνα με τον Stern Drew, τα lockdown επιβλήθηκαν επειδή ολόκληρο το τραπεζικό σύστημα βρισκόταν ήδη στα πρόθυρα της κατάρρευσης.
Τον Σεπτέμβριο του 2019, η αγορά repos βρέθηκε σε αναταραχή.
Τα επιτόκια των βραχυπρόθεσμων δανείων μίας ημέρας εκτοξεύτηκαν, ενώ σημαντικά προβλήματα έκαναν την εμφάνισή τους στην αγορά εταιρικών δανείων και παραγώγων.
Η ρευστότητα στην αγορά repos και στο ευρύτερο χρηματοπιστωτικό σύστημα ήτο ανεπαρκής, ακόμη και όταν οι τράπεζες διέθεταν κρατικά ομόλογα ως εγγύηση.
Η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ (Fed) βρέθηκε αντιμέτωπη με μια οξεία κρίση ρευστότητας, η οποία θα μπορούσε να οδηγήσει στην κατάρρευση μεγάλων τραπεζών.
Λίγους μήνες αργότερα, εμφανίστηκε ένας ιός που χαρακτηρίστηκε ως απειλή της «μίας φορά ανά εκατό χρόνια».
Στις αρχές του 2020, η Fed άρχισε να αποσύρει εκατοντάδες δισεκατομμύρια δολάρια από την αγορά repos, την ίδια περίπου περίοδο κατά την οποία καταγράφηκαν τα πρώτα κρούσματα στις ΗΠΑ.
Ολόκληρη η οικονομία οδηγήθηκε σε αδιέξοδο.
Γιατί;
Επειδή, όταν οι άνθρωποι περιορίζουν τις δαπάνες τους, σταματούν να δανείζονται και μειώνεται η κυκλοφορία του χρήματος, δημιουργούνται συνθήκες που, σύμφωνα με αυτή τη θεωρία, επιτρέπουν στο χρηματοπιστωτικό σύστημα να διοχετεύσει επιπλέον 6 τρισεκατομμύρια δολάρια στις τράπεζες, χωρίς να προκληθεί άμεσα υπερπληθωρισμός.
Τα lockdown, σύμφωνα με αυτή την άποψη, αποτέλεσαν μια τεράστια οικονομική επιχείρηση.
Ενώ οι πολίτες ζούσαν υπό τον φόβο του ιού και έβλεπαν τις επιχειρήσεις τους να καταρρέουν, μια από τις μεγαλύτερες επιχειρήσεις οικονομικής διάσωσης στην ιστορία βρισκόταν σε εξέλιξη, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας.
Ο χρονισμός, σύμφωνα με τους υποστηρικτές αυτής της θεωρίας, δεν ήταν τυχαίος.
Ούτε το μέγεθος της παρέμβασης ήταν σύμπτωση.
Η ιστορία, όπως υποστηρίζουν, δεν εξελίχθηκε αυθόρμητα.
Στόχος, κατά την ίδια ερμηνεία, ήταν να προκληθεί φόβος, να απομονωθούν οι πολίτες και να περιοριστεί η δυνατότητά τους να αντιδράσουν, ώστε να διασωθεί αθόρυβα ένα σύστημα που ήδη κλονιζόταν από το 2019.
Δεν επρόκειτο για χάος, αλλά για ένα σχέδιο, υποστηρίζει η συγκεκριμένη θεωρία.
Ο γνωστός τραπεζίτης του Λονδίνου @LordBelgrave έχει επίσης προειδοποιήσει για τον τρόπο με τον οποίο οι κεντρικές τράπεζες, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ) και η Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών (BIS) φέρονται να προετοιμάζουν μια νέα νομισματική τάξη.
Πετρελαϊκή κρίση; Κρίση λόγω τεχνητής νοημοσύνης; Κυβερνοεπιθέσεις;
Μήπως προετοιμάζεται ήδη το έδαφος για την επόμενη κρίση;
«Κάτι πρέπει να σκάσει τη φούσκα»
Στο μεταξύ, ο Ray Dalio προειδοποιεί: «Κάτι πρέπει να σκάσει τη φούσκα» — και αυτό ενδέχεται να συμβεί σύντομα.
