Η Ειρωνική Παράλειψη και ο Κρητικός Ελλήσποντος
Αυτή η σκόπιμη και ειρωνική παράλειψη των 12 μιλίων προς το Βορρά εγκλωβίζει το τουρκικό Casus Belli στα δικά του αδιέξοδα, καθώς στερεί από την Άγκυρα κάθε πρόσχημα κλιμάκωσης στην Ανατολική Μεσόγειο και ανοίγει διάπλατα τον δρόμο για την ηλεκτρική διασύνδεση με την Κύπρο στο Νότιο Κρητικό Πέλαγος. Με τον Κρητικό Ελλήσποντο να βγαίνει στη σκηνή αφού η μεταξύ Κάσου και Κρήτης απόσταση των 26 μιλίων, αφαιρουμένων των 12 συν 12 ένθεν κακείθεν μιλίων, αφήνουν θαλάσσια ζώνη διέλευσης 2 μιλίων, όσο είναι το μέσο πλάτος του Θρακικού Ελλήσποντου. Επιπλέον ο Κρητικός Ελλήσποντος είναι και 20 φορές βαθύτερος!
Η πρόταση αυτή με τα συγκεκριμένα 12 μίλια, δίνει το στίγμα και το δείγμα γραφής της απόλυτης προετοιμασίας της χώρας. Καλή και Άγια είναι η Ναυτική προαναγγελία (NAVTEX), αλλά είναι σαν τον αγιασμό: διώχνει τα ποντίκια, μόνο που χρειάζεται και καμία γάτα. Επί του προκειμένου, η «γάτα» είναι μισή ώρα υπόθεση στο Κοινοβούλιο -ο χρόνος όχι το Σώμα- με την ευκαιρία που του δίνεται να ξυπνήσει. Μια και, όπως έγραψα και άλλη φορά, το Διεθνές Δίκαιο δεν προστατεύει χώρες που κοιμούνται.
Η κυριαρχική απάντηση στους εταιρικούς προβληματισμούς
Δεν ήξερε, αλήθεια, η γαλλική εταιρεία ότι η UNCLOS δεν έχει εφαρμοστεί ακόμα στο Στενό Κάσου Κρήτης; Τότε πώς συμφώνησε να αναλάβει το έργο; Αν η Αθήνα υιοθετήσει τις προτάσεις μας και θεσπίσει άμεσα τα 12 ναυτικά μίλια στον Κρητικό Ελλήσποντο και στο Νότιο Κρητικό Πέλαγος, η γαλλική Nexans δεν θα έχει πλέον κανένα απολύτως πάτημα για αναβολές ή υπεκφυγές. Αν η κυβέρνηση πράξει το εθνικό της καθήκον, τότε η γαλλική εταιρεία είτε θα έρθει αμέσως να ποντίσει το καλώδιο βάσει των συμφωνηθέντων, είτε, αν αρνηθεί, να πάει από εκεί που ήρθε! Η άσκηση κυριαρχίας είναι ο μόνος τρόπος για να τελειώνουν τα εταιρικά παζάρια.
Και σε ότι αφορά τις πληροφορίες για προβλήματα στα διεθνή ύδατα, τα άρθρα 58 και 87 της Σύμβασης UNCLOS, είναι σαφή. Η πόντιση υποθαλάσσιων καλωδίων στην ανοιχτή θάλασσα και στις Αποκλειστικές Οικονομικές Ζώνες αποτελεί θεμελιώδη και κατοχυρωμένη «διεθνή ελευθερία» (freedom to lay submarine cables). Και στο τέλος, το καλό το παλικάρι ξέρει κι άλλο θαλάσσιο μονοπάτι. Η ουσία είναι ότι το καλώδιο θα γίνει! Εκεί δε που θα τρίβει τα μάτια της η Τουρκία είναι για τον Κρητικό Ελλήσποντο. Γιατί θα εκτιμηθεί σύντομα ότι αξίζει ίσαμε Βόσπορο και Δαρδανέλια μαζί!
