Άρθρο της Ευαγγελίας Ζουλάκη
«Tοῦ εἰς αἵρεσιν ἐμπεσεῖν τό τήν Ἐκκλησίαν σχίσαι οὐκ ἔλαττόν ἐστι κακόν» (Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος)
Ο Ηγούμενος της νέας Εσφιγμένου, αρχιμ. Βαρθολομαίος, μετέβη μαζί με μοναχούς της Μονής στην Ουκρανία.
Την Παρασκευή, 10 Ιουλίου, εορτή του κτήτορος της Μεγάλης Λαύρας των Σπηλαίων του Κιέβου, Αγίου Αντωνίου του Εσφιγμενίτου και Κιεβοσπηλαιώτου, ο καθηγούμενος της νέας Εσφιγμένου προεξήρχε στον Πανηγυρικό Εσπερινό, τον Όρθρο και την πανηγυρική Θεία Λειτουργία, ενώ παρέστη συμπροσευχόμενος και ο ψευδομητροπολίτης της σχισματικής ψευδο-Εκκλησίας της Ουκρανίας, Επιφάνιος [1].
Σύμφωνα με το σχετικό δημοσίευμα, ο καθηγούμενος της νέας Εσφιγμένου «αναφέρθηκε στους αιωνόβιους και άρρηκτους πνευματικούς δεσμούς που συνδέουν το Άγιον Όρος, το Οικουμενικό Πατριαρχείο και την Εκκλησία του Κιέβου μέσω της εμβληματικής μορφής του Αγίου Αντωνίου. Παράλληλα, στάθηκε στην τραγωδία του πολέμου που συνεχίζει να δοκιμάζει τον ουκρανικό λαό, υπογραμμίζοντας ότι «η τελεία αγάπη έξω βάλλει τον φόβον» και τονίζοντας πως η αδελφότητα της Μονής δεν δίστασε να αψηφήσει κάθε κίνδυνο προκειμένου να βρεθεί στο πλευρό των δοκιμαζόμενων αδελφών της.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε επίσης στον πνευματικό χαρακτήρα της (σ.σ. σχισματικής) αυτοκέφαλης Εκκλησίας της Ουκρανίας, τον οποίο περιέγραψε ως επιστροφή στις αυθεντικές εκκλησιαστικές και πνευματικές της ρίζες.
Στο τέλος της ομιλίας του, ο Ηγούμενος Βαρθολομαίος παρέδωσε στον (σ.σ. αχειροτόνητο και διώκτη των Ορθοδόξων της Ουκρανίας) Μητροπολίτη Επιφάνιο ποιμαντορική ράβδο καθώς και αντίγραφο της θαυματουργού εικόνας της Παναγίας της Αρσανιώτισσας, εφέστιας εικόνας της Ιεράς Μονής Εσφιγμένου, ως έμπρακτο σημείο της ακλόνητης πνευματικής ενότητας, της αγάπης και της στήριξης του Αγίου Όρους προς την Εκκλησία της Ουκρανίας».
Ο αρχιμ. Βαρθολομαίος αυθαίρετα αναφέρεται στη στήριξη του Αγίου Όρους, ενώ η πλειονότητα των Αγιορειτών δεν αναγνωρίζει την σχισματική ψευδοεκκλησία της Ουκρανίας. Σε καμία περίπτωση το σύνολο του Αγίου Όρους δεν αποδέχεται τους σχισματοαιρετικούς Ουκρανούς, και διώκτες των πραγματικών Ορθοδόξων συμπατριωτών τους.
Αντίστοιχα, την Κυριακή 12 Ιουλίου 2026, ο Καθηγούμενος της Μονής νέας Εσφιγμένου, αρχιμανδρίτης Βαρθολομαίος, πλαισιούμενος από τους λοιπούς αγιορείτες, συλλειτούργησε με τον (άνευ ιερωσύνης και αποστολικής διαδοχής) ψευδο-Μητροπολίτη Επιφάνιο, στον Ιερό Ναό του Αρχαγγέλου Μιχαήλ στο Κίεβο.
Τα μιαρά συλλείτουργα με τους αχειροτόνητους, αυτοχειροτόνητους, καθηρημένους, και αναθεματισμένους Ουκρανούς εξακολουθούν να λαμβάνουν χώρα από τον Καθηγούμενο της νέας Εσφιγμένου.
