Νέα διάσταση στη συζήτηση που άνοιξε μετά τo ζήτημα που έθεσε ο υπουργός Εξωτερικών του Ισραήλ για την αναγνώριση της Γενοκτονίας των Αρμενίων δίνει ο Σάι Γκαλ.
Γράφει ο Χρήστος Κωνσταντινίδης
Με δημόσια παρέμβασή του, ο Ισραηλινός αναλυτής υποστηρίζει ότι η ιστορική αυτή απόφαση δεν μπορεί να αποτελέσει το τέλος της διαδρομής, αλλά την αφετηρία για την πλήρη αναγνώριση όλων των χριστιανικών λαών που εξοντώθηκαν κατά την ύστερη Οθωμανική περίοδο.
Σε ανάρτησή του με τίτλο «A Jewish State Cannot Stop at Armenia» (Ένα εβραϊκό κράτος δεν μπορεί να σταματήσει στην Αρμενία), ο Γκαλ καλεί την ισραηλινή κυβέρνηση να προχωρήσει στην επίσημη αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ασσυρίων και της Γενοκτονίας των Ελλήνων, συμπεριλαμβανομένων των Ποντίων, χαρακτηρίζοντας τις τρεις γενοκτονίες ως ένα ενιαίο ιστορικό έγκλημα.
«Η αναγνώριση είναι σωστή, αλλά καθυστέρησε οκτώ δεκαετίες»
Ο Ισραηλινός αρθρογράφος χαιρετίζει την απόφαση της κυβέρνησής του να αναγνωρίσει τη Γενοκτονία των Αρμενίων, υποστηρίζοντας ότι πρόκειται για μια πράξη «σωστή, ηθική και ισραηλινή».
Την ίδια στιγμή, όμως, σημειώνει ότι η συγκεκριμένη αναγνώριση ήρθε σχεδόν ογδόντα χρόνια αργότερα από ό,τι θα έπρεπε, υποστηρίζοντας πως το Ισραήλ όφειλε να είχε αναγνωρίσει εξαρχής τα ιστορικά γεγονότα, χωρίς να επηρεάζεται από διπλωματικές σκοπιμότητες ή τις αντιδράσεις της Τουρκίας.
«Δεν ήταν τρεις διαφορετικές γενοκτονίες»
Στο επίκεντρο της παρέμβασής του βρίσκεται η θεωρία της «Γενοκτονίας των Τριάντα Ετών», σύμφωνα με την οποία οι διωγμοί των Αρμενίων, των Ασσυρίων και των Ελλήνων αποτέλεσαν μία ενιαία και συνεχόμενη διαδικασία εξόντωσης.
Όπως αναφέρει, από τις σφαγές της περιόδου του Αβδούλ Χαμίτ μέχρι τους Νεότουρκους και τα πρώτα χρόνια της Τουρκικής Δημοκρατίας, μπορεί να άλλαζαν οι κυβερνήσεις και οι στολές, όμως η πολιτική παρέμενε η ίδια.
Κατά τον ίδιο, στόχος ήταν η δημιουργία ενός εθνικά ομοιογενούς τουρκικού κράτους μέσω εκτοπίσεων, εξαναγκαστικών μετακινήσεων, δολοφονιών, βίαιων εξισλαμισμών και συστηματικής άρνησης των εγκλημάτων.
A Jewish State Cannot Stop at Armenia
Israel recognized the Armenian Genocide. Now it must name the Assyrian and Greek genocides, including Pontus, and the whole thirty-year crime.
I welcome my government’s decision to recognize the Armenian Genocide.
It is right. It is moral.… pic.twitter.com/lF6G1wpLJV
— Shay Gal שי גל (@ShayGal84) June 25, 2026
Αναφορά στους Ποντίους
Ιδιαίτερη σημασία έχει η ρητή αναφορά που κάνει ο Σάι Γκαλ στους Ποντίους.
Στην ανάρτησή του του υποστηρίζει ότι η Γενοκτονία των Ελλήνων και ειδικότερα των Ποντίων δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως υποσημείωση της ιστορίας ούτε να απομονώνεται από το συνολικό πλαίσιο των διωγμών που υπέστησαν οι χριστιανικοί λαοί της Μικράς Ασίας.
Όπως σημειώνει, Αρμένιοι, Ασσύριοι, Πόντιοι και οι υπόλοιποι Έλληνες της Ανατολίας υπέστησαν δολοφονίες, εκτοπισμούς, βίαιους εξισλαμισμούς, απώλεια της περιουσίας τους και, τελικά, την άρνηση ακόμη και της ιστορικής τους ύπαρξης.
Χαρακτηριστικά γράφει πως:
«Τα σπίτια τους έγιναν η αθωότητα κάποιων άλλων. Οι εκκλησίες τους έγιναν η σιωπή κάποιων άλλων. Η απουσία τους έγινε το άλλοθι κάποιων άλλων.»
Η αναφορά στη NILI
Ο Γκαλ επικαλείται επίσης την ιστορική εβραϊκή οργάνωση πληροφοριών NILI, υποστηρίζοντας ότι ήδη πριν από την ίδρυση του κράτους του Ισραήλ υπήρχε επίγνωση όσων συνέβαιναν στους Αρμενίους.
Αναφέρεται ειδικότερα στη Σάρα Ααρωνσόν και στον Άαρον Ααρωνσόν, οι οποίοι, όπως σημειώνει, είχαν αντιληφθεί ότι όταν μια αυτοκρατορία αρχίζει να αντιμετωπίζει μια μειονότητα ως απειλή για την ασφάλειά της, ανοίγει ο δρόμος ώστε και άλλοι λαοί να στοχοποιηθούν.
Κατά τον αρθρογράφο, οι Εβραίοι της τότε Παλαιστίνης δεν ήταν απλοί παρατηρητές των γεγονότων, αλλά αντιλαμβάνονταν ότι θα μπορούσαν να αποτελέσουν τους επόμενους στόχους.
«Η αλήθεια δεν διαπραγματεύεται»
Ο Σάι Γκαλ ξεκαθαρίζει ότι η αναγνώριση των γενοκτονιών δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ως εργαλείο εξωτερικής πολιτικής ή ως μήνυμα προς την Άγκυρα.
Αντίθετα, θεωρεί ότι πρόκειται για ζήτημα ιστορικής αλήθειας και ηθικής συνέπειας.
Για τον λόγο αυτό καλεί το Ισραήλ να ολοκληρώσει την ιστορική αυτή διαδικασία, αναγνωρίζοντας από κοινού τη Γενοκτονία των Αρμενίων, των Ασσυρίων και των Ελλήνων, συμπεριλαμβανομένης της Γενοκτονίας των Ποντίων, ως μία ενιαία ιστορική πράξη εξόντωσης, εκτοπισμού και άρνησης.
Το άρθρο καταλήγει με ένα σαφές μήνυμα προς την ισραηλινή πολιτεία:
«Ένα εβραϊκό κράτος δεν εκχωρεί τη μνήμη. Δεν διαπραγματεύεται την αλήθεια. Δεν σταματά στα μισά του δρόμου.»