Γράφει ο Μανώλης Σκούληκας
Δεν είναι λίγες οι φορές που ο Τραμπ έχει απειλήσει ότι θα εξαλείψει τον Περσικό πολιτισμό από προσώπου γης. Αν και οι έωλες απειλές του επέπεσαν σε ώτα κωφευώντων φανατικών, η επανάληψη της απειλής μάλλον μεθοδεύει και την εφαρμογή της. Το τέλος των στρατηγικών αποθεμάτων υδρογονανθράκων σε συνδυασμό με το συνεχιζόμενο αποκλεισμό του Κόλπου και της Ερυθράς, και τους βομβαρδισμούς των ρωσικών διυλιστηρίων, έχουν σημάνει κατάσταση συναγερμού στις παγκόσμιες αγορές που προβλέπεται να αντιδράσουν με καταστροφικά αποτελέσματα για την παγκόσμια οικονομία. Απ’ ότι φαίνεται, μάλιστα, η κρίσιμη χρονική περίοδος θα έρθει πολύ πιο γρήγορα από τις επερχόμενες ενδιάμεσες εκλογές στις ΗΠΑ. Ο Τραμπ θα χρειαστεί να επιλύσει την κρίση συντομότερα από ότι ήλπιζε, καθώς η διεθνής ενεργειακή κατάσταση θα τον εκθέσει ανεπανόρθωτα και θα του κοστίσει μια συντριπτική ήττα στις εκλογές, αφαιρώντας του ουσιαστικά την ικανότητα διακυβέρνησης για το υπόλοιπο της θητείας του. Η συνεπακόλουθη πίεση στις ΗΠΑ από το σύνολο της υπόλοιπης Υφηλίου για επίλυση της κρίσης θα φέρει τις ΗΠΑ ενώπιον ενός πολύ δύσκολου διλήμματος: να ταπεινωθεί στο Ιράν ή να το εξαλείψει από προσώπου γης.
Ποιο θα είναι όμως το όπλο που θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει ο Τραμπ σε αυτήν την περίπτωση;
Σαφώς και θα μπορούσαν να είναι στρατηγικά πυρηνικά που θα εξολόθρευαν ένα σημαντικό ποσοστό του πληθυσμού του αστικού Ιράν εντός ενός μηνός και θα μετέτρεπαν το μεγαλύτερο μέρος της χώρας σε μια μετακαταστροφική κόλαση. Αυτή όμως η επιλογή θα παρουσίαζε τεράστιο ρίσκο κλιμάκωσης που σύντομα θα έφτανε σε παγκόσμιο πυρηνικό ολοκαύτωμα.
Μια άλλη επιλογή θα ήταν ο συμβατικός βομβαρδισμός όλων των ζωτικών υποδομών και η λελογισμένη χρήση τακτικών πυρηνικών σε ανθεκτικές εγκαταστάσεις. Και αυτή η επιλογή θα σκότωνε μεγάλο ποσοστό του πληθυσμού του Ιράν αλλά δεν θα εξασφάλιζε την πτώση του καθεστώτος, καθώς η διοίκηση και ο έλεγχος των μουλάδων δεν θα εξέλειπαν. Αντιθέτως θα μπορούσε να συνενώσει περαιτέρω τον Ιρανικό λαό απέναντι στο έγκλημα κατά της ανθρωπότητας που θα υφίστατο.
Μια τρίτη περίπτωση θα ήταν η πυροδότηση μιας πυρηνικής κεφαλής πολλών μεγατόνων στο ανώτερα επίπεδα της στρατόσφαιρας πάνω από το Ιράν, η οποία θα προκαλούσε ένα ηλεκτρομαγνητικό παλμό ικανό να επηρεάσει το μεγαλύτερο μέρος της χώρας. Κάτι τέτοιο θα προκαλούσε μαζικές καταστροφές σε όλα τα κυκλώματα και τους ημιαγωγούς που υπάρχουν σχεδόν σε όλα τα συστήματα λειτουργείας μιας σύγχρονης κοινωνίας. Αν και δεν θα καταστραφούν όλα τα ηλεκτρονικά απάρτια, η μαζική ζημιά έστω και σε ορισμένα από αυτά είναι ικανή να γονατίσει κάθε σύστημα που βασίζεται σε περισσότερους από έναν ημιαγωγούς ή σε πολλαπλές απομακρυσμένες συσκευές, εκ των οποίων κάποιες θα καταστραφούν.
Κινητά, λευκές συσκευές, ηλεκτρονικοί υπολογιστές, αυτοκίνητα του 21ου αιώνα, τηλεοράσεις, ραδιόφωνα, κλιματιστικά….
Όμως όλα αυτά είναι ήσσονος σημασίας μπροστά σε σημαντικότερες υποδομές όπως οι πύργοι τηλεπικοινωνίας, σταθμοί παροχής ενέργειας, πυρηνικά εργοστάσια και το σημαντικότερο:
Δίκτυα υδροδότησης.