Σχετικά με την κοινωνία με τους σχισματικούς πλήρως κατατοπιστικό είναι το άρθρο που συνέταξε η Σύναξη Ορθοδόξων Κληρικών και Μοναχών, με τίτλο «ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΑΦΥΠΝΙΣΗΣ ΚΑΙ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ: Από την αίρεση του Κολυμπαρίου στο Ουκρανικό σχίσμα και στην «Ένωση των Εκκλησιών» [3]. Διαβάζουμε σε αυτό τα εξής:
«Οἱ Ἱεροί Κανόνες λοιπόν εἶναι κατηγορηματικοί καί αὐστηροί στήν ἀντιμετώπιση αὐτῶν πού κοινωνοῦν μέ τούς καθηρημένους καί σχισματικούς. Ὁ 10ος Κανών τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων ὁρίζει γιά ὅλους, κληρικούς καί λαϊκούς, ὅτι ὅποιος συμπροσευχηθεῖ μέ ἀκοινώνητο, ἀκόμη καί σέ σπίτι, πολύ περισσότερο σέ ἐκκλησία, αὐτός πρέπει νά ἀφορίζεται: «Εἴ τις ἀκοινωνήτω, κἄν ἐν οἴκῳ συνεύξηται, οὗτος ἀφοριζέσθω». Ὁ 11οςἐπίσης Ἀποστολικός Κανών ὁρίζει ὅτι ο κληρικός πού θά συμπροσευχηθεῖ μέ καθηρημένο κληρικό πρέπει καί αὐτός νά καθαιρεῖται: «Εἴ τις καθηρημένῳ, Κληρικός ὤν, Κληρικῷ συνεύξηται, καθαιρείσθω καί αὐτός» Τήν σχετική ἐκκλησιαστική νομοθεσία συμπληρώνει ὁ 2ος Κανών τῆς ἐν Ἀντιοχείᾳ τοπικῆς συνόδου, ὁ ὁποῖος ἐκτός τοῦ ὅτι ὁρίζει τό πασίγνωστο, πώς ὅποιος κοινωνεῖ μέ ἀκοινώνητο θά εἶναι καί αὐτός ἀκοινώνητος, διευκρινίζει ὅτι οἱ ἀκοινώνητοι σχισματικοί δέν πρέπει νά γίνονται δεκτοί ἀπό ἄλλη ἐκκλησία: «Μή ἐξεῖναι δέ κοινωνεῖν τοῖς ἀκοινωνήτοις, μηδέ ἐν ἑτέρᾳ Ἐκκλησίᾳ ὑποδέχεσθαι τούς ἐν ἑτέρᾳ Ἐκκλησίᾳ μή συναγομένους. Εἰ δέ φανείη τις τῶν Ἐπισκόπων, ἤ Πρεσβυτέρων, ἤ Διακόνων, ἤ τις τοῦ Κανόνος τοῖς ἀκοινωνήτοις κοινωνῶν καί τοῦτον ἀκοινώνητον εἶναι, ὡς ἄν συγχέοντα τόν Κανόνα τῆς Ἐκκλησίας». Ὁ Ἅγιος Νικόδημος ὁ Αγιορείτης ἑρμηνεύοντας τό τελευταῖο κομμάτι τοῦ Κανόνος, τό «ὡς ἄν συγχέοντα τόν Κανόνα τῆς Ἐκκλησίας» θεωρεῖ ὅτι σημαίνει τήν παράβαση τῶν δύο Ἀποστολικῶν Κανόνων τούς ὁποίους ἀναφέραμε. Γράφει: «Ὅποιος δέ Ἐπίσκοπος ἤ Πρεσβύτερος ἤ Διάκονος ἤθελε συγκοινωνήσει μέ τούς τοιούτους ἀκοινωνήτους, ἤ ἐν οἴκῳ, ἤ ἐν Ἐκκλησίᾳ, νά γίνεται καί αὐτός ἀκοινώνητος ἀπό τούς ἄλλους, διά τί μέ τοῦτο ὁποῦ κάμνει συγχέει καί παραβαίνει τούς περί τούτου διοριζομένους Κανόνας τῆς Ἐκκλησίας, δηλ. τόν ι´ καί ια´ Ἀποστολικόν».
Μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας, ο Επιφάνιος Ντουμένκο, δέχθηκε τον Ηγούμενο Βαρθολομαίο και τους λοιπούς πατέρες, στο Μητροπολιτικό Μέγαρο.
Κατά τη διάρκεια της συνάντησης, ο ψευδο-Κιέβου Επιφάνιος εξέφρασε τις θερμές του ευχαριστίες προς τον Ηγούμενο και τη συνοδεία του για την παρουσία τους στο Κίεβο.
