Σε μια εκρηκτική ανάλυση, ο Σταύρος Καλεντερίδης αποδομεί τις τελευταίες εξελίξεις στη Μέση Ανατολή, αναδεικνύοντας πώς το Ιράν μετατρέπεται σε «δάσκαλο» των μεγάλων δυνάμεων (Ρωσίας και Κίνας) στον πόλεμο κατά των ΗΠΑ. Παράλληλα, στρέφει τα βέλη του στο εγχώριο πολιτικό και δικαστικό σύστημα, καταγγέλλοντας τη συγκάλυψη των υποκλοπών και τη διείσδυση ξένων μυστικών υπηρεσιών στην Ευρώπη.
Το Ιράν «Διδάσκει» Ρωσία και Κίνα
Η κεντρική είδηση αφορά τη δήλωση του Ιρανού Υφυπουργού Άμυνας, ο οποίος επιβεβαίωσε την ετοιμότητα της Τεχεράνης να μεταφέρει την τεχνογνωσία και τα «μαθήματα» από την επιτυχημένη προσβολή αμερικανικών βάσεων στους συμμάχους της στον Οργανισμό Συνεργασίας της Σαγκάης. Το Ιράν πλέον δεν αμύνεται απλώς, αλλά εξάγει στρατηγική γνώση για το πώς μπορεί ένα κράτος να αντισταθεί και να πλήξει την αμερικανική υπεροχή στην περιοχή.
Ο Καλεντερίδης τονίζει τη σημασία της επίσκεψης του Ιρανού Υπουργού Εξωτερικών στη Μόσχα και τη συνάντησή του με τον Πούτιν, υπογραμμίζοντας ότι ο ρωσικός ρόλος θα είναι καθοριστικός είτε σε επίπεδο διπλωματίας είτε σε έναν νέο κύκλο εχθροπραξιών. Η Ρωσία και η Κίνα, παρέχοντας δορυφορικές πληροφορίες, έχουν ήδη συμβάλει στο να «δουν τον θάνατο» οι αμερικανικές δυνάμεις στην περιοχή.
Η «Ταφόπλακα» στη Δικαιοσύνη και το Σκάνδαλο των Υποκλοπών
Στο εσωτερικό μέτωπο, η ανάλυση είναι καταπέλτης για την ελληνική δικαιοσύνη. Ο Καλεντερίδης καταγγέλλει τον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου για την αρχειοθέτηση του σκανδάλου των υποκλοπών, χαρακτηρίζοντας την κίνηση ως μια «αθλιότητα» και «συγκάλυψη» που προσβάλλει την κοινή λογική. Επισημαίνει τη σύγκρουση συμφερόντων προσώπων που εμπλέκονται στην έρευνα και την άρνηση διερεύνησης νέων στοιχείων που προσφέρθηκαν από θύματα των παρακολουθήσεων.
Η Σιωνιστική Διείσδυση στην Ευρώπη
Μια άλλη κρίσιμη πτυχή της ανάλυσης αφορά τη δράση της εταιρείας Black Cube και άλλων ισραηλινών λογισμικών (Predator, Pegasus). Ο Καλεντερίδης αποκαλύπτει πώς πράκτορες της Μοσάντ, υπό τον μανδύα ιδιωτικών εταιρειών, έχουν αλώσει τις Βρυξέλλες και ελέγχουν πολιτικούς ηγέτες μέσω εκβιασμών και κυβερνοεπιθέσεων. Αναφέρεται συγκεκριμένα σε περιπτώσεις στην Κύπρο (υπόθεση Χριστοδουλίδη) και τη Σλοβενία, όπου η εθνική ασφάλεια χωρών υπονομεύεται από ξένα κέντρα αποφάσεων.