Τα Πολιτικά Όπλα της Ελληνικής Κυριαρχίας
-
Η Συμφωνία με την Αίγυπτο: Το επίσημο Νομικό έγγραφο της διακρατικής συμφωνίας των θαλασσίων Ζωνών Ελλάδας – Αιγύπτου της 06/08/20. Ναι μεν είναι μισή αλλά στην περίπτωση «Κάσος» αρκεί. Τύχη δε αγαθή, θα είναι η ολοκλήρωση, έως τη Στρογγύλη Καστελόριζου! Με τα τεράστια κλοπιμαία θαλάσσια ύδατα από το έκνομο Τουρκολιβυκό μνημόνιο, να αποτελούν την αιτία της νέας Ελληνοαιγυπτιακής σύγκλισης.
-
Η Απόφαση της Βουλής: Η προ κάθε εργασίας της πόντισης, απόφαση της Ελληνικής Βουλής για τα 12 μίλια στο Διεθνές θαλάσσιο Στενό Κάσου Κρήτης μόνο, καθώς και στο Νότιο Κρητικό Πέλαγος.
-
Ο Χάρτης της Σεβίλλης: Αυτό το ολιστικό Τοπογραφικό Διάγραμμα της Ανατολικής Μεσογείου και χάρτης της πιστής εφαρμογής του Δικαίου της Θάλασσας (UNCLOS), με τις ΑΟΖ Ελλάδας και Κύπρου όμορες ες αεί. Και για να το εκφράσω με τα λόγια του Θουκυδίδη: «κτήμα ες αεί». Μόνο που η άρνηση Μητσοτάκη να προχωρήσει στη Νομοθέτηση, που πρότεινα εκατό φορές, γίνεται «κρίμα ες αεί».
-
Ο Έλεγχος Πλόων: Το δικαίωμα ελέγχου των πλόων διαμέσου των αναφερθέντων στενών.
-
Η Ελληνική Τάφρος: Ενσωμάτωση της Ελληνικής Τάφρου, όσο κι εκείνης του Πλίνιου και πιθανόν και του Στράβωνα, στον εθνικό κορμό, ώστε να βρει αποκούμπι το φαλαινάριο του Θεού σε όλο το Ταιναρόδιο τόξο.
-
Ο Χάρτης της IMMA: Ο χάρτης της IMMA που επιβεβαιώνει την εθνικότητα των υδάτων καθώς και την ανάγκη για υψηλή θαλάσσια προστασία τους. Μιλώ για την Ελληνική Τάφρο από τη Λευκάδα έως το Καστελόριζο. Μια και φέτος το καλοκαίρι οι φάλαινες βόλταραν βορειότερα της Κεφαλονιάς, από εκεί που έδρευε ως τώρα ο χάρτης της ΙΜΜΑ.
-
Ο Χάρτης του ΟΗΕ: Ο αχρησιμοποίητος ως τώρα άσσος στο μανίκι του Ελληνισμού. Ο χάρτης του Οικολογικού τομέα του ΟΗΕ της 20/12/19, ο οποίος, ως εγκυρότερος, ακυρώνει αυθωρεί και παραχρήμα το Τουρκολιβυκό ψευδομνημόνιο της 27/11/19 που επικαλείται η Τουρκία. Αυτό διότι είναι επίσης και μεταγενέστερος της υπογραφής της συμφωνίας Τουρκίας – Λιβύης. Και πολύ κακώς που δεν αποτέλεσε αντικείμενο προσφυγής από την Ελλάδα.
PLAN B: Η Ώρα της Εθνικής Ευθύνης
Εάν, παρά τη συγκέντρωση στο πεδίο των πολιτικών αυτών όπλων, η Τουρκία επιχειρήσει να παρεμποδίσει την εφαρμογή της πόντισης, θα κάνει το μεγαλύτερο λάθος της ζωής της. Λύνει τα χέρια της Ελλάδας.
Η άμεση σύγκληση της Ολομέλειας της Βουλής των Ελλήνων θα κληθεί να επικυρώσει την εφαρμογή του Νόμου 2321/95, που αν και τώρα μείνει στα συρτάρια, θα γίνει συνώνυμο της μειοδοσίας. Καθαρές κουβέντες. Και την πολιτική αυτή κίνηση να τη συνοδεύσει η Νομοθετική πράξη ανακήρυξης ΑΟΖ και 12 μιλίων στη χώρα, μαζί με τους χάρτες της Σεβίλλης και του ΟΗΕ, ως ενιαίο νόμο του κράτους.
* Εννοείται στην ηλεκτρονική πυρά των Αθηναϊκών κυρίως Μέσων, με την τέλεια καύση των κλιβάνων.
________________
Διδυμότειχο, Οκτώβριος 2026,