Στον λόγο του ο Ντουμένκο υπογράμμισε και πάλι τη σημασία της επίσκεψης των Αγιορειτών, οι οποίοι αψήφησαν τον φόβο και τις δυσκολίες του πολέμου, φέρνοντας μαζί τους ένα μήνυμα ελπίδας.
Ο Καθηγούμενος απάντησε λέγοντας:
«Η τέλεια αγάπη έξω βάλλει τον φόβο.
Η αγάπη είναι το βασικό και θεμελιώδες κήρυγμα της Εκκλησίας μας. Σας αγαπάμε πραγματικά, και γι’ αυτόν τον λόγο δεν φοβηθήκαμε να βρεθούμε κοντά σας.
Η αγάπη δεν γνωρίζει σύνορα. Η Ορθόδοξη πίστη ενώνει τους πιστούς και δεν τους διχάζει. Ο Θεός είναι Ελεήμων και Φιλάνθρωπος. Είναι Θεός αγάπης, ελέους και ειρήνης, και όχι μίσους ή εκδίκησης.
Όσοι παρουσιάζουν τον Θεό εκδικητή και τιμωρό των αμαρτωλών, μοιάζουν με τους ειδωλολάτρες, οι οποίοι δημιουργούσαν θεούς «στα μέτρα τους» για να δικαιολογήσουν και να καλύψουν τα πάθη τους».
Οι αγαπολογίες των Οικουμενιστών διαστρεβλώνουν την Αλήθεια και τη διδασκαλία της πίστης μας.
Ο Κύριος ημών, Ιησούς Χριστός, είναι ελεήμων και φιλάνθρωπος. Θεός αγάπης, ευσπλαχνίας και ελέους. Είναι όμως συνάμα και δίκαιος Κριτής,ο οποίος ελέγχει εάν διαστρεβλώνεται ο Νόμος Του.
Είναι πασιφανές ότι εκτός από Θεός αγάπης είναι και Θεός δικαιοσύνης, «ἐγὼ γάρ εἰμι Κύριος ὁ ἀγαπῶν δικαιοσύνην καὶ μισῶν ἁρπάγματα ἐξ ἀδικίας» λέγει ο προφήτης Ησαΐας (61:8). Αντίστοιχα ο προφητάναξ Δαβίδ αναφέρει «ὅτι δίκαιος Κύριος, καὶ δικαιοσύνας ἠγάπησεν, εὐθύτητας εἶδε τὸ πρόσωπον αὐτοῦ» (10:7).
Πέρα από δίκαιος Κριτής μπορεί επίσης να αποβεί τιμωρός (καθώς αυτή είναι μια άλλη έκφραση της ευσπλαχνίας Του). Αναφέρει ο Απόστολος Παύλος στην προς Εφεσίους επιστολή του: «δι’ ἃ ἔρχεται ἡ ὀργὴ τοῦ Θεοῦ ἐπὶ τοὺς υἱοὺς τῆς ἀπειθείας».
Ενώ για τους αμετανοήτους Φαρισαίους επιβεβαιώνει ο Ίδιος πως δεν θα ξεφύγουν την Κρίση: «Ὄφεις, γεννήματα ἐχιδνῶν! πῶς φύγητε άπό τῆς κρίσεως τῆς γεέννης;» (Ματθ. 23:33).
Ο σύγχρονος Διοκλητιανός, σχισματικός Επιφάνιος Ντουμένκο δεν προκαλεί την οργή του Κυρίου με τα απάνθρωπες διώξεις που διαπράττει έναντι της κανονικής Εκκλησίας της Ουκρανίας υπό του Μητροπολίτη Ονουφρίου;
Η δημιουργία του σχίσματος από μόνη της είναι βαρύτατη αμαρτία ενώπιον του Δικαιοκρίτου, καθώς ούτε το αίμα του μαρτυρίου δεν μπορεί να την ξεπλύνει, σύμφωνα με τον Ιερό Χρυσόστομο. Πόσο μάλλον όταν σε αυτή προστίθενται οι διώξεις και κακοποιήσεις του πιστού λαού και των κληρικών της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, οι λεηλασίες και βίαιες αρπαγές των Ιερών Ναών, οι βεβηλώσεις Ιερών λειψάνων κλπ.
Δεν αντιλαμβάνεται ο αρχιμ. Βαρθολομαιος πως τιμώντας το παρεκκλησιαστικό μόρφωμα του Επιφανίου Ντουμένκο που διώκει την κανονική Ορθόδοξη Εκκλησία προκαλεί τον Ουρανό και τον δικαιοκρίτη Κύριο;
katanixi