Στο δόγμα των «2,5 πολέμων», που είχε εμφανιστεί στην τουρκική στρατηγική συζήτηση μετά την κρίση των Ιμίων, επέστρεψε ο Γιάννης Θεοδωράτος στην 395η εκπομπή «Με το κλειδί της Ιστορίας» στον BlueSky. Τότε, όπως εξήγησε, η Τουρκία εξέταζε το ενδεχόμενο να αντιμετωπίσει ταυτόχρονα έναν πόλεμο με την Ελλάδα, έναν με τη Συρία και μια παρατεταμένη σύγκρουση με το PKK.
Κατά τον Θεοδωράτο, η σημερινή συζήτηση σε τουρκικούς αναλυτικούς κύκλους επιχειρεί να δώσει στο παλιό σχήμα νέο περιεχόμενο: Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ. Η διαφορά, υποστήριξε, είναι ουσιαστική. Οι τρεις χώρες διατηρούν σχέσεις και δυνατότητες συνεργασίας που κάνουν έναν τέτοιο υπολογισμό πολύ πιο σύνθετο για την Άγκυρα.
Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στην Κύπρο. Αμφισβήτησε την ιδέα ότι μπορεί να αντιμετωπίζεται ως ο «μισός πόλεμος» μιας νέας εξίσωσης, επισημαίνοντας την οργάνωση και τον εξοπλισμό της Εθνικής Φρουράς. Παράλληλα, έθεσε ερωτήματα για την πραγματική αξία της επιχειρησιακής εμπειρίας που επικαλείται η Τουρκία, διαχωρίζοντας τις επιχειρήσεις κατά ανταρτικών δυνάμεων από μια αναμέτρηση με οργανωμένο τακτικό στρατό.
Στην ανάλυσή του συνέδεσε επίσης τη μεταβολή των σχέσεων Τουρκίας–Ισραήλ με τις αλλαγές στη Συρία και την ευρύτερη Μέση Ανατολή. Παρουσίασε τον γνωστό χάρτη του Ραλφ Πίτερς ως παράδειγμα στρατηγικής σκέψης για ενδεχόμενες ανακατατάξεις στην περιοχή, διευκρινίζοντας ότι δεν προβλέπει πως τα σύνορα θα αλλάξουν σύμφωνα με αυτόν.
Το δεύτερο μεγάλο σκέλος της εκπομπής αφορούσε την αεράμυνα. Με παραδείγματα μη επανδρωμένων αεροσκαφών και επιθέσεων κορεσμού, ο Θεοδωράτος υποστήριξε ότι η Ελλάδα οφείλει να σχεδιάσει την «Ασπίδα του Αχιλλέα» με ιδιαίτερη προσοχή στις πολυάριθμες, σχετικά φθηνές απειλές που μπορούν να πλήξουν πολύ ακριβότερους στόχους. Έθεσε ως ζητούμενο την ανάπτυξη οικονομικών λύσεων αναχαίτισης, με συμμετοχή της ελληνικής αμυντικής καινοτομίας, καθώς και την αποτελεσματική διασύνδεση πληροφοριών και αισθητήρων.
Κλείνοντας, πέρασε από το πεδίο των όπλων στο πεδίο της πληροφορίας. Με αφορμή βιβλίο για την ψηφιακή παρέμβαση στις εκλογές, αναφέρθηκε στους αλγορίθμους, στην παραπληροφόρηση και στη δυνατότητα επηρεασμού της δημόσιας συζήτησης. Το κοινό νήμα της εκπομπής ήταν σαφές: η στρατηγική προετοιμασία απαιτεί κατανόηση τόσο των στρατιωτικών απειλών όσο και του τρόπου με τον οποίο διαμορφώνονται οι αντιλήψεις μιας κοινωνίας.