Γράφει ο Χρήστος Κηπουρός
Ο δεύτερος στίχος είναι δικός μου. Αυτά θα περιελάμβανε μια αυτοκριτική από τους Δυτικόφρονες θιασώτες του “Ανήκομεν εις την Δύσιν”. Τουλάχιστον ο πρώτος διδάξας, ο μακαρίτης Κωνσταντίνος Καραμανλής, εφάρμοσε αργότερα στην πράξη και τον δεύτερο εαυτό του, προσδοκώντας στις αρχές και τις αξίες που απετέλεσαν τα θεμέλια των Ευρωπαϊκών Δημοκρατιών. Άλλο τώρα αν ακόμη και ο Διογένης, όσο και αν έψαχνε με το φανάρι του, δεν θα έβρισκε σήμερα έναν ηθικό ηγέτη στη Γηραιά Ήπειρο.
Όμως το κακό είχε γίνει. Μπορεί οι Δυτικόφρονες αυτοί να ανήκουν σε διαφορετικούς πολιτικούς χώρους, από τη Δεξιά ως την Αριστερά και βέβαια την Κεντροαριστερά, όμως έχουν ένα κοινό. Είναι μια αλλεργία που έχουν απέναντι στις αυθεντικές πατριωτικές ιδέες.
Για παράδειγμα, έλεγε πέρυσι ο Μητσοτάκης στη Βουλή ότι ο Πατριωτισμός είναι το τελευταίο καταφύγιο των απατεώνων. Και εγώ απάντησα ότι μάλλον αυτή η φράση είναι το τελευταίο καταφύγιο των εθνικοφρόνων. Και προσέθεσα ότι η εθνικοφροσύνη είναι το τελευταίο καταφύγιο των απατεώνων.
Κάποιοι λοιπόν Δυτικόφρονες, προφανώς και εθνικόφρονες, έχουν κάτι στο μέσα τους ενάντια στη χιλιόχρονη Ρωμανία. Και μάλιστα πολλές φορές γίνονται Παπικότεροι του Πάπα.
Και όμως υπάρχουν στην ιστορία Πάπες που τίμησαν τα ράσα τους. Που δεν άφησαν να τους κατατρύχουν σύνδρομα κατωτερότητας απέναντι στην Ορθοδοξία. Πάπες που λάτρευαν την αρχαία Ελληνική Γραμματεία και δεν τους πείραζε ότι η φράση “Ορθόδοξος Εκκλησία” απέχει παρασάγγες από τη φράση “Καθολική Εκκλησία”. Εννοιολογικά, ετυμολογικά όσο και ποιοτικά.
Απτό παράδειγμα ο συνώνυμος με τον σημερινό Πάπα, ο Λέων ο δέκατος, του 1500 τόσο, που μέχρι τα Ελληνικά καθιέρωσε να διδάσκονται στη Ρώμη. Και τιμά τη διαδρομή του η μνήμη των όσων είχε τονίσει για τη Μονή Σινά.
Ας διαβάσουν τα γραπτά μου για την ίδια Μονή και θα δουν τις προτάσεις που έκανα για τη γιορτή της Αγίας Αικατερίνης, για τις 25 Νοεμβρίου του 2026, προκειμένου να συλλειτουργήσουν οι δύο Εκκλησίες εκεί, μια και η γιορτή είναι κοινή. Μια απαρχή για Πολιτική Ένωση των δύο Εκκλησιών.
Θέλω τέλος να απαντήσω στο γιατί αμφισβητείται η γνησιότητα της επιστολής αξιοπρέπειας του αυτοκράτορα Βατάτζη, προς τον Πάπα Γρηγόριο Θ.
Πρώτον να θυμίσω στους Δυτικόφρονες ότι ακόμη και οι Οθωμανοί (και γενικότερα οι Τούρκοι μπέηδες της Μικράς Ασίας) είχαν ιδιαίτερα στενές σχέσεις με τον Ιωάννη ΣΤ΄ Καντακουζηνό (μέσα 14ου αι.). Παρεμπιπτόντως ο ίδιος πάντρεψε την κορούλα του Θεοδώρα, με τον υπερήλικα Ορχάν. Δεν συνέβη το ίδιο βέβαια με τον Ιωάννη Βατάτζη (μέσα 13ου αι.), ο οποίος κινήθηκε σε εντελώς διαφορετικό πλαίσιο.
Το ανέφερα επειδή ο Ιωάννης Βατάτζης γεννήθηκε στο Διδυμότειχο, ο δε Ιωάννης Καντακουζηνός, στέφθηκε αυτοκράτορας στην ίδια πόλη.
Αν ζούσε ο Πλούταρχος θα είχε πλούσιο υλικό για τους βίους παράλληλους, ο δε Ουμπέρτο Έκο, θα έκαμνε σημειωτική των δυο Θρακών αυτοκρατόρων, με πολιτικά πρόσωπα της σύγχρονης Ελλάδας.
Και δεύτερον να πω επίσης ότι από τη μνημονευόμενη Βατάτσεια φράση: “..τε ἐν τῷ γένει τῶν Ἑλλήνων ἡμῶν ἡ σοφία βασιλεύει, καί, ὡς ἐκ πηγῆς, πανταχόθεν ρανίδες σοφίας ἀνέβλυσαν”, δύο πράγματα “αλαφιάζουν” τους Δυτικόφρονες και όχι μόνο βέβαια αυτούς: Το “Ελλήνων” και το “Σοφία”.
Τα οποία ως “κτήμα ες αεί” θεωρούν αποκλειστικά προνόμιο του τέως κλεινού άστεως. Ούτε οι Αριστοτέλης και Δημόκριτος διακόνησαν τις έννοιες αυτές στην Αρχαιότητα, ούτε ο Βατάτζης στη Ρωμανία, ούτε επί νέου Ελληνισμού ο Βιζυηνός, ο αποκληθείς βάρβαρος Θράκας, από παρόμοιους τιμητές.
Σεμνύνομαι για την ιδέα μου να τιμηθεί ο υμνητής της Ελληνικότητας και της Σοφίας συμπολίτης μου Ιωάννης Βατάτζης, με το Ναό που πρότεινα, έγινε και λειτουργεί στο Διδυμότειχο, από το 2010. Και όχι μόνο εκεί γιατί η βαλίτσα του ίδιου Αγίου θα πάει μακριά. Μέχρι τη στήριξη από τον ίδιο ως αυτοκράτορα της Νικαίας, των Κρητικών εξεγερμένων εναντίον της Ενετοκρατίας, κατά τη δεκαετία του 1230!
Πέραν όμως των ευχαριστιών στους Δυτικόφρονες που με ενέπνευσαν το σημερινό γραπτό, ας με επιτρέψουν να κλείσω με μια ερώτηση προς αυτούς: Επειδή ο Ιωάννης Βατάτζης είχε και πολλές άλλες παρτίδες με τη Δύση -που δεν είναι της στιγμής να αναφέρω- μήπως να σκεφθούν και οι ίδιοι την ανέγερση ενός Ναού του στην Αθήνα;
____________________