Ο ιδρυτής του μεγαλύτερου hedgefund του κόσμου, της Bridgewater, κάνει λόγο για ένα τέτοιο ενδεχόμενο: ένα ισχυρό σοκ, που θα μπορούσε να προκληθεί από έναν συνδυασμό αύξησης στις τιμές του πετρελαίου, των επιτοκίων και των γεωπολιτικών εξελίξεων ενδέχεται να οδηγήσει σε αυξήσεις επιτοκίων και σε εκροή κεφαλαίων, πυροδοτώντας την κατάρρευση μιας υπερτιμημένης αγοράς.
Κάπως έτσι ξεκίνησε και η κρίση της COVID-19: πρώτα ήρθαν οι προειδοποιήσεις, έπειτα το γεγονός και, στη συνέχεια, η μαζική δημιουργία χρήματος.
Το 2019, η αγορά συμφωνιών επαναγοράς (repo) βρέθηκε σε αναταραχή.
Η ρευστότητα στο σύστημα χρηματοδότησης άρχισε να στερεύει, ενώ τα επιτόκια μιας ημέρας εκτοξεύτηκαν σε διψήφια επίπεδα.
Οι τράπεζες βρέθηκαν αντιμέτωπες με τον κίνδυνο σοβαρής δυσλειτουργίας, καθώς μια περαιτέρω επιδείνωση της αγοράς χρηματοδότησης θα μπορούσε να οδηγήσει σε ευρύτερη χρηματοπιστωτική κρίση.
Η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ (Fed) αναγκάστηκε να παρέμβει, διοχετεύοντας ρευστότητα στην αγορά, για πρώτη φορά μετά την προηγούμενη μεγάλη χρηματοπιστωτική κρίση.
Στη συνέχεια, ήρθε η πανδημία της Covid-19 και ακολούθησε η δημιουργία τρισεκατομμυρίων σε νέο χρήμα.
Σύμφωνα με αυτή την άποψη, το χρηματοπιστωτικό σύστημα αντιμετώπιζε ήδη σοβαρές πιέσεις, ενώ η πανδημία προσέφερε στις αρχές τον χρόνο και το περιθώριο να παρέμβουν.
Το προηγούμενο αυτό προβάλλεται ως χαρακτηριστικό παράδειγμα του τρόπου με τον οποίο μια κρίση μπορεί να λειτουργήσει ως καταλύτης για εκτεταμένες νομισματικές παρεμβάσεις, δημιουργώντας παράλληλα ευκαιρίες για τη συσσώρευση ρευστότητας και την απόκτηση περιουσιακών στοιχείων σε χαμηλότερες τιμές.
Ο Ιάπωνας @yutokanzakireal προειδοποίησε ότι οι αποκαλούμενοι «σύμμαχοι», με τις ΗΠΑ στο επίκεντρο, ενδέχεται να αναζητούν έναν αποδιοπομπαίο τράγο, όπως η τεχνητή νοημοσύνη, οι κυβερνοεπιθέσεις ή μια πετρελαϊκή κρίση, προκειμένου να αποδοθεί σε κάποιο εξωτερικό γεγονός η κατάρρευση της υφιστάμενης οικονομικής τάξης.
Σύμφωνα με την ίδια οπτική, οι μεγάλες χρηματοπιστωτικές κρίσεις συνδέονται με τις αποφάσεις και τις παρεμβάσεις των κεντρικών τραπεζών, του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ), της Τράπεζας Διεθνών Διακανονισμών (BIS) και των κρατικών επενδυτικών ταμείων.
Το συμπέρασμα αυτής της προειδοποίησης είναι ότι ενδέχεται να προετοιμάζεται μια κρίση πολύ μεγαλύτερης κλίμακας, καθώς, αντί να βελτιώνεται, η κατάσταση του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού συστήματος φαίνεται, σύμφωνα με αυτή την εκτίμηση, να επιδεινώνεται.
www.bankingnews.gr