Αν σταματήσει η ροή του νερού στις μεγάλες πόλεις θα έχουμε εκατόμβες γιατί χωρίς τηλεπικοινωνίες και μέσα μεταφοράς, το κράτος θα καταλυθεί από την πρώτη στιγμή και εκατομμύρια κόσμου θα τρέξουν να αποθησαυρίσουν τα μόνα τρόφιμα και νερό που προβλέπεται να υπάρξουν για το προβλεπτό μέλλον στην πόλη τους, καθώς οι εφοδιαστικές αλυσίδες που κρατούν μια πόλη ζωντανή θα έχουν καταρρεύσει ανεπανόρθωτα για τους επόμενες βδομάδες, αν όχι μήνες. Και ενώ ο άνθρωπος μπορεί να αντέξει μερικές βδομάδες ασιτείας και να προφυλαχθεί από τα στοιχεία της φύσεως, η έλλειψη ενυδάτωσης μπορεί να τον σκοτώσει μέσα σε τρείς μέρες. Πως θα ξεδιψάσουν τα εκατομμύρια του αστικού πληθυσμού όταν καταναλωθούν όλα τα εμφιαλωμένα νερά της πόλης τους; Δεν έχουν αυτοκίνητα για να πάνε σε κάποιο ποτάμι ή πηγή εκεί κοντά. Αλλά και σε αυτή την περίπτωση δεν διαθέτουν μέσα φιλτραρίσματος αυτών των υδάτων. Οι γάργαρες πηγές μπορούν ίσως να εξυπηρετήσουν όσους φτάσουν μέχρι εκεί με τιτάνιες προσπάθειες αλλά η έλλειψη καταφυγίου και τροφής θα τους εξαναγκάσουν και αυτούς να καταλήξουν σε βεβιασμένες λύσεις.
Οι καταστάσεις ανάγκης έχουν δείξει ότι οι άνθρωποι πολώνονται στα δύο άκρα: του αλτρουϊσμού και του εγωισμού. Όσοι θα προσπαθήσουν να μοιραστούν όσα έχουν και να βοηθήσουν τους συνανθρώπους τους θα είναι από τους πρώτους που θα πεθάνουν, όπως δείχνουν πραγματικά σενάρια γενοκτονίας αλλά και η θεωρία παιγνίων. Οι εγωιστές θα κρατήσουν περισσότερο αλλά άμεσα θα στραφούν ο ένας εναντίον του άλλου και η μεγαλύτερη απώλεια ανθρωπίνων ζωών θα έρθει προτού ακόμα τελειώσουν οι πόροι.
Μια τραγική στατιστική πρόβλεψη είναι ότι σε περίπτωση πλήγματος ηλεκτρομαγνητικού παλμού, οι απώλειες του πληθυσμού των μεγάλων αστικών κέντρων θα ανέλθει στο 90% μέσα στον πρώτο μήνα από την επίθεση.
Παραλλήλως η εξωτερική παρέμβαση των ΗΠΑ και του Ισραήλ με προσωπικό ειδικών επιχειρήσεων στις περιοχές των Μπαλούχων θα μπορούσε να παρέχει την απαραίτητη διοίκηση, έλεγχο και επικοινωνίες ώστε αποσχιστεί και να εδραιωθεί ένα ανεξάρτητο Μπαλουχιστάν. Εντός των μεγάλων αστικών κέντρων θα μπορούσαν να οργανώσουν ένοπλες ομάδες αντικαθεστωτικών, οι οποίες, με το πλεονέκτημα των τηλεπικοινωνιών και του συντονισμού (C4I), θα μπορούσαν να κατακρεουργήσουν κυριολεκτικά και μεταφορικά την Ιρανική ηγεσία μέχρι και σε επίπεδο υπαξιωματικών και κατώτερων διοικητικών στελεχών. Σε οποιαδήποτε περίπτωση το Ιράν δεν θα είναι βιώσιμο κράτος εντός μερικών μηνών.
Μια τέτοια γενοκτονία θα αμαυρώσει ανεπανόρθωτα τις ΗΠΑ στις διεθνείς κονίστρες αλλά δεν θα προκαλέσει -κατά πάσαν πιθανότητα- πυρηνική κλιμάκωση και θα εξαλείψει το Ιράν από το χάρτη, χαρίζοντας στην Αμερικη και στους συμμάχους της τη Μέση Ανατολή και απελευθερώνοντας τις ΗΠΑ για να δράσουν στο καίριο μέτωπο της Άπω Ανατολής.
Εναλλακτικά θα εγκλωβιστούν στο διηνεκές στη Μέση Ανατολή σε έναν αδιέξοδο, πολυδάπανο και επικίνδυνο πόλεμο και θα απωλέσουν το μέτωπο της Άπω Ανατολής, όπου και πρόκειται να κριθεί ο Τρίτος παγκόσμιος Πόλεμος.
Παρόλα αυτά, μια τέτοια ενέργεια θα κάνει την Αμερική παρία στον πλανήτη και πιθανώς να της κοστίσει τον πόλεμο εκ των προτέρων. Με τους σωστούς χειρισμούς η Κίνα μπορεί να την εξοβελίσει από το χώρο των πολιτισμένων κρατών, στερώντας της ακόμα και τις εμπορικές σχέσεις με τον υπόλοιπο κόσμο.
Πολύ φοβάμαι ότι στην τελική απόφαση δεν θα παίξει κύριο λόγο μια στρατηγική ανάλυση, σαν που κάναμε, αλλά ο ναρκισσισμός του Τραμπ που τρέμει περισσότερο από οτιδήποτε άλλο την επερχόμενη ταπείνωση.